"Sil" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta místico alemán, graduado en medicina. Adaptou as novas formas da poesía profana a unha lírica místico-relixiosa, dunha gran claridade a pesar do uso de recursos retóricos. Son notables a recompilación de poemas Cherubinischer Wandersmann (Vagabundo querubínico, 1657) e os cantos místico-pastorís.

PERSOEIRO

Crítico literario ruso. Mantivo correspondencia con Marx. A Pis´ma iz Pariža (Cartas de París, 1847-1848) dá a coñecer as novas correntes ideolóxicas occidentais. Entre os seus estudios críticos destaca Zamečatelnoje des´atiletije (O marabilloso decenio, 1880) sobre a literatura rusa dos anos trinta.

PERSOEIRO

Cardeal (1599) Por encargo de Carlo Borromeo, escribiu un tratado en tres libros de Educazione cristiana dei figlioli (Educación cristiá dos fillos, 1584).

GALICIA

Bispo auxiliar de Santiago de Compostela (1906) e catedrático de Teoloxía do Seminario de Santiago de Compostela. Publicou: Discurso sobre el adorable Misterio de la Santísima Trinidad (1881) e Programma pro alumnis cuarti, tertii et secundi curriculi Sacrae Stientiae studio vacantibus. Tractatus de Deo Creatore (1899).

FILOSOFOS

Filósofo grego. Discípulo de Teofrasto e condiscípulo de Zenón de Elea. Escolarca, moderadamente escéptico da academia platónica. Dirixiu esta academia despois de Crates durante o período denominado “Academia mediana” ou “segunda Academia”.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Ciudad Real, Castela A Mancha, no Campo de San Juan, drenado polo Guadiana (6.495 h [1991]). No seu termo atópanse as lagoas de Ruidera.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Ciudad Real, Castela A Mancha, no Campo de Calatrava, drenado polo Tirteafuera (5.500 h [1991]).

1. Non silábico.

2. Fonema que non ten por el mesmo capacidade para dar lugar a un núcleo silábico nunha lingua determinada. Identifícase case sempre co fonema consonántico e oponse a todos os vocálicos.

1. Quen vive nun establecemento propio para atender aos pobres, aos vellos ou aos orfos.

2. Dise da persoa que fuxiu do seu país por cuestións políticas e que recibe amparo ou protección doutro estado.

1. Dar asilo.

2. Recoller os desvalidos nun establecemento de beneficencia.

3. Buscar asilo.

1. Relativo ou pertence aos asílidos.

2. Mosca da familia dos asílidos.

3. Familia de moscas depredadoras, na fase adulta, doutros insectos que capturan fundamentalmente en voo. Algunhas especies sobrepasan os 5 cm de lonxitude e poden con presas do mesmo ou maior tamaño, como pequenas libeliñas. O aparello bucal está modificado e endurecido para perforar os exoesqueletos e as patas son robustas. As larvas son detritívoras.

1. Establecemento social onde se aloxa a xente desvalida.

2. Acción de recoller a alguén nun lugar.

3. Lugar onde se ofrece protección e refuxio.

4. Establecemento benéfico destinado a acoller con trato familiar os nenos abandonados. Luísa Schappler dos Vosges fundou coa axuda do pastor Johann Oberlin (1770) en Alsacia os primeiros asilos benéficos para os nenos orfos.

5. Protección concedida aos refuxiados políticos nos edificios das misións diplomáticas, consulados, barcos de guerra ou avións militares.

6. Protección que un estado dá aos estranxeiros que foxen dun país por mor de persecucións políticas, raciais ou relixiosas.

7. Inmunidade recoñecida ao delincuente ou ao perseguido que toma por refuxio protector un lugar sagrado (templo, altar, territorio ou cidade).

8. Protección que un estado ofrece a persoas que non son súbditos seus, que teñen a súa vida ou a súa liberdade en perigo pola actuación das autoridades doutro estado. Despois da Segunda Guerra Mundial xurdiu un amplo movemento que pretendía a afirmación do dereito de asilo como dereito fundamental da persoa humana, o que deu lugar a toda unha serie de convencións e acordos como a Convención de Xenebra do 28 de xullo de 1951, o estatuto da ORI (Organización Internacional dos Refuxiados), as dúas convencións de Caracas entre estados americanos en marzo de 1954, e toda unha serie de actos internacionais relacionados co Alto Comisionado das Nacións Unidas para os Refuxiados.

1. Dise dunha planta silvestre que procede da semente dunha planta cultivada.

2. Aplícase ao animal doméstico que fuxiu e se volveu salvaxe.