cabón

Apeiro de labranza formado por un mango longo e delgado, cruzado nun dos extremos por un traveseiro con oito ou dez pugas de madeira ou ferro a xeito de dentes, que serve para recoller herba, palla, betume, etc, ou para achandar a terra.

Termo do verbo dos daordes ou xerga dos telleiros que corresponde á voz ‘dente’.