"Omán" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 328.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Persoa que, víctima dun impulso neurótico persistente, rouba libros sen ningunha motivación de orde económica.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Desexo intenso e inmoderado de posuír moitos libros, especialmente raros.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Persoa que padece bibliomanía.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo alemán que designa a novela de autoformación humana, tamén chamada novela de aprendizaxe ou novela de educación. Trátase dun tipo de relato onde se narra a historia dun personaxe ao longo da súa formación intelectual, moral ou sentimental no tránsito da xuventude inocente á madurez do estado adulto. Nese período modela o seu carácter, a concepción do mundo e o seu destino en contacto coa vida, que lle serve de escola de aprendizaxe a través das máis diversas experiencias, desenvoltas polo motivo da busca e da superación de dificultades e riscos que poñen a proba a súa personalidade e as súas virtudes. O bildungsroman pon énfase na capacidade formativa dos acontecementos novelescos e, neste sentido, a intriga non ten valor por si mesma senón en canto é canle de desenvolvemento persoal. Adoita rematar de xeito abrupto, negativo ou inharmónico, poñendo de manifesto a tensión entre a tendencia á universalidade do heroe e a imposibilidade de acadala nunha sociedade...
-
ENTRADA LARGA
Parte oriental do Imperio romano que sobreviviu á caída do Imperio de Occidente. Recibiu este nome en lembranza do antigo nome da capital, Bizancio. Foi chamado tamén Romania polos pobos cristiáns e Imperio dos Romanos polos gregos. A súa orixe está na cidade de Bizancio no 330 en Constantinopla. Constituíuse na parte oriental do Imperio Romano no 395 trala división do Imperio de Teodosio, que se converteu e mantívose trala caída do Imperio occidental cando no 476 Odoacro, Emperador de Occidente, enviou as insignias imperiais a Zenón, asumindo este a dignidade imperial romana. No 1453 Constantinopla foi conquistada polos turcos pero mantívose o Imperio de Trebisonda ata 1461. O Imperio estendíase polos actuais países que forman a Península Balcánica, Turquía occidental, Siria, Xordania, Israel, Líbano, Chipre, norte de Exipto e zona oriental de Libia. A capital do Imperio estaba situada no eixe de diversas vías comerciais: das vías marítimas procedentes do Ponto Euxino, dos Dardanelos,...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Novelista e poeta polaco. Destacou como membro activo da resistencia nacional contra os nazis. As súas novelas tratan estes problemas; entre elas destacan Slad (A pegada, 1946) e Ile jest zycia (Canta vida queda, 1971). A súa obra máis importante é Kolumbowie-rocznik 20 (Os colonos do ano 20, 1957).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
bruxomanía.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Tipo de neurose caracterizada pola tendencia a facer rinchar os dentes.
-
PERSOEIRO
Director artístico. Traballou nos obradoiros da súa familia antes e despois da Guerra Civil española. Malia os problemas iniciais, engorde se introduciu en distintas producións co apoio das empresas Cinesol, Jesús Saiz e Argos. Despois da súa etapa no cine, a partir de 1972 desenvolveu o seu labor profesional en TVE. Entre as decoracións máis destacadas pódense sinalar os filmes: Calabuch (1956), Bajo el cielo andaluz (1959), España insólita (1964), Las últimas horas (1965) e El Amor Brujo (1967).
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Procedemento que consiste en traspasar a vidro, mármore, papel, metal ou mesmo porcelana un texto ou un debuxo impreso ao revés, que vai enriba dun papel encolado.
-
Imaxe ou debuxo obtido por este procedemento.
-
Papel encolado que contén a imaxe ou texto antes de ser traspasada a algún soporte.
-
-
REXIÓNS
Rexión do Lazio, Italia, formada pola chaira que rodea Roma, entre os montes Sabatini, Sabini e Albani e o Mar Tirreno, bañada polo baixo Tíber (2.000 km2). Trátase dunha área pantanosa, drenada e habilitada para a agricultura.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Pedro Rodríguez Campomanes y Pérez.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Adiviñación supersticiosa realizada a través do fume.
-
PERSOEIRO
Mordomo do palacio real dos francos (741-747). Primoxénito de Carlos Martel, que lle asignou Austrasia, Alemaña e Turinxia. Actuou xunto ao seu irmán, Pipino o Breve, contra as revoltas de Grifón, dos duques de Aquitania, de Alemaña e de Baviera, e no restablecemento do Rei Khilperico IV. Foi o principal impulsor da reforma e evanxelización de san Bonifacio no 745 e fundou a abadía de Fulda. No 747 renunciou ao poder en favor do seu irmán e entrou no mosteiro de Mont-Soracte, e no 750 en Montecassino.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Rei de Francia (879-884), fillo de Luís o Tatexo. Sucedeuno xunto ao seu irmán máis vello, Luís III. No 880 os dous irmáns repartíronse o reino e a Carlomán correspondeulle Aquitania e Borgoña coas súas marcas. Cando morreu o seu irmán no 882 converteuse en único rei.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Rei de Romanía (1881-1914) e príncipe de Hohenzollern-Sigmaringen. Coa axuda de Napoleón III e coa oposición de Rusia, Turquía e Austria, foi elixido príncipe en 1866. Aproveitou a guerra ruso-turca de 1877 para independizarse de Turquía e proclamarse rei. Durante a Primeira Guerra Mundial mantívose neutral a pesar da actitude favorable aos aliados do consello da coroa.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Rei de Romanía (1930-1940). Desherdado polo seu pai Fernando I, os seus dereitos foron entregados ao seu fillo Miguel en 1926, pero o 8 de xuño de 1930 impúxose como rei. Practicou unha política de alianzas cos estados centroeuropeos e balcánicos. En 1938 disolveu as organizacións políticas e promulgou unha Constitución de carácter autoritario. Ao comezar a Segunda Guerra Mundial viuse forzado a ceder territorios á URSS, Hungría e Bulgaria, feito que provocou o seu descrédito. Hitler obrigouno a abdicar en favor do seu fillo Miguel o 6 de setembro de 1940.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Práctica baseada na interpretación do azar por medio das cartas de xogo e que consiste no prognóstico, emitido polo adiviño, dos feitos futuros concernentes a unha persoa. Empréganse as cartas ordinarias ou as simbólicas, chamadas do tarot. No primeiro caso, o adiviño identifica o consultor cunha figura do xogo tendo en conta a súa idade, o sexo e outras características persoais, e extrae, por un procedemento variable, as cartas que dan soporte á predición.
-
-
Relativo ou pertencente á cartomancia.
-
Que ou quen practica a cartomancia.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Arte de adiviñar por medio de espellos.