"Amber" (Contén)

PERSOEIRO

Arquitecto sueco. Viaxou por China e pola India. En 1749 estudiou en París con Jacques François Blondel e permaneceu en Italia desde 1750 ata 1755, data na que se instalou en Londres. En 1756 foi nomeado profesor de arquitectura do Príncipe de Gales e en 1760 arquitecto do rei. As súas obras teñen un carácter ecléctico baseado no estilo palatino inglés e no neoclasicismo da súa época. Entre as súas obras destacan a pagode de Kew Gardens (1762?) e a casa Somerset (1786). Publicou Designs of Chinese Buildings (Deseños de edificios chineses, 1757) e Treatise on Civil Architecture (Tratado de arquitectura civil, 1759).

CAPITAIS

Capital do departamento de Savoia, no Ródano, Francia, drenado polo río Leysse (54.120 h [1990]). As industrias química, cristaleira e de materiais de construción son a base da súa economía. Foi capital do condado e posterior ducado de Savoia desde 1232 ata 1562, ano no que a capitalidade pasou a Turín, mentres que Chambéry quedou como centro administrativo da Savoia occidental. Dos seus edificios cómpre destacar o castelo dos príncipes de Savoia, reconstruído no s XIX, e que conserva a Sainte-Chapelle gótica, e a catedral tamén gótica do s XV. Ten museo de arqueoloxía, de historia e de belas artes.

PERSOEIRO

Pintor holandés. Fillo de Harmen Doomer (1595-1650), un carpinteiro que enmarcaba as obras de Rembrandt, puido ser discípulo deste. Realizou debuxos á augada e cultivou a paisaxe (Paisaxe dun vao con ovelleiro e ovellas) e as escenas bíblicas (Ana presentando a Helí o seu fillo Samuel, 1668).

GALICIA

Pintor e enxeñeiro. Realizou estudios de enxeñería técnica mecánica. No eido da pintura foi discípulo de Maximiliano Vidales Espinosa e Arturo Fernández Cersa. Estudiou na Escola de Traballo de Vigo (1939-1941) onde aprendeu as técnicas da augada e do lavado. En 1975 asistiu a clases de debuxo e pintura na Escola de Artes e Oficios da Coruña baixo a dirección de Francisco Creo, Mariano García Patiño e Xosé Luís Rodríguez Sánchez. Traballou o óleo e a acuarela e cultivou a paisaxe. Realizou unha exposición na Alianza Francesa da Coruña (1978) e participou nunha colectiva celebrada no concello da Coruña (1984) e na sala municipal do 11º Arrondisement en París (1986). Acadou o primeiro premio do Concurso Infantil de Debuxo e Pintura da Sociedad de Amigos del Arte de Vigo (1930-1931). Foi presidente do consello de administración de ALUFLET, conselleiro delegado de Ponte Naya, vicepresidente do Banco del Noroeste, cónsul honorario de Francia na Coruña e decano do corpo consular da Coruña. Foi...

PERSOEIRO

Poeta alemán. Escribiu o poema coñecido como Canción de Ezzo, que comeza coa xénese e remata coa redención, ademais de reflectir as ideas reformistas de Cluny.

PERSOEIRO

Arquitecto. Coñecido como Giuliano da Sangallo, foi un dos principais continuadores da linguaxe arquitectónica de Brunelleschi. Das súas obras destacan a igrexa de Santa Maria delle Carceri en Prato (1485-1492), primeiro exemplo renacentista de planta central onde tamén son patentes as fórmulas de Alberti, a Villa Medici de Poggio en Caiano (1480-1485), onde construíu un pórtico preludio de Palladio, a sancristía da igrexa do Santo Spirito en Florencia (1489-1492) e o Palazzo Gondi en Florencia (1490-1494), derradeiro expoñente da tradición brunelleschiana. En Roma proxectou o claustro de San Pietro in Vincoli e a igrexa de Santa Maria dell’Anima, e foi nomeado arquitecto de San Pedro do Vaticano xunto con Raffaello e Fra Giocondo.

1. Pasar a lingua pola superficie dunha cousa.

2. Coller algo doutra persoa sen que esta se decate.

3. Recibir un golpe.

4. Pasar algo a rentes dunha cousa.

5. Adular ou gabar en exceso a alguén.

6. Pasar a lingua por unha parte do propio corpo.

7. Adular ou gabarse a un mesmo en exceso.

1. Cousa de comer de sabor doce, como os caramelos ou os pasteis.

2. Alimento de excelente sabor que habitualmente se toma fóra das comidas principais.

MONTES

Monte situado na parroquia de San Breixo (Monterroso). O seu cumio acada os 722 m de altitude.

PERSOEIRO

Físico e matemático. Fixo unha exposición de novas técnicas para medir a intensidade da luz, expuxo o concepto de cero absoluto, e insinuou a posibilidade de xeometrías non euclidianas. Estableceu a fórmula que leva o seu nome sobre as radiacións luminosas e estudiou os cometas. É un precursor do criticismo kantiano.

PERSOEIRO

Bispo de Maastricht. Foi apóstolo dos habitantes das illas de Nova Zelanda. Na iconografía represéntase como bispo, con mitra e báculo, e leva como atributo un oso erguido. A súa festividade celébrase o 14 abril.