"To" (Contén)

PERSOEIRO

Arquitecto finlandés. Pertenceu á terceira xeración de arquitectos modernos, que tentou independizarse dos dogmas do funcionalismo. Sen teorizar, achegou modestia (Pavillón de Finlandia na Exposición de París, 1936), tecnoloxía (biblioteca de Viipuri, 1927-1935), atención ao home (sanatorio de Paimio, Turku e Pori, 1932) e detalles. A súa arquitectura branca durou ata o 1939. No período vermello (uso do ladrillo) traballou na reconstrución, en obras como o edificio para dormitorio no MIT (Massachusetts Institute of Technology) de Cambridge, EE UU (1949), a casa da cidade de Säynätsalo, Keski-Suomi (1950-1952), o Centro de Cultura de Helsinqui (1955-1958) ou o estadio de Otaniemi (1954). No ano 1953 iniciou un segundo período branco que representa a súa casa de campo en Muuratsalo e a Maison Carrée, preto de París (1956-1958). Acadou sona...

PERSOEIRO

Escultor finlandés. De estilo realista, sacrificou pronto o coidado do detalle a prol do efecto de conxunto. Cultivou o cubismo durante certo tempo. Destaca como autor de baixorrelevos e esculturas monumentais como Sibelius e Nurmi, entre outros.

1. Aquela sucesión na que non hai testamento ou o herdeiro que nela exerce os seus dereitos.

2. Procedemento xudicial destinado a custodiar os bens de quen morreu sen deixar testamento, co fin de esclarecer quen son os seus herdeiros legais, para adxudicar os bens do defunto e administralos ata facer entrega deles aos herdeiros.

1. Título ou dignidade de abacómite.

2. O tempo de exercicio dese cargo.

3. Territorio baixo a xurisdición dun abade ou abade laico que posuía o título de conde, o cargo exercíao o abaconde.

PERSOEIRO

Instalouse na Coruña en 1857, onde montou unha librería e máis tarde unha imprenta, na que se imprimiron as pezas teatrais A fonte do xuramento (1882), de Francisco Mª de la Iglesia, e A torre de Peito Burdelo (1891), de Galo Salinas. Fundou e dirixiu o xornal El Telegrama. Pola súa ideoloxía republicana, estivo preso entre os anos 1867 e 1868.