"Lac" (Contén)

1. Relativo ou pertencente a Alacant ou aos seus habitantes.

2. Habitante ou natural de Alacant.

1. Peixe semellante á sardiña, de 20 a 30 cm de lonxitude, cunha franxa dourada lonxitudinal a cada lado do corpo. Ten os opérculos lisos, á diferenza da sardiña, que os ten estriados. É unha especie propia do Mediterráneo meridional, de interese comercial considerable.

2. zamborca.

ESPA¥A

Concello da provincia de Teruel [481 h (1996)] onde se localizan unha serie de abeiros rochosos pintados con arte levantina. Un grupo de escenas representan mulleres realizando tarefas de recolección agrícola, plantadores con paos e mesmo un posible xinete a cabalo. Outros grupos semellan representar escenas de loita e danzas de guerreiros.

1. escorpión.

2. As crenzas tradicionais fan mortal a picadura do alacrán, o que se reflicte nos versos populares que rezan: “se te morde o alacrán / busca viño e busca pan, / sacerdote e sacristán, / que mañá te enterrarán”.

3. Nome xenérico de eirugas grandes e peludas.

1. Combinación mediante un catalizador dun isoalcano cun alqueno, para obter hidrocarburos saturados ramificados de número de octanos elevados (alquilado). As materias primas empregadas son, dunha banda, o isobutano e o isopentano (empregadas en exceso), e da outra, normalmente, o propeno, os butenos e o isobuteno ou as súas mesturas. A reacción é complexa, e a mestura de hidrocarburos separada por decantación fracciónase para illar o alquilato dos produtos volátiles.

2. Introdución dun grupo alquilo nunha molécula orgánica. A alquilación pode ter lugar sobre un carbono, un nitróxeno, un osíxeno ou un xofre. Os principais reactivos alquilantes son os haluros e os sulfatos de alquilo, e máis raramente outros compostos. Son exemplos importantes: a alquilación dos hidrocarburos aromáticos por reacción de Friedel e Crafts, a alquilación de amoníaco e as aminas.

1. Relativo ou pertencente a un ambulacro, integrado por ambulacros.

2. Conxunto de canais e vesículas distribuídos polo corpo dos equinodermos, a través dos que circula a auga. Denominado tamén sistema acuífero, ten unha función circulatoria, respiratoria e locomotora.

3. ambulacro.

4. Cada unha das placas do exoesqueleto de moitos equinodermos que, dispostas en dúas fileiras, forman o suco ou a zona ambulacral, por onde saen os ambulacros.

5. Cada un dos orificios que presentan as placas ambulacrais, polos que saen cara a fóra os ambulacros.

1. Da natureza do amidón, que contén amidón.

2. En sentido estricto, amidón dos vexetais e, en particular, o das sementes dos cereais (trigo, cebada, arroz e millo, entre outros), a fécula de patata, a tapioca e o arrowroot. En sentido amplo pódense incluír en ocasións, as dextrinas, que en certos vexetais coexisten co amidón, e o glucóxeno dos organismos animais e dos fungos.

1. Relativo ou pertencente á anafilaxe.

2. Dise dun organismo caracterizado por unha extrema ou anormal sensibilización a unha proteína que lle resulta estraña.

3. Aparición violenta dunha síndrome moi grave que se presenta como consecuencia dunha reacción antíxeno-anticorpo, despois da inxección dun antíxeno nun organismo que estaba sensibilizado a el.

1. Acción e efecto de aniquilar.

2. Desaparición dunha partícula cando atopa a súa antipartícula, do que resulta un conxunto doutras partículas. Esta reacción está permitida pola lei de conservación da masa-enerxía: a enerxía total inicial da parella partícula-antipartícula transfórmase en enerxía cinética das novas partículas. Cando toda a enerxía inicial se transforma en enerxía cinética de partículas sen masa, a materia desaparece e transfórmase en radiación.

1. Interrupción espontánea ou provocada da ovulación.

2. Falta de ovulación provocada pola administración dunha substancia ou pola realización dunha práctica anovulatoria.

1. Anticipación do momento en que sucede unha cousa con respecto a outra, qure sucede posteriormente.

2. Anticipación do momento en que sucede algo e outro posterior no que se esperaba que sucedese.