"Simón" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor e miniaturista francés. Realizou o Retable de Saint Bertin para a abadía de Saint-Omer (1459), en que presenta unha forte influencia flamenga. Como miniaturista fixo as Grandes Chroniques de Saint-Denis e o Pontifical de Sens.

PERSOEIRO

Pintor italiano. Principal representante da escola de Siena, en 1315 pintou o fresco da Maestà para o Palazzo Pubblico de Siena, influído por Duccio di Buoninsegna e o gótico francés. En Nápoles pintou S. Ludovico da Tolosa incorona il fratello Roberto d’Angiò (1317), en Pisa   o Polittico di santa Caterina (1319) e de novo en Siena realizou Guidoricio da Fogliano (1328) para o Palazzo Pubblico e Vita di San Martino na basílica inferior de Asís. Xunto co seu colaborador Lippo Memmi pintou l’Annunciazione (1333). Desde 1340 residiu en Aviñón, onde fixo amizade con Petrarca e fundou unha escola de pintores que influíu na evolución do gótico internacional.

PERSOEIRO

Compositor alemán. Foi mestre de Donizetti, e compuxo oratorios, La Passione (1794) e Samuele (1821); e óperas, L’ amore coniugale (1805) e Medea in Corinto (1813).

PERSOEIRO

Astrónomo alemán. Coñecido como Simon Marius, estudiou astronomía con Tycho Brahe. En 1610 descubriu e bautizou, independentemente e pouco despois que Galileo, os catro satélites grandes de Xúpiter, e redescubriu a galaxia de Andrómeda (1612).

PERSOEIRO

Físico neerlandés. Estudiou enxeñería física na Escola Técnica Superior de Delft. Traballou como enxeñeiro na compañía Philips e desde 1956 como investigador no CERN. En 1984 recibiu, xunto con Carlo Rubbia, o Premio Nobel de Física polo desenvolvemento da técnica de arrefriamento de antiprotóns.

PERSOEIRO

Reformador relixioso neerlandés. En 1524 ordenouse sacerdote católico, pero o seu posterior achegamento á doutrina anabaptista levouno a abandonar o catolicismo. Os seus seguidores recibiron o nome de mennonitas. Escribiu Libro fundamental da doutrina redentora de Cristo (1539).

PERSOEIRO

Médico dermatólogo. Foi director da Revista Médica Gallega, onde publicou numerosos artigos, como “Tratamiento del prurito de algunas dermatosis (Urticaia, escrófula, prurito de Hebra)” (1922), “Diagnóstico y tratamiento de la sarna” (1923), “El tratamiento de los sabañones” (1924) ou “El goneal en Venereología” (1925). Tamén escribiu algunhas monografías como Higiene y régimen en la sífilis y en la blenorragia (1926), El problema social de la sífilis (1928) e Algunhas consideraciones acerca del problema de la lepra en Galicia (1931).

PERSOEIRO

Arquitecto barroco. De tradición clasicista, centrou a súa actividade artística en Galicia. Entre 1602 e 1622 foi mestre de obras da igrexa e do patio do colexio de Nosa Señora da Antiga en Monforte de Lemos, seguindo as trazas de Andrés Ruiz. En 1620 iniciou a construción do deambulatorio da catedral de Ourense e realizou a igrexa do mosteiro de Santa María de Monfero (1620-1624).

PERSOEIRO

Nobre francés, fillo de Simón IV de Montfort e conde de Leicester. Establecido en Inglaterra desde 1230, casou con Leonor, irmá do Rei Enrique III de Inglaterra. Ocupou o cargo de gobernador de Aquitania (1248), pero a dureza da súa xestión fixo que tivese que volver a Inglaterra, onde encabezou a liga de baróns que arrebataron ao rei as provisións de Oxford. Xunto co conde de Gloucester, dirixiu a oposición (1258) e a revolta dos baróns (1264). Árbitro da política interna inglesa, foi vencido polos realistas na Batalla de Evesham.

PERSOEIRO

Médico. Especializouse en oftalmoloxía, principalmente no tratamento das lesións do polo posterior do ollo e o desprendemento de retina, e introduciu novas técnicas.

PERSOEIRO

Astrónomo e matemático canadense. Naturalizouse estadounidense e foi profesor de astronomía na Universidade John Hopkins de Baltimore e, desde 1874, editor do American Journal of Mathematics. Tamén foi calculador do Nautical Almanac Office (1857-1877) e superintendente na fin de 1897. Ocupou o mesmo cargo na American Ephemeris. Dedicouse especialmente á astronomía de posición e obtivo novos datos sobre o movemento da Lúa e dos planetas.

GALICIA

Mestre. Presidiu a Asociación Provincial de Maestros de Pontevedra e a Asociación Nacional del Magisterio (1901). Publicou La escuela española de Instrución Primaria, conforme las necesidades sociales (1877).

PERSOEIRO

Físico alemán. Profesor en Colonia, Nuremberg e Múnic, proporcionoulle á ciencia a lei fundamental da corrente eléctrica que leva o seu nome. Estudou tamén a polarización das pilas e a interferencia dos raios polarizados nos cristais.

PERSOEIRO

Gastrónoma. Publicou varios libros gastronómicos entre os que destaca 1080 recetas de cocina (1972). Recibiu o Premio Especial de Gastronomía (1987)

GALICIA

Artista plástico. Traballou a pintura, a fotografía e a colaxe, cunha forte presenza de elementos naturais. Evolucionou desde o figurativismo con contido simbólico cara a unha obra máis totalizadora onde empregou a instalación, a escenografía e os elementos naturais cun significado que vai máis alá das posibilidades do propio soporte. Destacan a serie Transubstanciación (1991), O namorado (1994) e Tríptico: Tempestade (1996).

1. Calma ou lentitude na maneira de falar ou de actuar alguén, ou de ocorrer algo.

2. economía do pensamento.

PERSOEIRO

Político xudeu. Instalouse en Palestina (1934) e ingresou en 1947 en Haganah, o exército xudeu de autodefensa. Deputado no parlamento israelí desde 1959, foi un dos fundadores en 1965 do Avoda (Partido Laborista de Israel), do que foi o seu presidente (1977-1992; 1995-1997). Primeiro ministro interino de Israel (abril-xuño de 1977) e líder da oposición durante a etapa de goberno do Likud (1977-1984), presidiu un goberno de unidade nacional coa participación dos laboristas e do Likud (1984-1986). A raíz da vitoria laborista en xuño de 1992 foi nomeado ministro de Asuntos Exteriores e negociou coa OLP a aplicación dos acordos establecidos en setembro de 1993. Despois do asasinato de Y. Rabin (novembro de 1995), foi nomeado primeiro ministro, pero perdeu as eleccións xerais de 1996. Ocupou o ministerio de Asuntos Exteriores no goberno de coalición de A. Sharon (2001-2002). Escribiu, entre outras obras, Que saia o sol (1999). Recibiu, xunto con Yasser Arafat e Yitzhak Rabin, o Premio...

PERSOEIRO

Arquitecto italiano. Coñecido como Il Cronaca, realizou en Florencia o Salone dei Cinquecento (1495-1497) do Palazzo Vecchio, a igrexa de San Salvatore (1500?) e o Palazzo Guadagni (1506). Colaborou con G. de Sangallo na sancristía da igrexa do Santo Spirito (1498?) e con B. da Maiano no Palazzo Strozzi (1489-1507).