"Victoria" (Contén)

PERSOEIRO

Escritora, irmá de Silvina Ocampo Aguirre. Fundadora da revista Sur (1931), destacou por introducir as novas correntes literarias europeas e polos seus coidados ensaios. Das súas obras destacan De Francesca a Beatrice (1924), Virginia Woolf en su diario (1954) e Testimonios (1935-1957, en dez volumes). Obtivo o Premio Vaccaro (1965) polo seu labor en favor da cultura arxentina, e foi nomeada doutora honoris causa pola Harvard University (1967) e membro da Academia Argentina de Letras (1976).

PERSOEIRO

Xornalista. Subdirectora do xornal El Mundo, comezou a traballar en TVE (1974) en “Al Cierre” (1980), “El Arte de Vivir” (1982) ou “Españoles” (1984). Directora de “La Brújula del Mundo”, de Onda Cero (2001-2002), e colaboradora habitual en radio (RNE e Onda Cero), televisión (TVE, Antena 3TV) e prensa (Blanco y Negro, Interviú ou ABC), dirixiu o documental “Así murió Franco” (medalla de prata no Festival de Nova York, 1994) e a serie de televisión “La Transición” (Premio Víctor de la Serna 1995). Publicou Así se hizo la Transición (1995), Dicionario de la Transición (1999) e Presidentes (2000). Recibiu a Antena de Oro (1996) e o Premio del Ministerio de Trabajo a la No Violencia contra las Mujeres (1999).

MUNICIPIOS

Municipio de Cantabria, drenado polo río Asón e delimitado ao L por Bizkaia (2.248 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, gandaría e a industria diversificada (alimentaria, metalúrxica e manufacturas da madeira). Destacan as pinturas rupestres da cova de Covalanas.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Málaga, Andalucía, situado ao L da capital provincial, na Costa del Sol (25.302 h [2001]). A poboación está diseminada. Destaca na agricultura de regadío e de secaño, e na pesca. O seu recurso económico principal é o turismo, atraído polas praias do sector.

PERSOEIRO

Escritora inglesa. Formou parte do grupo de Bloomsbury. Da súa obra destaca o poemario The land (1926), as novelas The Edwardians’(1930) e All Passion Spent (1931), e as biografías noveladas The Eagle and the Dove (1943) e Daughter of France (1959).

ILLAS

Illa do arquipélago ártico, pertencente administrativamente ao Territorio do Noroeste, Canadá (212.198 km2). Está separada do continente polo golfo da Coronación ao S, da illa de Banks polo estreito do Príncipe de Gales ao O, e da illa do Príncipe de Gales polo canal Mac Clintock a o L. Descubriuna Thomas Simpson (1838).

CIDADES

Cidade da illa de Hong Kong (590.771 h [1980]). Está situada na costa setentrional da illa, ao redor da abadía de Kowloon, coa cal tende a formar unha conurbación.

CAPITAIS

Capital de Colombia Británica, na illa de Vancouver, Canadá (74.125 h [2001]). Situada no extremo suroeste da illa, no fondo do estreito de Juan de Fuca, é o porto máis importante da costa do Pacífico canadense. Ten industria naval e derivada da madeira. Fundada en 1843, conserva o aspecto de cidade colonial e é un centro importante de estiba.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Santa Cruz de Tenerife, Canarias, situado na vertente N do Teide, no val de La Orotava (7.920 h [2001]). Destaca a agricultura de plátanos e da cana de azucre.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Córdoba, Andalucía, situada ao SO da cidade de Córdoba (1.758 h [2001]).

LAGOS

Lago de África Oriental, o meirande do continente (300 km de lonxitude, 200-350 km de ancho e 2.200 de perímetro; 68.100 km2). Pertence aos estados de Uganda, Kenya e Tanzania. Ocupa o fondo dunha vasta cubeta, e está situado a 1.134 m de altitude. Está alimentado por numerosas correntes, entre as que destaca o Kagera, considerada a orixe do Nilo. O principal emisario é o que conduce as augas ao lago Kyoga e despois ao lago Mobutu.

REXIÓNS

Rexión da Antártida Oriental que limita ao L co mar de Ross, ao O coa Terra de Wilkes e ao S coa barreira de Ross. Está constituída pola costa elevada coa que acaba o inlandsis e que colle a forma dunha serra escarpada duns 2.000 km de largo, con altitudes que a miúdo sobrepasan os 3.000 m.

PERSOEIRO

Compositor. Foi discípulo de J. van Kerle e de Palestrina en Roma. En1569 foi nomeado organista e mestre de capela da igrexa de Montserrat, en Roma, e a partir de 1573 dirixiu a capela do seminario romano, cargo no que sucedeu a Palestrina, e dirixiu tamén a capela de Sant Apollinare (1575). Das súas obras destacan o Officium Hebdomadae Sanctae (1585), de 4 a 8 voces, e o seu Officium Defunctorum (1605), a 6 voces. Publicou Motecta (1572), en 4 e 8 voces, o Liber primus qui Missas, Psalmos, un Magnificat (1576), Cantica B. Virginis vulgo Magnificat, a 4 voces, antífonas, himnos e outras misas e motetes.