calabozo

(< lat *calafodiu

s m
Habitáculo escuro e situado xeralmente nun lugar profundo.

Ex: Os calabozos dese pazo teñen inscricións moi antigas.
s m
1. Cuarto destinado a encerrar a persoas detidas, situado en cuarteis, xulgados, comisarías e prisións.
  
  Ex: Os narcotraficantes permanecen nos calabozos do xulgado.
2. Cela incomunicada onde se encerra a unha persoa detida.
  
  Ex: O soldado estivo tres meses no calabozo por quedar durmido nunha garda.

Palabras veciñas