"Carpi" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Toledo, Castela-A Mancha, drenado polo río Tajo, ao O da cidade de Toledo (2.332 h [1996]). A súa economía baséase nas actividades agrícola e gandeira.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Córdoba, Andalucía, situado ao NL da capital (4.497 h [1996]). Recibe a auga para os cultivos do Gualdalquivir. A súa economía baséase no sector primario e destacan os cultivos típicos da agricultura mediterránea, especialmente os cereais e as oliveiras.

1. Chorar polo morto nun velorio ou nun enterro.

2. 1. Chorar, queixándose por mor da dor física.

   2. Dar berros a causa da dor ou da desesperación.

3. Arrincar o cabelo ou rachar os vestidos con rabia debido á desesperación.

4. Peitear os cabelos.

5. Rabuñarse e causarse outros danos a causa da vergoña, da desesperación ou da dor.

6. Laiarse continuadamente.

1. Relativo ou pertencente ao cleistocarpo.

2. Aplícase, en xeral, aos organismos de frutificación indehiscente.

GALICIA

Mestra e escritora. Exerceu a docencia e fundou e dirixiu varios colexios en Vigo e Pontevedra. Así mesmo, fundou a revista El Ángel del Hogar e foi secretaria en España da revista L’Envolée. De tendencia romántica, empregou o pseudónimo de Margarita del Campo. Da súa produción destaca o poema en galego “Meu Leres” e as obras Lirios (1897), Acuarelas (1905), La quinta de los lagos (1907), Villa Rosalba (1909), El país de las camelias (1910), Cuentos de color amatista (1914), A orillas del Mosa (1920), Cuentos de color de nieve (1926), Memorias de una muñeca (1929) e La secretaria del doctor Misterio (1942). Foi membro da Association Litteraire Française.

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. Asinou algúns dos seus artigos co pseudónimo Fr Cándido de la Caridad no xornal satírico El Esquilón (1861). Despois de colaborar na redacción de El Alerta (1864-1865) de Pontevedra, dirixiu La Revista (1867-1868) e La Crónica (1872-1873). Publicou: Geografía astronómica, física y política de la provincia de Pontevedra (1893).

PERSOEIRO

Pintor e arquitecto italiano. Traballou para Ippolito II d’Este e para o Papa Xulio III no Vaticano. De formación manierista, entre as súas obras destaca Adorazione dei Magi (1530).

1. Relativo ou pertencente ao metacarpo.

2. Aplícase a cada un dos cinco ósos do metacarpo.

1. Relativo ou pertencente ao monocarpo.

2. Aplícase á planta que florece unha soa vez e que morre tras frutificar.

PERSOEIRO

Filósofo. Introduciu e propagou a filosofía analítica en España. Da súa obra destacan La Concepción analítica de la filosofía (1974), e que recompilou escritos de prestixiosos filósofos analíticos, La razón sin esperanza (1977), El fundamento de los derechos humanos (1989) e Desde la perplejidad. Ensayos sobre la ética, la razón y el diálogo (1990).