carpir

(

v i
Chorar polo morto nun velorio ou nun enterro.

Ex: As vellas que foron chegando ó velorio non deixaron de carpir en toda a noite.
v i
1. Chorar, queixándose por mor da dor física.
  
  Ex: Ten tanta dor que está todo o día a carpir na cama.
2. Dar berros a causa da dor ou da desesperación.
  
  Ex: Cando tivo o accidente carpía tantro que a oían no lugar.
v t
Arrincar o cabelo ou rachar os vestidos con rabia debido á desesperación.

Ex: Cando viu o seu fillo morto comezou a carpir a súa longa cabeleira. Sentía tanta impotencia que carpiu toda a camisa.
v t
Peitear os cabelos.
v pron
Rabuñarse e causarse outros danos a causa da vergoña, da desesperación ou da dor.

Ex: Estaba tan arrepentida que se carpiu ata que a detivemos.
v pron
Laiarse continuadamente.

Ex: Xa vai vello e pasa todo o tempo carpíndose.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO carpir

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carpo
carpes
carpe
carpimos
carpides
carpen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carpía
carpías
carpía
carpiamos
carpiades
carpían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carpín
carpiches
carpiu
carpimos
carpistes
carpiron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carpira
carpiras
carpira
carpiramos
carpirades
carpiran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carpirei
carpirás
carpirá
carpiremos
carpiredes
carpirán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carpiría
carpirías
carpiría
carpiriamos
carpiriades
carpirían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carpa
carpas
carpa
carpamos
carpades
carpan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carpise
carpises
carpise
carpisemos
carpisedes
carpisen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carpir
carpires
carpir
carpirmos
carpirdes
carpiren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
carpe
-
-
carpide
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carpir
carpires
carpir
carpirmos
carpirdes
carpiren

Xerundio carpindo

Participio carpido
carpida
carpidos
carpidas