² chocar

1. v i

   Colidiren dúas cousas ou persoas cando se están movendo as dúas ou cando unha está parada e a outra en movemento.

   Ex: Un meteorito chocou contra a terra. Na autoestrada chocaron trinta coches e dous camións.

   Sinónimos: topar.
2. v i

   1. Ter un encontrón ou loitar dous bandos opostos.

   2. Discutir dúas persoas. Ex: O primeiro día de traballo chocaron e nunca máis se levaron ben.

      Ex: O primeiro día de traballo chocaron e nunca máis se levaron ben.

   3. Provocar antipatía ou non caer ben. Ex: O pai e o fillo sempre chocaran un co outro.

      Ex: O pai e o fillo sempre chocaran un co outro.

   4. Ser os pensamentos, as ideas, os plans, etc, contrarios a outros. Ex: A súa conduta chocaba cos preceptos promulgados polo dirixente da secta.

      Ex: A súa conduta chocaba cos preceptos promulgados polo dirixente da secta.

3. v i

   Resultar algo estraño ou sorprendente. Ex: Chocoume moito a reacción que tivo naquel momento tan delicado.

   Ex: Chocoume moito a reacción que tivo naquel momento tan delicado.

4. v t

   Facer bater unha cousa con outra. Ex: Chocaron as copas e fixeron un brinde polos vellos tempos.

   Ex: Chocaron as copas e fixeron un brinde polos vellos tempos.

5. v t

   Darlle a man a alguén para saudalo ou como un sinal de ratificación dun acordo. OBS: Normalmente úsase como imperativo en expresións fixas, como choca eses cinco ou chócaa. Ex: Choqueille a man aínda que non me agradaba moito velo.

   Ex: Choqueille a man aínda que non me agradaba moito velo.

Formas incorrectas