"RNE" (Contén)

PERSOEIRO

Papa (251-253) e mártir. Foi elixido polos partidarios de conceder a indulxencia aos apóstatas, un movemento iniciado por Calisto I. Convocou un concilio no que defendeu a reconciliación cos lapsi. Tivo por adversario a Novaciano, que instigou un motín contra el e que se fixo nomear papa por tres bispos, polo que se considera o primeiro antipapa. Loitou contra o cisma dos novacianos, quen cuestionaban o poder da Igrexa Católica para perdoar pecados como a fornicación e o adulterio, coa axuda de san Cibrán dende África e de todos os demais bispos de Occidente. Exiliouse a Civitavecchia e morreu martirizado na persecución do Emperador Decio no 253. Na iconografía viste traxe pontifical e leva como atributos persoais un corno ou un animal hastado (en alusión ao seu nome ‘forte coma un corno’). A súa festividade celébrase o 16 de setembro.

PERSOEIRO

Eséxeta xesuíta. Coñecido como Cornelius a Lapide, ensinou Sagrada Escritura e hebreo en Louvain e Roma. Publicou un extenso comentario sobre toda a Biblia, agás de Job e os Salmos.

PERSOEIRO

Pintor e gravador alemán. Cultivou o retrato, de carácter realista, e o gravado en madeira, onde se aprecia a influencia de Dürer. Na pintura relixiosa destacan o Triunfo da relixión e a Adoración da Trindade.

PERSOEIRO

Pintor holandés. Coñecido como Cornelius van Haarlem, formouse en Francia e nos Países Baixos (1579-1583). Fundou, xunto con Karel van Mander e Hendrik Goltzius, a academia de debuxo de Haarlem e, baixo a influencia dos manieristas romanos, implantou o estudo do nu e a pintura de temática relixiosa e mitolóxica. Entre as súas obras destacan A matanza dos inocentes e Susana.

PERSOEIRO

Médico, filósofo e historiador alemán. Asinaba co pseudónimo Agrippa von Nettesheim. Foi historiógrafo de Carlos I. Concibiu a natureza como un todo orgánico vivificado por un espírito universal. Posteriormente, abandonou esta idea para defender o escepticismo radical e predicar a fe pura e simple en Deus. É autor de De occulta philosophia (Sobre a filosofía oculta, 1510) e De incertitudine et vanitate scientiarum (Sobre a incerteza e a vaidade das ciencias, 1526), onde afirma que a fe sinxela é o único camiño para a verdade.

PERSOEIRO

Compositor alemán. A partir de 1840, e despois de exercer como violinista e actor, dedicouse por enteiro á música. Recibiu a influencia de Liszt e compuxo, á parte de diversos lieder, as óperas Der Barbier von Bagdad (1858), Der Cid (1865) e Gunlöd, que quedou inacabada.

PERSOEIRO

Pintor alemán. Formouse en Düsseldorf e en 1811 viaxou a Italia, onde se integrou no círculo dos nazarenos. Regresou a Alemaña en 1819 chamado polo príncipe Luís de Baviera. Posteriormente, traballou para Federico Guillerme IV de Prusia en Berlín. Deu un gran pulo á pintura mural alemana, e realizou os frescos da Gliptoteca (1820-1830) e da Ludwigskirche (1836-1839) de Múnic. A súa arte foi o resultado da conxunción entre o xermanismo romántico e o clasicismo rafaelesco. Foi director das academias de Múnic e Düsseldorf.

PERSOEIRO

Artista plástico. Interesado polos traballos dos surrealistas, participou nas actividades deste movemento nos EE UU. Realizou colaxes con diferentes obxectos, principalmente caixas, material tipográfico, obxectos de uso persoal e fotografías antigas. Progresivamente, o seu traballo fíxose máis sistemático e centrouse na evocación da realidade, de maneira que se considera un dos precursores da pop art.

MUNICIPIOS

Municipio da comarca do Baix Llobregat, na provincia de Barcelona, Catalunya, drenado polo río Llobregat (82.490 h [1996]). A cidade posúe un núcleo principal que separa dous sectores, o de Cornellà de Baix e o de Cornellà de Dalt. Trátase dun importante centro agrícola (árbores froiteiras) e gandeiro (vacún). A industria experimentou un gran desenvolvemento a partir de 1960, sobre todo a siderurxia, a química e a de vidro. A vila xurdiu sobre a antiga igrexa parroquial de Santa Maria, destruída en 1936 e refeita posteriormente. Do seu patrimonio cultural destacan os restos dunha vila romana e dunha basílica, posiblemente visigoda, con columnas corintias.

MUNICIPIOS

Municipio de provincia de Girona, Catalunya, na marxe dereita do río Terri (1.806 h [1996]). A gandería (bovina e porcina) e a agricultura (cereais, millo, hortalizas e legumes) teñen grande importancia dentro da súa economía, xunto cos pequenos obradoiros de carpintería e metalurxia. Do seu patrimonio cultural destacan a igrexa parroquial de San Pere (ss X-XI), reconstruída no s XVIII, e a capela románica de Sant Antoni, que pertenceu ao antigo castelo de Cornellà.

1. 1. Ángulo que se forma cando se xuntan ou conflúen dúas paredes ou superficies.

   2. Lugar pequeno e apartado dentro dun espacio maior.

2. cornizó.

PERSOEIRO

Cantante. Debutou en Venecia cara ao 1741 e posteriormente instalouse en Londres, onde organizou diversos concertos na Carlisle House do Soho Square. Realizou numerosas actuacións en Viena, Copenhaguen e Hamburgo.

1. 1. Relativo ou pertencente ao corno.

   2. Que presenta a mesma natureza ou a aparencia do corno.

2. Relativo ou pertencente ás estruturas queratinizadas.

3. Relativo ou pertencente á córnea.

1. Lanzamento directo que se produce no fútbol desde a confluencia das liñas de banda e gol. Sinálase despois de que o balón que tocou en última instancia un xogador do equipo defensor sae do terreo de xogo e supera a liña de gol. Tamén se denomina saque de esquina.

2. penalti.