"Omán" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 328.

  • Persoa que, víctima dun impulso neurótico persistente, rouba libros sen ningunha motivación de orde económica.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Desexo intenso e inmoderado de posuír moitos libros, especialmente raros.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Persoa que padece bibliomanía.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo alemán que designa a novela de autoformación humana, tamén chamada novela de aprendizaxe ou novela de educación. Trátase dun tipo de relato onde se narra a historia dun personaxe ao longo da súa formación intelectual, moral ou sentimental no tránsito da xuventude inocente á madurez do estado adulto. Nese período modela o seu carácter, a concepción do mundo e o seu destino en contacto coa vida, que lle serve de escola de aprendizaxe a través das máis diversas experiencias, desenvoltas polo motivo da busca e da superación de dificultades e riscos que poñen a proba a súa personalidade e as súas virtudes. O bildungsroman pon énfase na capacidade formativa dos acontecementos novelescos e, neste sentido, a intriga non ten valor por si mesma senón en canto é canle de desenvolvemento persoal. Adoita rematar de xeito abrupto, negativo ou inharmónico, poñendo de manifesto a tensión entre a tendencia á universalidade do heroe e a imposibilidade de acadala nunha sociedade...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ENTRADA LARGA

    Parte oriental do Imperio romano que sobreviviu á caída do Imperio de Occidente. Recibiu este nome en lembranza do antigo nome da capital, Bizancio. Foi chamado tamén Romania polos pobos cristiáns e Imperio dos Romanos polos gregos. A súa orixe está na cidade de Bizancio no 330 en Constantinopla. Constituíuse na parte oriental do Imperio Romano no 395 trala división do Imperio de Teodosio, que se converteu e mantívose trala caída do Imperio occidental cando no 476 Odoacro, Emperador de Occidente, enviou as insignias imperiais a Zenón, asumindo este a dignidade imperial romana. No 1453 Constantinopla foi conquistada polos turcos pero mantívose o Imperio de Trebisonda ata 1461. O Imperio estendíase polos actuais países que forman a Península Balcánica, Turquía occidental, Siria, Xordania, Israel, Líbano, Chipre, norte de Exipto e zona oriental de Libia. A capital do Imperio estaba situada no eixe de diversas vías comerciais: das vías marítimas procedentes do Ponto Euxino, dos Dardanelos,...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Novelista e poeta polaco. Destacou como membro activo da resistencia nacional contra os nazis. As súas novelas tratan estes problemas; entre elas destacan Slad (A pegada, 1946) e Ile jest zycia (Canta vida queda, 1971). A súa obra máis importante é Kolumbowie-rocznik 20 (Os colonos do ano 20, 1957).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • bruxomanía.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Tipo de neurose caracterizada pola tendencia a facer rinchar os dentes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Director artístico. Traballou nos obradoiros da súa familia antes e despois da Guerra Civil española. Malia os problemas iniciais, engorde se introduciu en distintas producións co apoio das empresas Cinesol, Jesús Saiz e Argos. Despois da súa etapa no cine, a partir de 1972 desenvolveu o seu labor profesional en TVE. Entre as decoracións máis destacadas pódense sinalar os filmes: Calabuch (1956), Bajo el cielo andaluz (1959), España insólita (1964), Las últimas horas (1965) e El Amor Brujo (1967).

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Procedemento que consiste en traspasar a vidro, mármore, papel, metal ou mesmo porcelana un texto ou un debuxo impreso ao revés, que vai enriba dun papel encolado.

    2. Imaxe ou debuxo obtido por este procedemento.

    3. Papel encolado que contén a imaxe ou texto antes de ser traspasada a algún soporte.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • REXIÓNS

    Rexión do Lazio, Italia, formada pola chaira que rodea Roma, entre os montes Sabatini, Sabini e Albani e o Mar Tirreno, bañada polo baixo Tíber (2.000 km2). Trátase dunha área pantanosa, drenada e habilitada para a agricultura.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Pedro Rodríguez Campomanes y Pérez.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Adiviñación supersticiosa realizada a través do fume.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Mordomo do palacio real dos francos (741-747). Primoxénito de Carlos Martel, que lle asignou Austrasia, Alemaña e Turinxia. Actuou xunto ao seu irmán, Pipino o Breve, contra as revoltas de Grifón, dos duques de Aquitania, de Alemaña e de Baviera, e no restablecemento do Rei Khilperico IV. Foi o principal impulsor da reforma e evanxelización de san Bonifacio no 745 e fundou a abadía de Fulda. No 747 renunciou ao poder en favor do seu irmán e entrou no mosteiro de Mont-Soracte, e no 750 en Montecassino.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Rei de Francia (879-884), fillo de Luís o Tatexo. Sucedeuno xunto ao seu irmán máis vello, Luís III. No 880 os dous irmáns repartíronse o reino e a Carlomán correspondeulle Aquitania e Borgoña coas súas marcas. Cando morreu o seu irmán no 882 converteuse en único rei.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Rei de Romanía (1881-1914) e príncipe de Hohenzollern-Sigmaringen. Coa axuda de Napoleón III e coa oposición de Rusia, Turquía e Austria, foi elixido príncipe en 1866. Aproveitou a guerra ruso-turca de 1877 para independizarse de Turquía e proclamarse rei. Durante a Primeira Guerra Mundial mantívose neutral a pesar da actitude favorable aos aliados do consello da coroa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Rei de Romanía (1930-1940). Desherdado polo seu pai Fernando I, os seus dereitos foron entregados ao seu fillo Miguel en 1926, pero o 8 de xuño de 1930 impúxose como rei. Practicou unha política de alianzas cos estados centroeuropeos e balcánicos. En 1938 disolveu as organizacións políticas e promulgou unha Constitución de carácter autoritario. Ao comezar a Segunda Guerra Mundial viuse forzado a ceder territorios á URSS, Hungría e Bulgaria, feito que provocou o seu descrédito. Hitler obrigouno a abdicar en favor do seu fillo Miguel o 6 de setembro de 1940.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Práctica baseada na interpretación do azar por medio das cartas de xogo e que consiste no prognóstico, emitido polo adiviño, dos feitos futuros concernentes a unha persoa. Empréganse as cartas ordinarias ou as simbólicas, chamadas do tarot. No primeiro caso, o adiviño identifica o consultor cunha figura do xogo tendo en conta a súa idade, o sexo e outras características persoais, e extrae, por un procedemento variable, as cartas que dan soporte á predición.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente á cartomancia.

    2. Que ou quen practica a cartomancia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Arte de adiviñar por medio de espellos.

    VER O DETALLE DO TERMO