"AGN" (Contén)

PERSOEIRO

Rei de Noruega (1035-1047) e de Dinamarca (1042-1047), fillo ilexítimo de Olavo II de Noruega. En 1042, á morte de Canuto III de Dinamarca, uniu Dinamarca a Noruega e en 1046 foi obrigado a repartir o reino co seu tío e sucesor Harald III.

PERSOEIRO

Rei de Noruega (1066-1069), fillo de Harald III. Repartiu o reino co seu irmán Olavo.

PERSOEIRO

Rei de Noruega (1093-1103), fillo de Olavo III Kyrre. Someteu as illas Hébridas, Orcadas e de Man (1098), e dirixiu unha guerra contra o rei de Suecia.

PERSOEIRO

Rei de Noruega (1130-1135), neto de Magnus III e fillo de Sigurd Jorsalafare. A súa vida licenciosa provocou unha revolta na corte, dirixida polo rexente Harald Gille e apoiada por un exército danés.

PERSOEIRO

Rei de Suecia (1275-1290), fillo de Birger Jarl. Destronou o seu irmán Valdemar. Instituíu un consello como órgano central de goberno e interesouse polo desenvolvemento económico e cultural, polo que estableceu relacións con Francia.

PERSOEIRO

Rei de Noruega (1263-1280), fillo e sucesor de Haakon IV. En 1266 cedeu a Escocia as Hébridas e a Illa de Man.

PERSOEIRO

Físico alemán. Investigou o comportamento das esferas e dos cilindros en rotación cando atravesan un corpo fluído. Estableceu con exactitude o coeficiente de dilatación dos gases (1/273), e estudiou tamén a condutividade de diferentes líquidos e gases.

PERSOEIRO

Poeta francés. Foi autor de obras dun lirismo elegante, de bo gusto, como se reflicte en Les Amours (1553) ou Les Odes (1559).

1. Expresión latina que designa unha grande abundancia ou cantidade de cousas.

2. Gran cantidade de cousas ou persoas en confusión ou desorde. Os autores antigos empregaban esta expresión para designar o mar que, segundo as súas concepcións xeográficas, circundaba toda a terra habitada.

PERSOEIRO

Compositor italiano. Foi a figura máis importante do verismo italiano, de marcado ton dramático, e o creador da coñecida Cavalleria Rusticana (1889), coa que triunfou na súa estrea en Roma, e de óperas como L’amico Fritz (1891), Le Maschere (1901) e Nerón (1935).

PERSOEIRO

Militar romano. Usurpou o Imperio Romano de Occidente (383-388). Comandante das tropas en Britania, foi aclamado emperador polos soldados e, trala morte de Graciano, foi recoñecido por Teodosio. Defendeu a ortodoxia cristiá e atacou a Valentiniano II. Teodosio interveu na loita e derrotouno. Morreu a mans dos seus propios soldados.

PERSOEIRO

Político e humanista, fillo e sucesor de Piero I de Medici como señor de Florencia (1469-1492). Morto o seu irmán Giuliano I, pasou a ser único rexedor da república, pero actuou como un señor absoluto. Enfrontado ao Papa Sisto IV, concertou unha política que determinou o equilibrio de forzas da Península Itálica. Fortaleceu o poder familiar por medio do seu fillo Giovanni, futuro Papa León X, e, pola súa educación humanística, converteuse nun gran mecenas dos poetas, artistas e filósofos. Cultivou a actividade literaria e escribiu rimas e un Comento en prosa. Tamén escribiu a disputa filosófica Altercazione (1473-1474), o poema “Ambra” (1486), o Simposio, os Canzoni a ballo, as Canti carnascialeschi e os Laudi.

PERSOEIRO

Escritora alemá. Tanto a súa obra lírica como a súa obra en prosa son unha exaltación mística da historia e da paisaxe alemás. Destacan Gessamelte Gedichte (Poesías completas, 1927) e Herbstgesang (Canto ao outono, 1932).