"BOL" (Contén)

Calquera composto formado como resultado dun proceso anabólico.

Substancia que activa o anabolismo favorecendo a síntese das proteínas e diminuíndo a súa desintegración excesiva. O seu uso produce un aumento do apetito, do peso e unha mellora do estado xeral; diminúe a eliminación de nitróxeno e favorece tamén o depósito de calcio nos ósos. A maioría dos anabolizantes son de estrutura química semellante aos andróxenos, o que lles confire, ás veces, unha certa acción virilizante.

Revista periódica especializada en haxiografía que publica de xeito anticipado os resultados das investigacións que aparecerán definitivamente nas Acta Sanctorum. Contén así mesmo un amplo repertorio bibliográfico.

Rocha metamórfica composta de anfíbolos (hornblenda) e plaxioclases (andesina e labradorita), en proporción variable. Pode ter como minerais accesorios cuarzo, diópsidos, biotita, granate e epidota, entre outros. É de cor verde escura.

Grupo de minerais da clase dos silicatos que, xunto cos piroxenos, constitúen o grupo dos inosilicatos. Responden á fórmula xeral A2 B5 (Si,Al)8 O22 (OH,F)2 na que B pode ser Mg, Fe, Al e Mn, e A pode ser Ca, Na e K. Forman cristais de dous tipos: monoclínicos e rómbicos. Os monoclínicos, de gran pleocroísmo, dan lugar a innumerables combinacións entre as que se atopan: a actinota, a hornblenda e mais os anfíbolos sódicos. Na serie da actinota inclúese: a actinota, a actinolita e a tremolita; son frecuentes en rochas metamórficas, especialmente en esquistos e noutras de metamorfismo de contacto. A serie da hornblenda é abundante na composición de moitas rochas ígneas, como a diorita e a andesita, esencial nas rochas metamórficas como a anfibolita; tamén é abundante en rochas calcarias metamorfoseadas por contacto e en certos sedimentos detríticos. A serie dos anfíbolos sódicos subdivídese en dous grupos máis: o do...

Que ten ou presenta anfiboloxía.

Figura literaria que consiste na repetición de palabras da frase anterior pero alterando a súa orde, o que produce un cambio de significado.

Substancia estruturalmente relacionada cun metabolito que inhibe a súa utilización e bloquea as súas relacións enzimáticas normais ao entrar en competencia con el para ocupar as posicións activas dos enzimas.

Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘gato’.

Lugar da provincia de Huesca onde houbo un hospital de peregrinos, no itinerario do Camiño de Santiago, situado entre o Porto de Somport e Jaca.

Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘árbore’.

Pasar a rebola ou a rapadoira por unha medida de grans ou polo bordo dun recipiente para quitar o que sobra e conseguir a medida xusta.