"Arce" (Contén)

MONTES

Monte situado no SL da parroquia de Beariz, no concello homónimo. O seu cumio acada os 539 m de altitude.

PERSOEIRO

Escritor. Publicou obras de poesía, novela e libros de viaxes. Coordinador do volume poético En tránsito: poesía galega en Madrid (2001), xunto con Vicente Araguas, participou nos volumes colectivos Intifada (1989) e 47 poetas de hoxe cantan a Curros Enríquez (2001). Colaborador de Encrucillada, Luzes de Galiza e O Correo Galego, da súa produción destacan Poemas da cinza (1990), onde amosa sobre todo sinceridade nun marco de continuas referencias á realidade cotiá; Todo morte (1998), Sobremesa (1999), Rosa íntima (2000), Inventario de fragmentos (2001, Premio Rosalía de Castro) e Libro das viaxes (2002). Gañou a IX edición do premio de relatos Casa de Galicia de León con “Día de inverno” (1992).

GALICIA

Economista. Foi catedrático de Matemáticas na Universidade de Santiago de Compostela (1775-1792), alcalde do Crime da Audiencia de Valladolid e Oidor da Audiencia de Valladolid. Nomeado corrixidor de Bilbao (1778), foi secretario da primitiva Sociedad Económica Compostelana e alcalde de Casa y Corte de Madrid (1805). Escribiu Reflexiones sobre la ley agraria (1788).

PERSOEIRO

Arquitecto. Evolucionou desde unha etapa de neoclasicismo academicista ata as correntes vienesas. A partir de Albergo Ambasciatori, volveu ao clasicismo chamado romano antigo, e con Benito Mussolini converteuse en arquitecto oficial do réxime e en máximo representante da arquitectura fascista. Dirixiu a construción da Cidade Universitaria de Roma e construíu o pavillón italiano da Exposición Universal de París 1937.

PERSOEIRO

Realizador e produtor cinematográfico. Formado na facultade de Belas Artes da Universidad de La Plata, en 1980 asociouse con Luis Puenzo para crear a produtora Cinemanía, unha das máis destacadas de cine publicitario en Hispanoamérica. Produtor de La historia oficial (1984), de Luis Puenzo, que obtivo o Oscar á mellor película en lingua non inglesa, dirixiu Plata quemada (2000, Goya á mellor película hispanoamericana).

GALICIA

Parroquia do concello de Santiso. baixo a advocación de San xoán.

PERSOEIRO

Escritor. Decantouse polas narracións de xénero naturalista e inspirouse na condición da muller e dos costumes amorosos, que reflectiu en Les demivierges (1894) e Lettres de femmes (1897). Foi membro da Académie Française (1909).

PERSOEIRO

Escritor. En La Sorbonne seguiu os cursos de filosofía de Bergson, que influíron decisivamente na súa concepción do tempo. Frecuentou a alta sociedade, obxecto do seu estudo, e froito desta primeira época son Les plaisirs et les jours (1896), recompilación de artigos e ensaios. Cara a 1895 comezou unha longa novela autobiográfica, Jean Santeuil, onde xa se atopaban prefigurados temas e formas da Recherche, pero que abandonou. A lectura de Ruskin ensinoulle a circunscribir a realidade metaforicamente e tamén a abordala a través do filtro da sensibilidade. En 1905 illouse da sociedade e comezou À la recherche du temps perdu. Enfermo, Proust dedicouse, nunha desesperada carreira contra a morte, ao traballo de preparación e corrección das últimas partes, desexo que non satisfixo plenamente. A súa obra é unha loita contra o tempo, coa memoria como arma. É o verdadeiro inspirador das tendencias máis vangardistas da literatura, xunto con James Joyce. Tamén escribiu...

GALICIA

Historiador do cine. Doutor en Historia pola Universidade de Santiago de Compostela, foi responsable da Filmoteca de Galicia e profesor na Escola de Imaxe e Son da Coruña. Pioneiro na investigación da historia do cine en Galicia, publicou numerosos traballos sobre as orixes do espectáculo cinematográfico en Galicia, como El cine en Galicia durante la Segunda República (1989).

