candea

1. s f

   1. Lámpada composta por un recipiente con aceite ou graxa que arde por medio dunha torcida colocada no seu interior.

      Ex: Para ir ó muíño alumabámonos cunha candea ou cun facho.

   2. Cilindro de cera ou parafina, ás veces tinxida de cores, cunha mecha de algodón lixeiramente torcida no seu interior, que forma unha chama luminosa ao ser acendida.

      Ex: Onte gozamos dunha cea romántica á luz das candeas.

      Confrontacións: cirio.
2. s f

   1. Inflorescencia das plantas anemófilas, como a do carballo, a do castiñeiro ou a do millo, que presenta pequenas flores agrupadas e pendurantes. Na tradición oral recóllense ditos como: “Cando vires a candea no castiñeiro, leva a ovella ao carneiro”.

      Ex: Por abril o millo empeza a botar a candea.

      Sinónimos: candeón.

   2. Partícula colgante de xeo formada por unha pingueira.

      Ex: A xeada da noite deixou candeas nos beirís dos tellados.

      Sinónimos: carambelo, carambo, caramelo.

Formas incorrectas