"INH" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta portugués. Frade capuchino, nos seus poemas comprácese nunha visión dramática da natureza. A súa obra publicouse no s XVIII e reeditouse en 1918.

PERSOEIRO

Político portugués. En 1931, afiliouse ao Partido Comunista Português (PCP) cando era estudante de dereito en Lisboa e, en 1935, foi elixido secretario xeral das xuventudes do partido. Debido ás súas actividades políticas na clandestinidade durante a ditadura de Salazar (en 1936 entrou a formar parte do Comité Central do partido), foi apresado en numerosas ocasións: a primeira entre 1937 e 1938, a segunda en 1940 e a derradeira entre 1949 e 1960, data en que logrou fuxir da prisión para partir cara ao exilio. En 1961 foi elixido secretario xeral do PCP, cargo que permanecía baleiro dende 1942, e o seu mandato renovouse ata 1992. En 1974, tras a Revolução dos Cravos, regresou a Portugal. Entre 1974 e 1975 foi ministro sen carteira e en maio de 1977 abandonou o seu escano no Parlamento. Foi membro do Conselho de Estado dende 1982. As súas intervencións públicas...

1. de desinhibir ou desinhibirse.

2. Que ou quen carece de inhibicións.

3. Que denota ou implica desinhibición.

1. Liberar a alguén das súas inhibicións.

2. Liberarse dunha inhibición.

PERSOEIRO

Arabista holandés. Especializouse en estudios sobre a dominación musulmá na Península Ibérica. Escribiu Histoire des musulmans d’Espagne jusqu’à la conquête de l’Andalousie par les almoravides, 711-1110 (Historia dos musulmáns de España ata a conquista de Andalucía polos almorábides, 711-1110, 1860) e Le Cid d’après nouveaux documents (O Cid segundo novos documentos, 1861).

SERRAS

Serra de Brasil que se estende de SO a NL, no estado de Minas Gerais. O cumio máis elevado é Itambé, situado a 2.033 m de altitude. Está considerada como a reserva mundial máis grande de cristais de cuarzo.

PERSOEIRO

Político e diplomático neerlandés. Embaixador en Madrid e secretario xeral de Asuntos Exteriores con Luís Bonaparte, dimitiu do seu cargo en 1810 trala anexión de Holanda a Francia. Trala reorganización dos Países Baixos, foi ministro de Instrución, Industria e Colonias (1818-1824), embaixador en Londres (1824-1832) e, desde 1839, embaixador de Holanda en Bruxelas.

PERSOEIRO

Trobador portugués, da liñaxe miñota dos Guedes. Desde 1253 ata 1277 aparece vinculado á corte de Afonso III de Portugal. Estableceuse en Coimbra, onde exerceu o cargo de meirinho-mor e debeu morrer entre 1274 e 1278. Desenvolveu a súa actividade poética na segunda metade do s XIII e atribúenselle once composicións. As seis cantigas de amor, conservadas exclusivamente no Cancioneiro da Biblioteca Nacional (B), desenvolven e magnifican o recorrente motivo da coita, que o trobador asocia, non só ao da morte por amor, senón tamén ao da separación dos namorados, en tanto que causa sufrimento. Sobre este último motivo, o da distancia que separa os amantes, articula o trobador as súas catro cantigas de amigo, recollidas en B e no Cancioneiro da Biblioteca Nacional (V).

PERSOEIRO

Trobador, irmán de Pero Soarez. Pertence á liñaxe dos Alvar Pérez, de orixe leonesa. Desenvolveu a súa actividade literaria no terceiro cuarto do s XIII na corte de Afonso X. As súas cinco cantigas de escarnio transmitíronse só no Cancioneiro da Biblioteca Nacional.

PERSOEIRO

Escritor portugués. Foi un dos fundadores da revista Presença, inicio do vangardismo na literatura portuguesa. Entre as súas obras destacan Poemas (1925), Mar coalhaldo (1932), Caminhos magnéticos (1938), Rio turvo e outros contos (1945), onde se incluíu o conto O barâo, e Bandeira preta (1956).

PERSOEIRO

Compositor ruso. Estudiou no Conservatorio de Moscova, onde logo exerceu a docencia. A súa obra, exemplo da corrente realista da escola rusa, comprende sinfonías, óperas e ballets.

PERSOEIRO

Trobador e rico-home portugués. O conflito orixinado pola sucesión ao trono portugués motivou que, sendo partidario de Sancho II, tivese que marchar cara a Castela, onde entraría en contacto cos trobadores Pero Garcia d’Ambroa, Pedr’Amigo de Sevilha, Pero Gomez Barroso, Johan Baveca ou Afons’Eanes do Coton, cos que conformaría o círculo dedicado á soldadeira María Balteira. O seu corpus lírico componse de 17 cantigas, 8 de escarnio e 9 de amigo, conservadas no cancioneiro V, mentres que o B apenas transmite as de amigo; ademais, a Tavola Colocciana atribúelle 15 cantigas de amor non conservadas.

PERSOEIRO

Oficial alemán. Ingresou na SS en 1932, dirixiu os servicios de información entre 1934 e 1939 e posteriormente o servizo de seguridade do Terceiro Reich. Foi nomeado protector do Reich en Bohemia e Moravia en 1941. Participou na planificación e desenvolvemento do exterminio dos xudeos. Morreu nun atentado da resistencia checa de Lidice, cidade que foi arrasada en represalia.