"Māra" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 223.

  • GALICIA

    Doutor en Teoloxía, licenciado en Filosofía e diplomado en Técnicas Educativas. Profesor no Seminario Maior San Xosé de Vigo e no Seminario Menor de Tui (centros nos que tamén é rector), no Instituto Teolóxico Compostelán, na Escola Universitaria de Formación do Profesorado de Vigo e no Instituto Superior de Ciencias Relixiosas San Agustín. Delegado episcopal de apostolado segrar, delegado de pastoral universitaria e delegado episcopal de diversos medios de comunicación. Durante vinte e un anos formou parte do equipo de pastoral do Secretariado Nacional de Formación Profesional da Comisión de Ensino da Conferencia Episcopal Española. Foi membro do consello de prebisterio de Tui-Vigo, do Consello Nacional de Rectores de Seminarios Maiores e da Comision Mixta RTVG-Bispos da Comunidade Autónoma de Galicia. Escribiu: Primado y Episcopado, Sois el cuerpo de Cristo e artigos de teoloxía en revistas e xornais galegos. Colaborou, así mesmo, en O concilio Pastoral de Galicia...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor. Pertenceu ao paso entre o Modernismo e o Novecentismo. Estudiou en Barcelona e París. Expuxo en Barcelona en 1900; en Venecia, en 1903 e 1905 (ano en que foi nomeado Mestre da Bienal) e en 1907; en Bos Aires (1910) e en Roma (1911). Tomou parte na exposición do Instituto Carnegie (1924) e na Exposición Internacional de Barcelona (1929). O comezo da súa obra sitúase nunha órbita postimpresionista, pero derivou cara a un preciosismo retórico no que abundaban os temas folclóricos. A partir dos anos vinte dedicouse á paisaxe, especialmente á de Mallorca. Ao morrer, a súa casa de Pollença foi convertida en museo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Sala que precede a outra de maior entidade. Peza que antecede á sala ou ás salas principais dun pazo ou casa grande. Nos edificios públicos reciben o nome de saleta. Por extensión, aplícase a toda cámara ou espazo anterior a outro maior.

    2. Nun local público, cuarto que está diante da sala de recepción.

    3. Espacio que precede á cámara do navío.

    4. Cámara auxiliar de pequeno volume na que, nos motores con precombustión, desemboca o inxector. Comunica coa cámara de combustión a través duns buracos de pequena sección ou dun conduto relativamente estreito, e está aloxada, normalmente, na culata. Nos motores diesel, a antecámara modera a combustión evitando golpes bruscos no sistema biela-manivela e no cegoñal, aumenta a turbulencia dos gases producidos na precombustión e mellora a dispersión do combustible. A antecámara chámase tamén cámara de precombustión.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CAPITAIS

    Capital de Eritrea (367.300 h [1991]). Situada sobre un altiplano a 2.350 m sobre o nivel do mar, ten un clima benigno. Hai industrias químicas, de vidro e porcelana. Antiga cidade de Abisinia, desde 1880 converteuse en cuartel xeral de Ras Aula, nomeado virrei polo Emperador Xoán IV. Practicamente non tivo relevancia ata que foi ocupada polos italianos en 1889, despois da vitoria obtida sobre o negus Xoán VI en Sa’ati. En 1897 substituíu a Mitsiva como centro da administración de Eritrea, que comprendía tamén as provincias etíopes de Tigre e Danakil. Despois da conquista británica de Eritrea (1941) converteuse en base dos aliados. En 1951 a ONU aprobou a federación de Eritrea con Etiopia, plano que foi aprobado en 1952.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Profesor universitario e crítico. Destacado investigador no mundo da Filoloxía, da Lingüística e da Crítica Literaria. Profesor da Universidade do Estado de Rio de Janeiro e da Universidade Federal -en calidade de docente de Literatura Portuguesa e Brasileira-, acudiu como profesor visitante a algunhas universidades de prestixio, como as de Colonia (1968) e Coimbra (1972).
    O seu campo de estudo é moi amplo, tanto en temas (lingua, literatura, crítica literaria) como en épocas (desde a Idade Media ata o Modernismo). Como libros ten publicadas máis de cincuenta obras, así como outros moitos estudos que viron a luz en revistas especializadas ou numerosos artigos publicados nas actas dos congresos nos que interviu. De toda a súa produción destacan, entre outros, libros dedicados á figura de Camões -autor no que está especializado- (O cânone Lírico de Camões,...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • AFLUENTES

