"Bernal" (Contén)
Mostrando 11 resultados de 31.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Antropónimo procedente do xermánico Bernhard, formado por berin ‘oso’, metaforicamente ‘guerreiro astuto’ e hard ‘forte, atrevido’; xa que logo ‘o guerreiro forte e audaz’. Trátase dunha derivación de Bernald ‘oso (guerreiro) vello, ilustre’. Na Idade Media foi nome frecuente tanto con esta forma, Bernaldo, coma coa apocopada Bernal; co tempo ambas as formas pasaron a empregarse como apelido pervivindo aínda hoxe a forma Bernal. Como antropónimo presenta as variantes Bernal, Bernardo/Bernarda e, como hipocorísticos, Nardo, Narducho, Nucho e Nare. San Bernaldo de Claraval (1090-1153) foi o frade borgoñón que reformou a orde do Císter. É titular dunha parroquia e a súa festa celébrase o 20 de agosto e o 30 de novembro. Na tradición oral recóllese abondosa fraseoloxía referente a este santo: “Ser coma a espada de Bernardo” dise sobre todo por terras de Fisterra e significa non servir...
-
GALICIA
Xornalista e político. Desenvolveu unha intensa loita política en Vigo, a onde chegara en 1902. Dende o conservadurismo monárquico (en 1918 era secretario do comité maurista), orientouse cara ao agrarismo galego para rematar próximo ao rexionalismo e ao galeguismo moderado. Publicou Tratado de viguismo o resumen histórico de los diez últimos años de la monarquía española en Vigo, 1921-1931 e Servicios de un orensano en Vigo. Colaborou tamén no xornal vigués Galicia.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Vicechanceler da coroa aragonesa (1562-1581). Foi visitador do estado de Milán e acompañou ao futuro Filipe II de Castela a Flandres (1548). Foi tamén rexente do consello de Aragón, gobernador de Portugal e vicerrei de Nápoles.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Bernal de Bonaval.
-
PERSOEIRO
Entallador. Foi o introdutor da columna salomónica no barroco galego. En 1625, sendo veciño de Oseira, realizou o antigo retablo da antiga capela dos Reis, hoxe capela das Reliquias, na catedral de Santiago de Compostela. Na mesma catedral, xunto a Gregorio Español, fixo en 1628 o retablo para a capela da Azucena ou capela de dona Mencía de Andrade. Na cidade compostelá realizou as seguintes obras: en 1631 a reforma do retablo da capela maior do convento agostiño da Nosa Señora da Cerca, en 1636 o retablo da capela da confraría da Concepción ou da Prima, en 1639 o retablo principal da igrexa de San Miguel dos Agros, en 1657 o retablo da capela maior do Hospital Real, e, entre 1659 e 1663, traballou de novo na catedral nas obras do novo retablo da capela maior. Fóra de Santiago de Compostela realizou os seguintes retablos: en 1627 o da capela de Xerónimo de Sarabia no convento de San Francisco de Vigo, en 1631 o da capela maior do mosteiro de San Xoán de Poio, en 1640 os de santo Andrés...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Bispo. Realizou estudios en Salamanca, foi provisor desta cidade e de Toledo, membro do Consello de Indias e bispo da diocese de Calahorra, cargo que lle permitiu participar no Concilio de Trento. Destacado canonista, publicou, entre outras obras, Instrución de prelados (1530), Soliloquios entre Dios y el alma e De la piedad.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Militar e cronista de Indias. Marchou a Cuba no 1514 e participou na primeira expedición a México (1517), dirixida por Francisco Hernández de Córdoba, e na segunda (1518), con Juan de Grijalva. Acompañou a Hernán Cortés durante a terceira (1519) e tomou parte na conquista de Nueva España, do Yucatán, de Guatemala e de Honduras. Dende 1539 viviu en Santiago de los Caballeros de Guatemala, onde casou con Teresa de Becerra, filla do conquistador de Guatemala. Nomeado rexedor perpetuo de Santiago (1551), recibiu tamén o nomeamento de Hijodalgo e o Certificado de Armas, outorgado por Filipe II. Escribiu Historia verdadera de la conquista de la Nueva España, publicada en 1632, crónica sobre as accións colectivas que fixeron posible o triunfo de Cortés, que refuta as versións de Francisco López de Gómara na Historia general de las Indias y conquista de México (1552) e das Cartas de Hernán Cortés. É unha das narracións máis destacadas da conquista, que revive procedementos da crónica medieval e...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Relixioso. Condenado á fogueira pola Inquisición, fuxiu a Portugal e instalouse en Braga. Publicou Verdaderas ganancias que se dan a los buenos en el Reino de Dios y verdaderas perdiciones que se dan a los malos en ambos infiernos (1632).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escultor. Realizou, entre outras obras, custodias para as igrexas tudenses e o retablo lateral dedicado a San Vicente na igrexa de San Domingos de Tui (1798).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Xurista e montañeiro, marqués de Villaviciosa de Asturias. Primeiro medallista olímpico español, obtivo a medalla de prata en tiro na II Olimpíada (París 1900). Impulsor do Parque Nacional de Covadonga, foi o primeiro en escalar o Naranjo de Bulnes, con Gregorio Pérez (1904). Escribiu El Naranjo de Bulnes. Peña Santa (1919) e Política al alcance de todos (1919).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Debuxante e ilustrador. Colaborou en numerosas publicacións como Baixochán, Lixo, El Macabro, Carne Líquida ou BD Banda. Foi un dos fundadores do colectivo de creadores galegos de banda deseñada Polaqia, cos que publicou o álbum colectivo Mmmh!. Recibiu o primeiro premio do certame de cómic de Ourense (2001).
VER O DETALLE DO TERMO