"FERE" (Contén)

1. Que ou quen participa nunha conferencia para resolver un asunto relevante.

2. Persoa que pronuncia unha conferencia.

1. Ter unha conversación dúas ou máis persoas para consultar ou discutir un asunto determinado.

2. Pronunciar unha conferencia.

PERSOEIRO

Político húngaro. Foi un dos líderes da oposición parlamentaria entre 1833 e 1844. Afiliado ao movemento de Kossuth (1845) opúxose ás medidas radicais da Revolución de 1848. Colaborou na preparación do Compromiso de 1867, base da monarquía austrohúngara.

1. Adhesión respectuosa ao proceder, á vontade ou aos desexos doutro.

2. Actitude que amosa unha persoa ao aceptar o trato, os agasallos, etc, cunha persoa de situación máis modesta.

1. Que amosa deferencia.

2. Que leva ou transporta algo.

3. Circunferencia que, no sistema ptolomeico e noutras teorías xeocéntricas, describe o centro do epiciclo dun planeta que xira arredor da Terra.

1. 1. Calidade pola que unha persoa ou cousa se distingue doutra.

   2. diferencia específica

      Calidade ou conxunto de notas que na definición dun concepto o distinguen doutros correspondentes ao mesmo xénero.

2. Falta de acordo, causa de disensión ou materia de controversia entre dúas ou máis persoas. OBS: Emprégase normalmente en plural.

3. 1. Magnitude ou cantidade que resulta da substracción entre dúas magnitudes ou cantidades da mesma natureza.

   2. cálculo de diferencias

      Estudio das propiedades dunha función da que só se coñece un conxunto finito de valores f(x 0 ), f(x 1 ),..., f(x n ), que corresponden aos argumentos x 0 , x 1 ,..., x n , os que, habitualmente, se collen en progresión aritmética x r =x 0 +r w . Defínese o operador diferenza D mediante a expresión Df(x)=f(x+ω)-f(x), e o operador incremental E, definido por E w f(x)=f(x+ω)+f(x)+Df(x), de maneira que E=1+D. Tamén se estableceron unha gran cantidade de fórmulas para determinar os resultados da integración numérica de funcións.

   3. diferencia de conxuntos

      Dados dous conxuntos A e B, conxunto formado polos elementos do primeiro conxunto A que non pertencen ao segundo B, é dicir, A«B’.

   4. diferencia dividida

      Dado un conxunto de n argumentos, x0,...,xn, dunha función f(x), cada unha das cantidades empregadas no cálculo de diferencias, que teñen como forma xeral (de orde j) a representada por [x0 x1...xj]. O seu valor é
      
      
      FORMULA
      
      

   5. diferencia simétrica

      Entre dous conxuntos A e B, conxunto ADB = (A∪B) - (A3B).

4. ...

1. Que se pode diferenciar.

2. Aplícase á función que ten diferencial.

1. Acción e efecto de diferenciar ou diferenciarse.

2. Aplicación que fai corresponder a cada función diferenciable, nun certo conxunto aberto, a súa función diferencial no conxunto mencionado.

3. Proceso mediante o que as células, os tecidos e os órganos cambian de estrutura e de forma, desde a máis simple á máis complexa, para efectuar funcións específicas. O concepto aplícase especialmente á diferenciación celular. Esta ten lugar durante o desenvolvemento embrionario ou en procesos de rexeneración, e dá lugar a grupos de células funcional e morfoloxicamente distintas. A diferenciación celular pode ser profunda e definitiva desde os primeiros estadios, como no caso das células nerviosas, ou ben ser mínima, como no caso dos histiocitos, que conservan a totipotencia e isto permítelles intervir en procesos de rexeneración. As células xerminativas son absolutamente indiferenciadas e poden converterse en calquera clase de célula.

4. 1. Fenómeno que consiste en que dous fonemas contiguos tenden a aumentar as súas diferencias articulatorias, ou ben un fonema, durante a súa emisión, tende a distinguir diversos matices articulatorios.

   2. posición de diferenciación máxima

      Contexto fonolóxico que permite a maior distinción posible na realización dun fonema.

5. 1. diferenciación magmática

      Proceso mediante o que, a partir dun magma común, se orixinan diversos tipos de rochas ígneas, que poden formar parte, ou non, da mesma masa. Cando o magma arrefría, comezan a cristalizar os minerais que teñen o punto de fusión máis alto. A cristalización do magma é, polo tanto, fraccionada. Coma os primeiros minerais que se separan adoitan ser os ferromagnéticos, como a olivina e os piroxenos, as rochas formadas ao fondo das masas plutónicas son máis básicas, pola súa gran densidade, ca as superficiais. A diferenciación dun magma tamén se pode traducir por fenómenos de compresión, xa que a fracción fluída pode escapar máis facilmente ás zonas de menor presión, mentres os cristais forman un tipo de malla ou esponxa que se concentra no mesmo lugar onde se orixinara.

   2. diferenciación metamórfica

      Conxunto de procesos mediante os que, durante o metamorfismo, se orixinan asociacións minerais diferentes a partir dunha roca nai inicialmente uniforme.

6. Caracterización dun produto que se presenta aos consumidores como distinto doutros que o poderían substituír. Refírese á apreciación subxectiva que fan os consumidores, condicionada, entre outros aspectos, pola publicidade, pola presentación ou polas condicións de venda.

7. ...

1. de diferenciar ou diferenciarse.

2. Aplícase ao tecido embrionario que está nun estadio do seu desenvolvemento no que só se pode diferenciar nunha determinada dirección, sen posibilidade de distinguirse en calquera outra.