"Ueda" (Contén)

PERSOEIRO

Artista plástico. As súas primeiras obras foron copias de cadros cubistas e paisaxes. En 1955 decantouse pola abstracción de inspiración construtivista para despois evolucionar cara a unha pintura monocrama. Realizou colaxes na década de 1960. Destaca Composición e In Memoriam a MS.

PERSOEIRO

Actor e dramaturgo. Co estilo da comedia italiana escribiu en prosa Eufernia, Armelina e Medora, e en verso Discordia y Cuestión de Amor. Con todo, a súa gran creación foi o paso, antecedente do entremés, unha pequena peza intercalada moitas veces nas mesmas comedias en prosa, que servía para divertir e entreter o público entre acto e acto. Son de trama elemental e contan cun desenlace simple e rápido. De tipo realista, o interese baséase na comicidade, a agudeza e a lingua popular e coloquial, chea de elementos típicos. Destacan El convidado (1546), La tierra de Jauja (1547) e Las aceitunas (1548), entre outras. Tamén escribiu coloquios pastorais en prosa, como Camila e Tymbria; e en verso, como Prendas de amor.

PERSOEIRO

Fotógrafo. Instalado en Monforte (1926), estudou maxisterio en Lugo e comezou na fotografía (1941) como afeccionado, retratando feiras, paisaxes e xente no campo. Membro fundador, xunto con César Quijada, Valentín Roldán, Bello e Vega y Vivancos, da Agrupación Fotográfica Lucense de Educación e Descanso, o seu traballo como profesor de educación física levouno a retratar os nenos e os seus xogos no recreo (1955-1972). A súa fotografía, espontánea e atrevida, quedou recollida nun catálogo editado polo CEF en 1991.

PERSOEIRO

Escritor. Precursor do modernismo, iniciou con Noventa estrofas (1833) a revolución poética que culminou con Rubén Darío. Destacan tamén En tropel (1892), Lenguas de fuego (1908) e Poesías completas (1911). Cultivou tamén o cadro de costumes, a novela e o teatro.

PERSOEIRO

Dramaturgo e poeta, duque de Rivas. Liberal, fuxiu a Londres (1823), Italia (1825) e Malta. Amnistiado en 1834, volveuse conservador e tivo que fuxir novamente (1837). Foi embaixador en Nápoles e París, e presidente do Consello do Estado (1863). Nas primeiras obras evidenciou influencias neoclásicas, pero os contactos que mantivo durante os seus exilios, sobre todo en Malta, convertérono nun romántico apaixonado. Das súas obras destacan a obra poética El Moro Expósito (1834) e Don Álvaro, o la fuerza del sino (1835), unha das obras clave do teatro romántico.

MONTES

Monte situado entre os concellos de Vilamarín, A Peroxa e Coles. O seu cumio acada os 685 m de altitude.

CIDADES

Cidade do ken de Nagano, na illa de Honshū, Xapón, situada á beira do río Chikuma (121.776 h [estim 1994]).