PERSOEIRO

Conde de Barcelona, Girona e Osona (992-1017?), fillo e sucesor de Borrell II. En 1003 emprendeu unha expedición contra Lleida coa axuda doutros condados. ‘Abd al-Malik Yūsuf al-Mu ẓ affar, fillo de Almanzor, asaltou Meià, mentres Wadih tomou o castelo de Montmagastre, chegou a conca de Òdena e atacou a Castellolí, pero a época do ano avanzada e a resistencia cristiá obrigaron aos sarracenos a retirarse.

PERSOEIRO

Relixioso franciscano. De orixe galega, formouse en Salamanca onde foi lector. Estivo nas misións en Manila e Xapón (1594), e, de volta a Manila (1598), percorreu Filipinas para escribir Historia de las islas del archipiélago Filipino y reinos de la Gran China, Tartaria, Cochinchina, Malaca, Siam, Camboxa y Japón (1601). Escribiu tamén Excelencias de la Corona de la Virgen Santísima (1606).

PERSOEIRO

Escritor mexicano. Decantado pola temática indíxena e popular, das súas obras destacan Leyendas mexicanas (1862) e Noche al raso (1870).

PERSOEIRO

Cabaleiro. Deu nome, xunto coa ponte sobre o Eume, ao concello das Pontes de García Rodríguez, despois de que Enrique II de Castela lle concedera, en 1376, o señorío do concello, no que construíu un castelo xa desaparecido. Posteriormente recibiu tamén o señorío de Santa Cruz e San Xurxo de Moeche.

PERSOEIRO

Guerrilleiro. Coñecido como Marrofer, foi mestre de profesión, un destacado militante comunista e o organizador das guerrillas en Galicia entre 1944 e 1946. Dirixiu a IV Agrupación en substitución de M. Castro Rodríguez.

PERSOEIRO

Xurista. Foi maxistrado da Audiencia Territorial de Madrid e do Tribunal Supremo. Foi membro de número do Instituto Español de Derecho Procesal e colaborador e conselleiro da Revista de Derecho Procesal. Escribiu El denominado Derecho Foral Gallego y su compilación (1961). Recibiu a gran cruz de San Raimundo de Peñafort (1964).

PERSOEIRO

Diplomático ruso. Subsecretario na Sociedade de Nacións (1934), foi o primeiro embaixador soviético en España (1936-1937). A inxerencia en acontecementos internos como a destitución do xeneral Asensio Torrado, o subsecretario de Guerra, provocou a súa destitución. Ao chegar á URSS (1937) desapareceu a raíz das purgas.

GALICIA

Relixioso franciscano, irmán de X. A. Saco Arce. Ordenado sacerdote en 1870, foi superior dos franciscanos de Casablanca e Tánxer. Fundou o convento de Vistahermosa (Ourense) e foi comisario provincial (1884). Escribiu Estatutos municipales de la Venerable Orden Tercera de Penitencia... de la ciudad de Tánger (1881) e Estatutos de la Santa Provincia de Santiago (1883).

GALICIA

Gramático e escritor. Comezou os estudos de bacharelato no Instituto de Ourense e rematounos en Santiago de Compostela (1850), onde en 1951 iniciou na súa universidade os estudos de teoloxía pero, clausurada a facultade compostelá, houbo de continualos no Seminario Conciliar de San Fernando de Ourense (1851-1854) e posteriormente concluílos na cidade compostelá (1858), onde tamén se graduou (1866) en Filosofía e Letras. En 1861 foi ordenado presbítero e en 1862 cursou estudos de doutoramento en Sagrada Teoloxía na Universidad de Madrid, sen deixar de estudar ao mesmo tempo francés, italiano e alemán. En 1863 conseguiu a cátedra de Lingua Grega de ensino medio e foi destinado primeiramente ao Instituto de Castelló de la Plana, pero pouco despois foi trasladado ao de Ourense. Coa supresión desta cátedra no bacharelato (1866), pasou a desempeñar a de Retórica e Poética e, en 1870, foi cesado deste cargo por non querer xurar a Constitución ata que en 1873 foi reincorporado ao seu posto. Dentro...