carie

Descomposición molecular do óso, na que se abranda, perde a cor e se volve poroso.

Proceso patolóxico de etioloxía non ben definida, que causa a destrución dos dentes. Consiste nunha perda dos sales minerais propios das substancias duras do dente, seguida dunha disolución dos seus elementos orgánicos. Os tecidos duros do dente destrúense e a polpa dentaria sofre un proceso inflamatorio e necrótico. Hai tres teorías etiopatoxénicas da carie: a teoría endóxena que defende que a lesión orixinaria se produce por un proceso bioquímico enzimático do interior do dente; a teoría estrutural que se basea en factores dietéticos, climáticos, hixiénicos, etc; e a teoría esóxena que atribúe a aparición da carie a un proceso de descalcificación por ácidos e de invasión proteolítica. A carie dentaria dá lugar a diversas infeccións e pode producir perturbacións na mastigación e na dixestión. Entre as medidas profilácticas é moi importante que a cantidade de fluor na auga e na dieta sexa suficiente, especialmente durante os primeiros anos de vida.