"Gonzalez" (Contén)

GALICIA

Futbolista. En 1967 fichou como gardameta polo Real Madrid Club de Fútbol, equipo en que permaneceu ata 1986 e co que se proclamou campión da Copa da UEFA en dúas ocasións (1984-1985, 1985-1986) e gañou 7 títulos de liga e 4 Copas de España. Coa selección española participou en 18 partidos (1975-1978) e gañou o Trofeo Ricardo Zamora na tempada 1975-1976.

GALICIA

Escritor. Licenciado en Filosofía e Letras e Dereito na Universidad de Madrid, foi profesor na University of Syracuse en EE UU. Pertencente á Nova Narrativa Galega, participou no parladoiro do café Lyon D’Or. Baixo o pseudónimo de Camilo Gonsar publicou Lonxe de nós e dentro (1961), Cara a Times Square (1980), A desfeita: (semirreportaxe) (1983), Como calquera outro día (1994), Arredor do non (1995) e Luz del Príncipe-Sol: cuatro relatos de segundo grado (1996). É membro do PEN Club de Galicia e da Real Academia Galega (2002).

PERSOEIRO

Escritor. Licenciado en Filoloxía Hispánica pola Universidade de Santiago de Compostela e profesor de lingua e literatura galega, é un poeta pertencente á Xeración dos 80, que iniciou a súa produción con A caneiro cheo (Premio Esquío e Premio Antón Losada Diéguez 1986), seguido de Seis cánticos labrados co recordo de seis cidades mouras (1986), Remol das travesías (Premio da Asociación da Crítica Española 1990), Coa forza da palabra (1993), Estación marítima (1996) e Invocación dun tempo/Invocació d’un temps (2001). Presidente do PEN Club de Galicia, corresponsable da colección de poesía Arte de Trobar, fundador e ex-director da revista Dorna, en 1999 recibiu o Premio Julio Camba e o Premio Modesto R. Figueiredo.

GALICIA

Actriz e dramaturga. Vinculada á Compañía Matarile, na Sala Galán en Compostela desenvolveu a súa actividade como directora de escena en espectáculos como Andante, Zeppelín número 7, Negro e Negro, Teatro para camaleóns, The Queen is dead ou A brazo partido. Tamén participou na realización de coproducións con compañías como Provisional Danza, Cambaleo ou Andrés Corchero, a organización de cursos de formación teatral, coloquios e conferencias ou a coordinación do Festival La Alternativa e do Festival de Danza En Pé de Pedra. Recibiu o Premio María Casares de dirección de escena (2000) por The Queen is dead.

GALICIA

Pintor e escritor. Formouse na Escuela de Bellas Artes de La Habana e na Escola de Arquitectura de Nova York (1885-1889). Foi profesor na Escola de Artes da Coruña (1893) e na Escola Especial de Artes e Industrias de Santiago de Compostela (1903). Das súas obras destacan Retrato de Alfredo Brañas, As tres Gracias e Rebeca e Eliecer, pola que obtivo a primeira medalla da Exposición de Pintura e Industria da Coruña (1890). Foi colaborador artístico e literario de La Voz de Galicia e escribiu Cantares (1888) e Entre luces (1900). Presidiu a Asociación de Prensa da Coruña e foi académico correspondente da Real Academia Galega.

GALICIA

Debuxante. Xefe provincial de telecomunicacións do ministerio de Ciencia e Tecnoloxía e presidente da Agrupación Cultural Auriense, foi o creador do personaxe de cómic O Carrabouxo, colaborou en diversas publicacións como La Región, Atlántico Diario e A Nosa Terra. Publicou Ano e pico de carrabouxos, 400 carrabouxos máis, Carrabouxos a esgalla I, Carrabouxos a esgalla II e A Sabeliña. Recibiu o Premio Galicia de Xornalismo, o Premio José Aurelio Carracedo de xornalismo e o Populares de COPE en Ourense.

