"Quiroga" (Contén)

GALICIA

Oceanógrafo. Licenciado en Ciencias pola Universidad Complutense de Madrid, foi oceanógrafo-xefe de equipo no Centro Oceanográfico da Coruña, secretario da comisión técnica científica da consellería de Pesca, xefe do servizo e sección da dirección provincial do ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación e concelleiro na Coruña. Boa parte do seu labor dedicouno á investigación sobre os mamíferos mariños e a pesca da balea en España. Escribiu La riqueza marisquera de Galicia (1974) e Guía de cetáceos. Cetáceos de las costas ibéricas atlánticas (1996).

GALICIA

Violinista e pintor. Formou parte, xunto con Sarasate e Manén, dos grandes violinistas españois a escala internacional. Interpretou obras dos compositores máis afamados e como compositor deixou diversos Caprichos para violín, cadencias de obras de coñecidos compositores, algunha habanera e alborada, diferentes cantos e Variaciones sobre el Capricho 24 de Paganini. No apartado pictórico foi un autodidacta, especialmente a partir de 1938, cando unha enfermidade lle impediu tocar o violín. Destacou como debuxante e recibiu a influencia do postimpresionismo. Da súa produción pictórica destacan os retratos e caricaturas como Caricatura de Straüss (1928), Caricatura de Pau Casals (1940?), María Galvani (1945?) e os diferentes autorretratos que se conservan. Realizou tamén paisaxes en acuarela, como Rúa do Villar (1916), Unha vila na montaña (1931?) e Rúa no porto (1949?), e bodegóns como Floreiro con rosas. Recibiu...

PERSOEIRO

Mariño. De orixe galega, acadou o cargo de sarxento maior. Destinado a Filipinas, durante a viaxe desde América recalou na illa de Guam (Marianas) en 1680, onde o gobernador abandonou o cargo. Foi nomeado gobernador interino da illa, enfrontouse ás rebelións indias e consolidou o dominio español nas Marianas. Acadou o posto de gobernador en propiedade e en 1699 trasladouse a Manila.

GALICIA

Enxeñeiro naval e capitán de navío. Ocupou diversos cargos dentro da carreira militar. Foi presidente da Federación Galega de Vela (1988-2002), promovendo o barco Galicia 93 Pescanova, da Asociación Galega de Actividades Náuticas. Recibiu a Cruz do Mérito Naval e a Cruz de San Hermenegildo.

PERSOEIRO

Relixioso e mariño. Seguiu a carreira de mariño e en 1736 ingresou na Compañía de Xesús. En 1745 marchou a Arxentina, onde destacou como cartógrafo e matemático. Fundou a cátedra desta materia na Universidad de Córdoba e foi profesor no colexio de San Ignacio de Bos Aires. Explorou, por orde de Filipe V, as costas meridionais de Río de la Plata ata o estreito de Magallanes. En 1767 foi expulsado de Arxentina e marchou desterrado a Italia. Publicou Relación del viaje a la costa de los Patagones, editada en varias linguas; Tratado del arte verdadero de navegar (1784) e Breve noticia del viaje por el río Paraguay; e, como cartógrafo, Mapa de las misiones de la Compañía en los ríos Paraná y Uruguay (1749).

GALICIA

Eclesiástico. Formouse no Seminario de Ourense e ordenouse sacerdote en 1922. Foi ecónomo da parroquia de Santiago de Campobecerros en Castrelo do Val (1922-1923) e coadxutor na parroquia de Santa Eufemia a Real do Norte en Ourense (1923-1925). Doutorouse en Teoloxía na Universidade Pontificia de Santiago (1925) e licenciouse en Sagradas Escrituras no Pontificio Istituto Biblico de Roma (1928). Durante a súa estancia en Ourense, foi ecónomo da parroquia de Santa María de Razamonde (Cenlle), profesor e director espiritual do seminario, ecónomo e despois párroco de Santa Eufemia a Real do Norte e consiliario da Acción Católica. Formou parte dos movementos culturais galeguistas xunto con V. Risco, F. L. Cuevillas, R. Otero Pedrayo, X. Lourenzo e X. Ferro Couselo. Co pseudónimo de F. Pazos publicou varios artigos en galego na revista Logos. Fundou a folla Verdad y Vida, de temátiva relixiosa, escrita en castelán pero con entradas en galego. Foi cóengo lectoral da catedral de Valladolid...

