cambón
(
-
s
m
Peza do carro do país, en forma de uve e con gallos un pouco curvos, que se coloca no final do cabezallo, contra as chedas, para suxeitar, estreitar ou aumentar a capacidade da canga.
Ex: Esqueceu o cambón na casa e non llo puido poñer á carga de herba seca.
Sinónimos: acicarro, boeira, ranqueiro, rengueiro. -
s
m
Peza de madeira que une a grade ou a sachadora ao xugo, ou dúas xuntas ao mesmo carro.
Ex: Rompeu o cambón e non se puido gradar a terra. Puxémoslle un cambón ao carro porque levaba moita carga e as vacas non podían movelo.
Sinónimos: soles, soliño. -
s
m
-
Angazo grande con pugas de ferro ou madeira empregado para recoller algas e outros usos.
Ex: Non trouxemos o cambón e tivemos que xuntar as algas coas mans.
-
Ferramenta con catro pugas de ferro que saen dun traveseiro utilizada para estender esterco.
-
-
s
m
Mango de madeira que poñía en movemento os muíños de man.
Ex: Non puidemos moer porque rompera o cambón.
-
s
m
Aparello utilizado para sacar auga dos pozos.
Sinónimos: bimbastro. -
s
m
Temón do arado.
-
s
m
Ferro cilíndrico que se mete no burato do remo dunha dorna e que vai cravado no seu fondo.