"Bié" (Contén)

Acordo asinado en Amorebieta no mes de marzo de 1872. Os asinantes foron Carlos VII e, en representación do Rei Amadeo I de Savoia, o Xeneral Serrano. O feito que motivou a sinatura do Convenio, que puxo fin ás hostilidades xurdidas pola Terceira Guerra Carlista (1872-1878) en Bizkaia, foi a derrota de Carlos VII en Orokieta. Este convenio, sen embargo, non puido frear o conflito, que se retomou a finais de 1872.

Profesor de Literatura na Universidade de Vigo. Os seus traballos de investigación literaria céntranse na lírica profana medieval. Realizou a edición crítica das Cantigas de Johan de Cangas (1998) e publicou unha Antoloxía de poesía obscena dos trobadores galego-portugueses (1993). No eido da lingüística cómpre salientar a súa participación como redactor do Dicionario da Real Academia Galega (1997). Colaborador en diversas publicacións como Dorna, etc

Comedia en catro actos, en prosa, de Caron de Beaumarchais, estreada en París en 1775. Beaumarchais creou un personaxe, Fígaro, descendente do Arlequín, de enxeño rápido e de criterio independente, que adquiriu complexidade con As vodas de Fígaro, do mesmo autor. O seu protagonista é o conde Almaviva, namorado de Rosina, rapaza con quen o seu titor ten pensado casar. Gracias ás artimañas do barbeiro Fígaro, o conde Almaviva consegue casar con Rosina. A obra foi musicada, entre outros, por Giovanni Paisiello (1782) e por Rossini (1816).

Ópera bufa en dous actos de Rossini, con libreto de Sterbini e baseada nunha obra de Caron de Beaumarchais. Foi estreada en Roma en 1816 co título de Almaviva, ossia l’inutile precauzione para diferenciala da ópera de Paisiello, en catro actos e con libreto de Petrosellini co mesmo título e que foi estreada en 1782. Esta peza musical pechou a etapa da ópera bufa e pola súa riqueza temática e orquestral deu unha nova orientación á ópera italiana do s XIX.

Ópera en catro actos de Paisiello con libreto de Petrosellini, estreada en San Petersburgo en 1782, baseada nunha obra de Caron de Beaumarchais.

Francisco Asenjo Barbieri.

Sobrenome empregado pola familia de artistas italianos Galli.

Provincia de Angola (70.314 km2; 1.280.000 h [estim 1996]). A capital é Kuito (18.941 h [1970]).

Meseta da rexión central de Angola, elevada a unha altura media de 1.500 m. No seu interior, na parte NO, érguese o monte Môco (2.619 m), altitude máxima do país e divisoria de augas; nel nacen, entre outros, os ríos Cuanza, Cubango, Cunene e Cuando. O seu clima é temperado, ao estar matizadas polo factor altitude as condicións que lle corresponderían pola súa latitude tropical (11°-15° S): Kuito, situado no centro do altiplano, ten unha temperatura media anual de 19°C e rexistra unha precipitación de 544 mm anuais, recollidos sobre todo no verán. Predomina a vexetación de sabana e as explotacións agrarias, principalmente plantacións comerciais, sitúanse ao longo da liña do ferrocarril de Benguela ao Congo, que atravesa o altiplano conectando os seus principais núcleos de poboación (Huambo, Kuito, Camacupa, etc).