PERSOEIRO

Médico e político. Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela (1944), foi alcalde de Petín (1953-1956). Cofundador de Acción Política Orensana, que se integrou en UCD, presidiu a cooperativa vinícola Nuestra Señora de las Viñas (1972-1975). Foi senador electo por Ourense (1977-1986) e, durante a etapa preautonómica, conselleiro de Sanidade e Traballo e presidente da Xunta Preautonómica de Galicia (1979-1982). Foi deputado no Parlamento galego por UCD (1981-1985). Recibiu a Medalla de Cabaleiro da Orde da Constitución e a Cruz de Venezuela de Fernández Miranda.

GALICIA

Relixioso. Coñecido como o cura de Casoio, en 1809 ocupouse de alertar a poboación da chegada dos franceses. Foi comandante das forzas de Valdeorras e castigou duramente aos homes de Soult en Montefurado. Redactou unhas ordenanzas en 24 artigos para manter a disciplina dos homes baixo o seu mando que quedaron manuscritas. Ao finalizar a Guerra da Independencia, rexeitou unha coenxía en Ciudad Rodrigo. O seu irmán Xoán Bernardo Quiroga Uría (O Hospital, Quiroga s XIX) tamén participou nas guerrillas para loitar contra os franceses. Formou parte da Xunta Superior de Galicia e foi deputado pola provincia de Lugo (1810-1813).

GALICIA

Historiador do cine. Doutor en Historia pola Universidade de Santiago de Compostela, foi responsable da Filmoteca de Galicia e profesor na Escola de Imaxe e Son da Coruña. Pioneiro na investigación da historia do cine en Galicia, publicou numerosos traballos sobre as orixes do espectáculo cinematográfico en Galicia, como El cine en Galicia durante la Segunda República (1989).

PERSOEIRO

Político e xurista, irmán de Vicente Quiroga Vázquez. Licenciado en Dereito, formou parte do Partido Alfonsino. Foi deputado pola sección de Lugo (1869-1872), pola de Quiroga (1876-1879) e polo distrito de Valdeorras (1879-1884 e 1896-1901); senador pola provincia de Lugo (1884-1885) e pola de Ourense (1903-1904), e director xeral de Agricultura (1895),

GALICIA

Político, irmán de Manuel Quiroga Vázquez. Pertenceu ao Partido Liberal, foi deputado polo distrito de Quiroga durante dez ocasións entre 1872 e 1907, e senador pola provincia de Lugo (1896-1898 e 1910-1911).

GALICIA

Comarca situada no SL da provincia de Lugo, no L da Comunidade Autónoma de Galicia. Limita ao N coas comarcas de Sarria (concello de Samos) e Os Ancares (concello de Pedrafita do Cebreiro); polo S coas comarcas de Terra de Trives (concellos de San Xoán de Río, A Pobra de Trives e Manzaneda) e Terra de Caldelas (concello de Castro Caldelas); polo L coa comarca de Valdeorras (concellos de Larouco, A Rúa e Vilamartín de Valdeorras) e a provincia de León; e polo O a comarca de Terra de Lemos (concellos da Pobra do Brollón e Monforte de Lemos). Abrangue unha superficie de 578 km2cunha poboación de 7.038 h (2001), distribuída entre os concellos de Folgoso do Courel (192,8 km2; 1.498 h [2001]), Quiroga (317,4 km2; 4.169 h [2001]) e Ribas de Sil (67,8 km2; 1.371 h [2001]). A súa cabeceira comarcal é a vila de Quiroga. Pertence ao partido xudicial de Monforte de Lemos.
Xeografía física
O substrato litolóxico existente na comarca...

PERSOEIRO

Escritor uruguaio. Dun modernismo moderado pasou a un realismo con criterio estético, e finalmente ao conto de carácter psicolóxico. Autor ocasional de poemas, novelas e obras teatrais, destacou especialmente no conto. Da súa obra salientan El crimen de otro (1904), Cuentos de amor de locura y de muerte (1917), Cuentos de la selva (1918), Anaconda (1926) e Más allá (1935).

PERSOEIRO

Compositor. Actuou como pianista en Madrid. Destacou como autor de zarzuelas, como Pepita Romero (1944), de comedias musicais e de cancións como “Ojos verdes”, “María de la O”, “Pena mora” e “Ay pena, penita, pena”.

PERSOEIRO

Relixiosa. Coñecida como Sor Patrocinio ou A monxa das chagas, descendía dunha familia de fidalgos galegos. Era carlista e estaba pretendidamente estigmatizada, ademais de ser milagreira. Foi procesada por impostora en 1836 e desterrada a Talavera de la Reina. Conselleira de Isabel II e do seu esposo, formou parte da camarilla ultrarreaccionaria, ata o punto de derrocar a Narváez. En 1868 fuxiu a Francia e volveu coa Restauración. Escribiu numerosas obras de piedade.