FAMILIAS

Familia de artistas casteláns. Pablo González Velázquez (Andújar 1664-Madrid 1727), escultor, traballou para as igrexas madrileñas e fixo o retablo da igrexa das Calatravas. Dos seus fillos, Luis González Velázquez (Madrid 1715-1765), pintor, traballou nas Salesas e nas Descalzas Reales de Madrid; Alejandro González Velázquez (Madrid 1719-1772), pintor, escultor e arquitecto, fixo o altar maior de San Francisco de Borja e traballou nos palacios reais de Aranjuez, Madrid e La Granja de San Ildefonso; e Antonio González Velázquez (Madrid 1729-1793), pintor, decorou a cúpula da capela Angélica do Pilar de Zaragoza (1753) e en 1757 foi nomeado pintor de cámara. Os fillos deste último tamén foron artistas. Zacarías González Velázquez (Madrid 1763-1834), pintor de cámara (1801), traballou na Real Fábrica de Tapices e na decoración do Palacio Real e na Casita del Labrador de Aranjuez; esta...

GALICIA

Fotógrafo. Colaborou con diversos medios de comunicación, como La Voz de Galicia, a Revista do Colexio de Arquitectos de Galicia e a Revista Galega de Educación. En 1983 realizou a súa primeira exposición na Sá dos Peiraos de Vigo e desde entón participou en diversas mostras, como a II e IV Fotobienal de Vigo (1986 e 1990) e nas exposicións fotográficas sobre os refuxiados saharauís (1995, 1997 e 1998). Publicou Santiago de Compostela (1989), con textos de X. Filgueira Valverde; Baiona (1992), con X. F. Armesto Faginas; O Camiño de Santiago (1992), con Basilio Losada; e Peregrinos (1999).

PERSOEIRO

Locutor radiofónico. Desenvolveu o seu labor no departamento de relacións públicas da Cadena SER. Foi delegado en Lugo de La Región e colaborador da Televisión Española en Galicia. A partir de 1968 traballou en Radio Popular de Lugo. Publicou os guións de radio El Dios de Roma que lloró por Lugo (1979), Salou, novia del mar (1980) e Medio cento de galegos e Rosalía (1983). Obtivo o Premio Galicia de Xornalismo (1985).

GALICIA

Arquitecto. Formouse na Escuela de Arquitectura de Madrid (1910). A súa obra evolucionou desde o eclecticismo, influenciado por Antonio Palacios, e o modernismo vienés cara ás formas racionalistas. De características modernistas son obras como o chalé Rialeda en Oleiros (1912), o edificio Castromil de Santiago de Compostela (1922-1929), destruído en 1975, e o sanatorio antituberculoso de Cesuras (1927). Acadou a simplificación formal na vila Molina da Cidade Xardín da Coruña. Adoptou o racionalismo no cine Avenida da Coruña (1937-1941). Foi colaborador literario e artístico en Acción Coruñesa e presidente da Asociación de Arquitectos de Galicia (1914), do coro Cantigas da Terra (1919), do Círculo de Artesanos (1923) da Academia Provincial de Bellas Artes. Foi membro da Real Academia Galega. Recibiu unha medalla da Exposición Nacional de Bellas Artes, unha mención honorífica no concurso de proxectos do Chicago Tribune (1922) e un premio polo proxecto de monumento a Curros...

GALICIA

Militar. Foi correxidor en Chiquimula de la Sierra e Casablastran (Guatemala) desde 1730. Nomeado gobernador de Nicaragua (1748) ascendeu a coronel de Infantería (1751).

GALICIA

Médico e político. Alcalde de Pontevedra durante o Trienio Liberal e en 1844-1845, foi deputado pola provincia de Pontevedra na lexislatura 1840-1841. Publicou unha Historia de Pontevedra (1846) e unha Descripción Geográfica, estadística, económica e histórica de la ciudad capital de Pontevedra (1848), en que defendeu a capitalidade desta cidade fronte a Vigo.

PERSOEIRO

Actor. Despois das primeiras funcións co TEU, comezou a traballar no Teatro Español e no Teatro Beatriz, e participou en espectáculos como Tres sombreros de copa, Luces de bohemia, Todos eran mis hijos, Escuadra hacia la muerte ou Las bicicletas son para el verano. Tamén tivo unha importante traxectoria no cine, onde traballou con Berlanga, Garci ou Camus.

