"Oio" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 61.

    1. ariante do nome Clodio.

    2. Liñaxe que trae por armas, en campo de sinople, un croio. A esta estirpe tamén pertencen os Coios, Croial, Croieiro, Croia e Croiazo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de València (5.235 h [1996]), na área de influencia da capital. A maior parte da poboación activa dedícase aos servicios (52%), aínda que tamén destaca o sector industrial (42%). Antiga vila musulmana, foi conquistada por Xaime I en 1237. Do seu patrimonio cultural destaca a igrexa de Santa María (s XVIII).

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Cavidade natural ou artificial que presenta unha superficie.

    2. Pequeno buratiño que teñen algunhas persoas no queixo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase ao terreo que ten goios.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Calquera sal do ácido hipoiodoso.

    2. Anión de fórmula IO - que se pode considerar derivado do ácido hipoiodoso por perda do hidróxeno.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Oxiácido débil que se obtén ao tratar unha disolución de iodo co óxido mercúrico segundo a reacción I2 + H2O ⇋ HIO +H+ + I-.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Fundador da Compañía de Xesús. De familia nobre, dedicouse á carreira militar. Ata 1517 residiu na Corte de Fernando II, daquela rexente de Castela, ao servizo do contable maior do rei, Velázquez de Cuéllar; logo serviu ao seu parente, o duque de Nájera, vicerrei de Navarra. Ferido durante o sitio de Pamplona polos franceses (1521), foi trasladado a Loiola, onde a lectura de libros espirituais durante a convalecencia levouno a ir en peregrinación a Terra Santa e a facer vida penitente. Primeiramente peregrinou ao santuario de Montserrat, onde velou as armas de cabaleiro espiritual; despois viviu en Manresa, onde realizou prácticas moi rigorosas de pobreza, oración e penitencia, e onde comezaría a escribir os Exercicios espirituais, síntese persoal das súas experiencias e das correntes espirituais dos ambientes en que estivera: franciscanismo cristocéntrico de Euskadi, Devotio Moderna de Montserrat e ecos vicentinos e lulianos difundidos por Catalunya. En 1523 peregrinou a Xerusalén...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Xoguete de orixe chinesa composto por dous discos de madeira, metal ou plástico, unidos por un eixe, que se fai subir e baixar por medio dun fío enrolado neste eixe.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Parroquia do concello de Malpica de bergantiños. baixo a advocación de Santa maría.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Parroquia do concello de Malpica de Bergantiños baixo a advocación de santa María.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • AFLUENTES

    Afluente do Miño que nace da confluencia dos arroios das Devesas e As Lamas, na parroquia de Castro (Paradela). Baña o concello de Sarria e desemboca na parroquia de Loio (Paradela).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Paradela baixo a advocación de san Xoán.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • IGREXAS

    Igrexa parroquial situada en Paradela. Pertenceu ao antigo mosteiro de Santa María de Ribalogio, e o seu estilo é mozárabe, cunha soa nave en que se poden distinguir dous modillóns na cabeceira e na porta principal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Santa María de Ribalogio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • santo Ignacio de Loiola.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Santuario situado preto de Azpeitia, destinado a centro de estudo e formación dos xesuítas. Edificouse sobre o antigo castelo de Loiola.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • santo Ignacio de Loiola.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Planta herbácea perenne, de 30 a 80 cm de altura, laúda e abrancazada, que presenta follas orbiculares crenadas e flores de cor branca dispostas en verticilos nas axilas das follas superiores. OBS: Tamén se denomina herba dos lombos.

    2. Planta herbácea perenne, de 20 a 100 cm de altura, máis ou menos pilosa, que presenta follas oblongas incisas e de flores abrancazadas con manchas purpúreas, reunidas en verticilos. Atópase en lugares moi húmedos.

    3. Planta herbácea perenne, de 40 a 100 cm de altura, pilosa, de olor fétido, con follas ovais crenadas e con flores comunmente purpúreas, dispostas en verticilos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Medida de capacidade para líquidos, que equivale a 128 litros.

    2. Antiga medida para cereais, que equivalía nalgúns sitios a 12 ferrados.

    3. Unidade de medida para tellas, de valor igual a 120 pezas.

    VER O DETALLE DO TERMO