chichimeca

Relativo ou pertencente aos chichimecas.

Individuo do pobo dos chichimecas.

Grupo de pobos nómades, feroces e salvaxes, denominados chichimecas ‘bárbaros’ en oposición aos toltecas ‘civilizados’, que invadiron o México precolombino baixo as ordes do lendario Xolotl, durante o período de decadencia do Imperio tolteca (1224). Pertencen, probablemente, ao grupo otomí. Estableceron a súa primeira capital en Tenayuca e despois en Texococo. Civilizáronse rapidamente, sobre todo, a raíz da chegada a Texococo (1327) dun grupo de mixtecos, que introduciron a escritura, o calendario e a cerámica. Divididos en diversos principados soberanos durante o reinado de Teixotlala (1357-1409), asañáronse uns contra outros e a maioría sucumbiu facilmente ante o embate dos aztecas, baixo as ordes de Moctezuma (1516). A cultura e a arte chichimeca foron moi pouco innovadoras. A obra arquitectónica máis importante desta época é a pirámide de Tenayuca, coroada por dous templos dedicados a Tlaloc e a Tezcatlipoca, modelo do gran templo azteca de Tenochitlán.