    Afluente pola esquerda do Miño. Nace na parroquia de Montecubeiro (concello de Castroverde) na confluencia dos regos que baixan das serras de Monciro, ao O, e do Mirador, ao L. Adopta un curso de dirección SSL-NNO e recibe o río Pol na parroquia de Silva (Pol). Pasa pola vila de Castro de Rei e desemboca no Miño na parroquia de Coea (Castro de Rei) logo dun percorrido duns 25 km.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Arquiprestado da diócese de Mondoñedo-Ferrol, que inclúe as parroquias de Graña, Moncelos e Vilarente (do concello de Abadín), a de Muimenta (Cospeito), as de Ferreiros e a de Silva (Pol), as de Ansemar, Azúmara, Balmonte, Bazar, Castro de Rei, Coea, Goberno, Outeiro, Pacios, Prevesos, Quintela, Ramil, Santa Leocadia e Viladonga (Castro de Rei) e todas as do concello da Pastoriza agás as de Aguarda e Álvare.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Castro de Rei baixo a advocación de san Xoán.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Telescopio fotográfico, tipo Schmidt (parte óptica debida a Henry Frederik Baker), mobible só en tres eixes (parte mecánica debida a Nunn), utilizada para o seguimento e localización de satélites artificiais. Ten un espello de 75 cm de diámetro e alcanza 30° na dirección do satélite con ela. Obtéñense, fotografías da traxectoria dos satélites coas que se poden calcular os parámetros dos satélites artificiais.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • REXIÓNS

    Rexión de Madagascar, entre a costa occidental e a rexión de Bongo Lava. É unha rexión de relevo de cuestas, carstificada, cunha vexetación de sabana e estepa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta. Está considerado como o máis importante poeta simbolista do seu país, influído directamente pola corrente do Parnasianismo. Colaborador asiduo do xornal A Noticia, publicou entre outras obras: Poesias (1888) e Tarde (1919). A súa obra máis destacada é O caçador de esmeraldas (1902).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUBLICACIÓNS

    Publicación aparecida en Vigo a mediados do s XX, editada pola Cámara oficial de Comercio, Industria y Navegación que presidía José Nogueira Dalmas. Nel (nº 105-1972) ofrécense informacións de carácter económico, comercial e xurídico, amais de novidades arredor do funcionamento da propia Cámara. Inclúe as seccións: “El caso y sus normas”, “Actividades de la Cámara”, “Información Económi ca”, “Información Jurídica” e “Información Comercial”.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUBLICACIÓNS

    Publicación de carácter comercial que apareceu na Coruña no ano 1888.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUBLICACIÓNS

    Publicación que apareceu en Ourense no ano 1906.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUBLICACIÓNS

    Publicación aparecida en Santiago no ano 1914. A súa periodicidade era ocasional.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUBLICACIÓNS

    Publicación aparecida, segundo algúns investigadores, na cidade de Tui entre os anos 1910 e 1919.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUBLICACIÓNS

    Publicación trimestral que apareceu en Ourense en agosto de 1956. O seu director foi Salvador Navarrete de la Riva.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUBLICACIÓNS

    Publicación aparecida en Ferrol en xullo de 1905. Ofrecía información sobre as actividades industriais e económicas da cidade.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUBLICACIÓNS

    Publicación que saíu en Ribadeo en 1913. Tiña periodicidade mensual e unha tirada de 400 exemplares.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUBLICACIÓNS

    Publicación que apareceu en Ferrol no ano 1987. Foi subtitulada como “Revista de Información Empresarial”. O título e subtítulo son “Industria, Comercio y Navegación”; en case todos os números, na páxina 3, debaixo de cada editorial, aparecía o título “Boletín de la Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Ferrol. Publicación bimestral”. Como director figuraba Xosé Manuel Orriols Núñez e como redactores e colaboradores Begoña Villamil Castro, Eva Pena, Ana Quintela Fernández e Xosé M. Picallo Seoane, entre outros. Os contidos desta publicación estaban relacionados coa actividade empresarial.

    VER O DETALLE DO TERMO