GALICIA

Tipógrafo e xornalista. Fundou os periódicos La Gaceta del Sur, El Barrio, El Satírico, El Independiente, Letras Patagónicas e La Voz del Pueblo. Ademais, exerceu como redactor e colaborador de La Opinión Española, La Fronda, La Argentina, El Diario Español, La Batalla e La Nueva Provincia. Publicou, entre outras obras, El espíritu obrero en la Patagonia (1921) e Huerto azul (1940).

PERSOEIRO

Poeta. Licenciado en Dereito e Xornalismo. Pertencente á Xeración do 50, publicou, entre outras obras, Áspero mundo (1956), Sin esperanza con convencimiento (1961), Grado elemental (Premio Antonio Machado 1962), Tratado de urbanismo (1967), Breves acotaciones para una biografía (1971), Prosemas y menos (1985), Antonio Machado (1986), A todo amor (1997), 101 + 19= 120 poemas (2000) e Otoños y otras luces (2001). Membro da Real Academia Española (1996), entre outros galardóns recibiu o Premio Príncipe de Asturias (1985) e o Premio Reina Sofía de Poesía Hispanoamericana (1996).

GALICIA

Escritor e xornalista. Foi redactor e subdirector do semanario Galicia, ademais de colaborador en diversas revistas de emigrantes galegos. Escribiu as pezas teatrais Mala semilla, Por la pendiente (1932), Esfolla na eira, Terra nosa e Adiós ríos (1944-1948), que logo se representaron. Coa peza Mal ollo (1954) gañou o premio Castelao de obras teatrais convocado polo Centro Galego de Bos Aires.

GALICIA

Promotor e realizador cinematográfico. En 1929 chegou a Bos Aires, onde traballou como porteiro e como fotógrafo retratista. A comezos da década de 1930 fundou a produtora Celta Films, empresa coa que realizou numerosas películas desde 1931 ata a súa morte. Especializouse no xénero documental, xa que era o que máis se axustaba aos seus obxectivos: retratar a comunidade de emigrantes e exiliados galegos en Bos Aires. Da súa produción destacan Galicia en Buenos Aires (1933), que foi utilizada en 1936 con motivo da campaña polo Estatuto de Autonomía de Galicia, e Imaxes de Castelao en Bos Aires (1972), restaurada en 1995, unha montaxe de todas as filmacións que Elixio fixera de Castelao dende a súa chegada a Bos Aires ata a súa morte. En 1978 o Centro Galego de Bos Aires encargoulle a Antonio Pérez Prado e a Jorge Prelorán un guión baseado no documental, o resultado foi a longametraxe Castelao (J. Prelorán, 1978).

PERSOEIRO

Escritor e ensaísta. Colaborou en revistas como Asonante, El mundo, El Imparcial, Ahora e The daily worker. Da súa produción destacan En la sombra (1943), Cinco cuentos de sangre (1945), El hombre de la calle (1948), El paisa (1950), Mambrú se fue a la guerra (1972), La luna no era de queso (memorias de mi infancia) (1988) e La galería y otros cuentos (1989).

GALICIA

Pintor. En Santa María a Grande de Pontevedra pintou a capela da confraría de San Miguel (1546) e as claves das tres capelas da nave maior (1559); e na catedral de Ourense, a capela e o retablo de san Fructuoso (1549). En 1548 contratou a obra de pintura da fachada do colexio de Fonseca. Ademais pintou a imaxe da Concepción na Pobra do Deán (1549), o retablo de Santa María de Belvís (1549), o túmulo das exequias de Carlos I na catedral de Santiago de Compostela (1558) e as paredes e o retablo do hospital de San Miguel do Camiño (1560).

GALICIA

Militante da CNT e da FAI. Tras participar na represión da Revolución de Asturias (1934) como membro da Lexión, integrouse no anarquismo. Formou parte do grupo editor do periódico Brazo y Cerebro, e do grupo anarquista Nervio, desde o que defendeu a acción directa na conflitividade laboral e social. Foi detido, xulgado e fusilado en xullo de 1937 xunto co seu irmán Roxelio, cando exercía o cargo de secretario da Federación Local da FAI da Coruña.