"EGU" (Contén)

1. de asegurar.

2. Que posúe un seguro.

3. Que está seguro ou firme.

4. Persoa garantida por un seguro. Nos seguros de vida e de accidentes corporais, é a persoa sobre a cal gravita o seguro, e pode non coincidir coa persoa do beneficiario nin coa do contratante ou subscritor da póliza.

1. Que asegura.

2. 1. Persoa que asume a cubrición de riscos de terceiros. Na linguaxe profesional adóitase chamar asegurador directo, en contraposición co reasegurador. En xeral é unha persoa xurídica, aínda que hai casos nos que son persoas individuais (Lloyd´s). Nalgúns países a función aseguradora é exercida por organismos públicos; noutros lugares un sector importante está nacionalizado.

   2. Axente de seguros e toda persoa profesionalmente dedicada a actividades aseguradoras ( seguridade social).

1. Acción e efecto de asegurar.

2. Forma de tutela xurídica que comporta a adopción de determinadas medidas permitidas pola lei en previsión de futuros danos ou prexuízos que poida sufrir o ben xurídico asegurado.

3. Aseguramento establecido xudicialmente polo que o demandante nun xuízo non pode malversar as cousas que son obxecto específico do litixio; consiste nun conxunto de medidas destinadas a garantir a efectividade da futura resolución xudicial.

4. Conxunto de medidas previstas legalmente para garantir a efectividade da restitución do dote por parte do marido. Consiste na constitución, por parte deste, dunha hipoteca dotal, e na inscrición dos bens no rexistro da propiedade a nome da muller.

1. Calidade do que é seguro, sen perigo.

2. Algo que ten calidade de seguro, que non falla.

3. Calidade de seguro, cheo de confianza.

1. Dar firmeza a algunha cousa para que non caia, para que se manteña no lugar onde está posta.

2. Dicir, anunciar ou prometer como certa unha cousa.

3. 1. Facer que alguén quede protexido contra determinados riscos por medio dunha póliza de seguros.

   2. Contratar unha póliza de seguros.

4. Facer que algunha cousa quede garantida e sen riscos.

5. Comprobar que algunha cousa é certa.

GALICIA

Escritora e pianista. En 1916 publicou os seus primeiros traballos no Heraldo de Madrid e posteriormente pasou a formar parte da redacción de La Tribuna, á vez que colaboraba con outros periódicos e revistas (Pitorial Review, de Nova York, La Ilustración Artística, de Barcelona); así mesmo, en 1921 fundou en Madrid a revista mensual Ideales. A súa actividade musical levouna a dar concertos en diferentes lugares de Europa. Como escritora publicou Otro beso (1920) e Hacia el ocaso: evocación narrativa (1921) ten, ademais, unha comedia dramática en dous actos.

1. 1. Proceso con regulación propia.

   2. Reflexo con reacción compensatoria.

2. Propiedade dun proceso ou dunha máquina que, despois dunha perturbación, consegue obter outra vez o equilibrio sen a intervención dun regulador.

3. Proceso no que un ovo haploide adquire a diploidia ao dobrar o seu xenoma.

1. Que se autorregula.

2. Dise do sistema, natural ou artificial, que produce autorregulación.

1. Facies local anterior ao Solutrense, definida no xacemento de Badegoul (Dordogne).

2. Facies local protomadalenense (18000-17000 BP), posterior ao Solutrense e definida no xacemento de Badegoul (Dordogne).

GALICIA

Médico militar. Escribiu varios artigos relacionados coa Medicina en publicacións científicas. Colaborou co seu pai, Xoán Barcia Caballero, nas novelas Dos almas (1907) e El señor Nin (1922). Conseguiu mencións en varios certames poéticos, como o celebrado en Santiago de Compostela en 1909.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Jaén, Andalucía, situado á esquerda do río Guadalimar, na serra de Segura (8.261 h [1996]). Está drenado polo río Beas. A súa economía é basicamente agrícola e gandeira.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya, na comarca do Baix Llobregat (3.105 h [1996]). Entre as actividades económicas destacan a construción, que aproveita as canteiras de pedra calcaria e de pedra de gran que se atopan no territorio do concello, e os servicios, debido á proliferación de segundas residencias. A igrexa parroquial de Sant Cristòfor conserva elementos románicos.

1. Establecemento que acollía as beguinas.

2. Comunidade de beguinas.

1. Título dado antigamente na India ás princesas reais, e logo estendido ás mulleres de alta condición.

2. Por antonomasia, muller do Aga Khan.