cantor -ra
cantor -ra
(< 1 canto)
-
adx e s
Persoa que canta ou que ten por oficio cantar.
Ex: Os nenos cantores de Praga. O cantor tiña un repertorio moi variado no seu concerto.
Sinónimos: cantante. -
adx
Aplícase ás aves que emiten sons melodiosos e agradables.
Ex: O reiseñor e o xílgaro son aves cantoras.
-
s
Intérprete solista nos inicios dos cultos litúrxicos xudeu e cristián, que na Igrexa Católica cantaba os temas solistas do culto e dirixía o coro nas catedrais medievais.