"Bia" (Contén)

PERSOEIRO

Rei de Serbia (1889-1903), fillo e sucesor de Milan I de Serbia, que abdicou. Ao chegar á maioría de idade (1893), anulou a Constitución do 1888 e intentou fortalecer o absolutismo, pero chocou coa oposición popular. Foi asasinado por un grupo de oficiais dirixido por Dmitrijevic. Foi tamén o derradeiro representante da dinastía Obrenovic e sucedeuno Pedro I de Serbia, da dinastía Karadjordjevic.

1. Lingua arábiga. Variante do árabe, falada polas minorías musulmanas nos estados cristiáns da Península Ibérica despois da eliminación de todo poder político musulmán. En Castela, Aragón e no Principado, estes grupos abandonaron o idioma, e cara ao 1500 só se conservaba algún rastro fonético no uso do castelán e do catalán.

2. Linguaxe empregada dun xeito inintelixible.

3. Confusión e barullo que se produce polas voces e berros de moitas persoas xuntas.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Baños de Molgas baixo a advocación de santo Estevo.

IGREXAS

Igrexa parroquial, situada en Xunqueira de Ambía, e que orixinariamente pertenceu ao mosteiro do mesmo nome erixido no século VIII no lugar no que a tradición di que aparecera a Virxe. A finais do século X levántase un novo cenobio ao carón da capela que albergaba a imaxe da Virxe. Posteriormente, no século XII, os monxes residentes incorpóranse á Regra de santo Agostiño e comeza a construírse o edificio do templo actual. A igrexa posúe unha planta de cruz latina con tres naves separadas por arcos lixeiramente apuntados e cruceiro con tres ábsidas na cabeceira. Destacar a solución da cuberta mediante un artesoado de madeira e o falso triforio sobre as naves laterais no interior. No exterior conserva tres fachadas de estilo románico. Do antigo edificio conventual aínda mantén parte do claustro con arcadas oxivais que revelan unha construción máis tardía.

1. Relativo ou pertencente á ameba.

2. Causado por amebas.

1. Enfermidade provocada por diversas especies de ameba (como a Entamoeba histolytica), que, ao se poñeren nos intestinos, poden provocar unha síndrome disentérica ou unha verdadeira disentería (aguda ou crónica). Pode afectar, tamén, a outras vísceras, onde ocasiona abscesos amébicos.

2. Enfermidade das abellas provocada pola Malpighamoeba mellificae, ameba que se atopa nos tubos de Malpighi (aparello excretor) dos individuos adultos; comporta a destrución do revestimento epitelial.

1. Que non precisa de osíxeno para vivir.

2. 1. Microorganismo que non precisa osíxeno libre para vivir (anaerobio facultativo) ou que precisa vivir nun medio no que non exista osíxeno libre (anaerobio estricto).

   2. Organismo que vive en anaerobiose.

1. Que pode vivir no medio terrestre e no acuático.

2. Vertebrado da clase dos anfibios.

3. Clase de vertebrados, anamniotas e ectotermos, caracterizados por ser tetrápodos de pel espida, húmida (o que lles permite ter respiración cutánea) e glandular. A necesidade de manter constantemente húmida a pel leva os anfibios a vivir en zonas máis ou menos húmidas e a ser maioritariamente nocturnos. A reprodución realízase na auga na maioría das especies, mediante unha fecundación xeralmente externa. Os ovos desenvólvense normalmente na auga. Na maioría das especies existe, trala a eclosión do ovo, unha fase de desenvolvemento larvario acuático, ao final do que ten lugar a metamorfose, da que xorde o individuo de vida terrestre. Durante a metamorfose cambian gradualmente de organización: as larvas acuáticas, anatómica e fisioloxicamente moi parecidas aos peixes, adquiren extremidades, perden as branquias (na maioría dos casos) e adquiren tamén pulmóns. Os anfibios presentan distintos sistemas de defensa: poden ter na pel glándulas produtoras de veleno -e entón adoitan presentar coloracións...

4. 1. Que ten unha dobre natureza, forma de ser ou actuar.

   2. Dise das tropas que son trasportadas en vehículos anfibios desde o barco de transporte e que, unha vez desembarcadas, están preparadas para combater con plena eficacia.

   3. operación anfibia

      Operación militar conxunta na que participan forzas navais e terrestres dirixida contra zonas costeiras, portos ou illas dominadas polo inimigo.

   4. vehículo anfibio

      ehículo capacitado para moverse por terra e por auga. A maior parte dos vehículos anfibios están deseñados cunha finalidade bélica e empréganse para os desembarcos, dende barcos de transporte, e tamén para atravesar ríos e zonas pantanosas. Poden ser do tipo aeroescorregante ou de deseño máis parecido aos vehículos terrestres. É o caso do avión anfibio e do helicóptero anfibio.

1. Que actúa contra os microbios.

2. Fármaco que combate os microbios.

PERSOEIRO

Pintor. Trátase dun dos mellores representantes da escola de Madrid da segunda metade do s XVII. Conseguiu unha nova interpretación dentro do arquetipo da Inmaculada. Cultivou o retrato, o tema mitolóxico e os temas populares. Preocúpase tamén da perspectiva aérea nas súas composicións.

PENÍNSULAS

Península do extremo sudoccidental de Asia, situada entre o Mar Vermello e o Golfo Pérsico (3.000.000 km2). Administrativamente, a Península de Arabia divídese entre Arabia Saudí, Bahrain, os Emiratos Árabes Unidos, Iemen, Kuwait, Omán e Qatar.
Xeografía física

Xeomorfoloxía e relevo
A estrutura xeomorfolóxica da Península de Arabia é relativamente simple: na base atópase un zócolo cristalino basculado cara ao nordeste, que aflora á superficie nos sectores meridional e occidental e, afundíndose suavemente cara ao Golfo Pérsico, vai cubríndose gradualmente de sedimentos cada vez máis recentes. A simplicidade estrutural da Península contrasta coa variedade das formas do relevo. Arabia pode ser dividida nas unidades morfolóxicas seguintes: sectores montañosos occidental e meridional, Na ǧ d, áreas de desertos de area, deserto siríaco, terras baixas do Golfo Pérsico e montañas de Omán. Os sectores montañosos do oeste e do sur...