"Odón" (Contén)

Xénero de peixes da familia dos chiasmodóntidos ao que pertence o peixe can.

Froito múltiple dos rosais constituído por un tálamo urceolado que xeralmente se volve vermello ao madurecer e que inclúe numerosas núculas.

Xénero de rinocerontes do Pleistoceno, de ata 3,5 m de lonxitude, co corpo recuberto dunha densa capa de pelo e con dous cornos na cabeza: un, de ata 1 m de lonxitude (nos machos), e outro á altura dos ollos. Viviu na estepa e na tundra euroasiáticas. Foi obxecto de caza por parte do home e consérvanse algunhas representacións, datadas en 30.000 anos, en covas do S de Francia.

Xénero de ungulados da familia dos corifodóntidos, de finais do Paleoceno e mediados do Eoceno, de ata 2,25 m de lonxitude. Posúen dentes caninos moi grandes que lle axudaban a desenterrar os rizomas das plantas acuáticas. Existen xacementos deste animal en América do Norte, Europa e L de Asia.

Xénero de herbáceas da familia das poáceas ao que pertence a grama.

Xénero de mamíferos fósiles da suborde dos dicinodontos, de ata 1,2 m de lonxitude, coa cabeza grosa, o corpo curto, e un par de caveiros longos e saíntes na mandíbula superior. Vivía baixo terra alimentábase de raíces e bulbos. Propios de finais do Pérmico, os xacementos máis importantes están en Sudáfrica e Tanzania.

Aplícase ao mamífero que ten dúas denticións sucesivas, a decidua ou de leite, e a permanente ou definitiva. Son difiodontos todos os mamíferos, agás algúns cetáceos odontocetos, os sirenios, os desdentados, os marsupiais e os monotremos.

Xénero de réptiles depredadores, da orde dos pelicosauros, de ata 3 m de lonxitude. Presentaban unha crista cutánea no dorso -de ata 1 m de altura- que servía para a termorregulación. Propios de principios do Pérmico, os xacementos máis importantes están en Oklahoma e Texas.

Xénero de réptiles, da orde dos pterosauros, de ata 120 cm de envergadura. Presentan unha cabeza grande e estreita de ata 20 cm de lonxitude. Propios de principios do Xurásico, os xacementos máis importantes están en Inglaterra.

Xénero de peixes, da familia dos diodóntidos, ao que pertence o peixe ourizo.

Xénero de mamíferos marsupiais herbívoros, de ata 3 m de lonxitude, provistos de patas plantígradas, propios do Pleistoceno. Os xacementos máis importantes están no S de Australia.

Antiga cidade, situada no país dos molosos, no interior da rexión do Epiro. Destacou polo seu oráculo, consagrado a Zeus e á súa amante Dione. Os sacerdotes interpretaban o movemento dun gran carballo, o son das olas de cobre penduradas das súas pólas, e os murmurios dunha fonte como métodos de adiviñación e respostas de Zeus. Saqueada durante a época helenística, destruírona na Guerra dos Etolios (218 a C), polo que perdeu importancia.

Xénero de peixes mariños, da familia dos carápidos, de ata 30 cm de lonxitude, co corpo alongado, cilíndrico e translúcido, que viven nas cavidades viscerais das holoturias.