"Sever" (Contén)

1. Acción de perseverar.

2. Calidade de quen persevera.

3. Constancia na virtude e no mantemento da graza ata a morte.

PERSOEIRO

Lingüista romanés. Foi profesor nas universidades de Cernąuţi e Bucarest (1940) e, despois do exilio, na de Lovaina (1948), onde fundou o Centro Internacional de Dialectoloxía Xeral (1951) e a revista Orbis (1952). Investigou, sobre todo, a xeografía lingüística. É autor de La dialectologie (1950), sobre métodos de estudo dialectal, e interveu na preparación do Atlas Lingüístico Romanés (1938-1942).

CIDADES

Cidade da provincia de Foggia, en Puglia, Italia (55.693 h [2001]). Situada ao N da capital, destaca o cultivo da vide.

PERSOEIRO

Escritor cubano. Especializado en crítica literaria e de arte, en 1960 estableceuse en París e colaborou na revista Tel-Quel. Publicou Gestos (1963), Escrito sobre un cuerpo (1968), Cobra (1972), Barroco (1974), Big-Bang (1974), Maitreya (1980), Colibrí (1984), Un testigo fugaz y disfrazado (1986) e Cocuyo (1990).

PERSOEIRO

Emperador romano (193-211). Africano de orixe e dunha familia pertencente á orde ecuestre, recibiu (191) o goberno da provincia danubiana da Pannonia Superior. Proclamado emperador polas súas lexións despois do asasinato de Cómodo, marchou sobre Roma. Casado con Xulia Domna, filla dun sacerdote romanizado de Emesa, favoreceu a formulación do nexo milicia-provincia e recoñeceu xuridicamente diversas atribucións dos lexionarios. Mentres que a emperatriz centraba o movemento intelectual e relixioso, loitou contra os partos. Ao seu regreso a Roma, a situación económica e social empeorara ata o punto de que moitas bandas de escravos e de desertores devastaban Italia e as provincias. A súa morte, mentres dirixía unha campaña contra os rebeldes, testemuñou a lenta pero progresiva disolución do tecido conectivo do estado imperial.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Viana do Bolo baixo a advocación de san Lourenzo.

1. Relativo ou pertencente aos severianos.

2. Individuo do pobo severiano.

3. Pobo eslavo que, antes da formación dun primeiro estado ruso, habitaba na rexión de Kiev.

PERSOEIRO

Pintor italiano. Iniciouse en Roma (1901) co coñecemento de G. Balla e U. Boccioni. En París (1906) pintou formas neoimpresionistas, pero adheriuse ao futurismo e asinou o seu manifesto de 1910. Foi á busca da sensación dinámica en si, mediante cores moi vivas e ritmos dinámicos. Máis tarde inclinouse cara a un clasicismo entre racionalista e máxico. Escribiu Du cubisme au classicisme (1921) e Ragionamenti sulle arti figurative (1936).

PERSOEIRO

Papa (640). Sucesor do Papa Honorio I, foi elixido en 638 pero non foi consagrado ata 640.

PERSOEIRO

Eremita. Estableceuse en Nórica en 454. Atribúenselle diversos feitos milagrosos como a provocación dun terremoto que fixo fuxir os hunos ou a desaparición dunha praga de lagosta. Tiña e outorgaba o poder da curación. As súas reliquias venéranse en Nápoles. A súa festividade celébrase o 8 de xaneiro.

RIOS

Río de Gales de 340 km de lonxitude. Nace en Plinlimmon, e en Sharpnes comeza o seu esteiro que ten 80 km de lonxitude e que acaba no fondo do canal de Bristol.

1. 1. Que non mostra indulxencia.

   2. Que é moi estrito e esixente no cumprimento das normas.

2. Que ten unha aparencia moi seria.

3. Que é grave ou importante.

4. Que carece de ornamentos.