"Rodríguez" (Contén)

PERSOEIRO

Taekwondista. Bolseira do Consejo Superior de Deportes dentro do plan ADO no Centro de Alto Rendimiento de Deportistas en Sant Cugat del Vallès, gañou a medalla de ouro no campionato de Europa junior (Chipre, 1999), a de bronce no campionato do Mundo junior (Irlanda, 2000), a de prata na Copa do Mundo absoluta (Vietnam, 2001), a de ouro no campionato de Europa por equipos (Madrid, 2002), a de ouro no campionato de España (2003) e a de prata no campionato de España (2004).

GALICIA

Xurista. Catedrático de Dereito Financeiro e Tributario da Universidad Autónoma de Madrid, foi maxistrado (1989-1998) e presidente (1995-1998) do Tribunal Constitucional, conselleiro do Tribunal de Cuentas, e desde 2000, defensor do cliente do Grupo Winterthur en España. Escribiu El presupuesto del estado: introdución al derecho presupuestario (1970), Introdución al estudo del derecho financiero: un ensayo sobre los fundamentos teóricos del derecho financiero (1976) e El Sistema tributario en la constitución: los límites del poder tributario en la jurisprudencia del Tribunal Constitucional (1992). Recibiu a Cruz de la Real y Muy Distinguida Orden de Carlos III (1998) e a da Orden del Mérito Constitucional (1999).

PERSOEIRO

Xurista. Doutor en Dereito, foi profesor titular de historia do dereito na facultade de dereito da Universidade de Vigo. Escribiu Notas sobre la estrutura y funcionamiento del consejo de inquisición, Observaciones sobre la Administración de Justicia en Guipúzcoa durante el antiguo régimen e El Consejo de la Suprema Inquisición: perfil jurídico de una institución (2000).

GALICIA

Escritor. Traballou en diferentes periódicos madrileños, entre eles, El País e Diario Universal (1917). Publicou El pensamiento y las cosas, El conocimiento y el juicio (1911). Foi académico correspondente da Real Academia Galega.

PERSOEIRO

Actriz. Formada na Escuela Superior de Arte Dramático de Madrid (1983-1987), desenvolveu o seu labor en diversas producións do Centro Dramático Galego, como O mozo que chegou de lonxe (1988), de J. M. Synge; A casa dos afogados (1991), de M. A. Fernán-Vello; e Un soño de verán (1992), de W. Shakespeare; e colaborou con Teatro de Aquí en Saxo Tenor (1994), de R. Vidal Bolaño. En 1992 fundou, xunto con María Pujalte, a Compañía de María, coa que elaborou varios espectáculos. Presentadora e actriz de programas e series da TVG, como Superamigos, A Familia Pita, Pratos combinados e Terra de Miranda, participou como actriz de reparto en Urxa (1989), Martes de Carnaval (1991), A metade da vida (1994), Arde amor (1998), Sei quen es (1999), El regalo de Silvia (2003) e Heroína (2005). Recibiu o Premio Tirso de Molina (1987) pola súa participación na obra El veneno...

PERSOEIRO

Xurista e escritor. Coñecido como Máximo Sar, foi cofundador da Ruta Fluvial Jacobea e do Pedrón de Ouro, coordinador do Padroado Rosalía de Castro, creador da Romería Vikinga en Catoira (1969) e membro do Ateneo del Ullán. Foi xuíz de distrito, de primeira instancia e instrución en Granollers e Vilagarcía de Arousa, e maxistrado en Ciudad Real e Pontevedra. Colaborou nos xornais La Noche, Ideal Gallego, Faro de Vigo, Diario de Pontevedra e El Correo Gallego.

PERSOEIRO

Farmacéutico. Doutor en Farmacia na Universidade de Santiago de Compostela, realizou un herbario da zona de Tui, colaborou en El Eco de Tui, e escribiu Tratado de Química analítica (1858), Nociones de Historia Natural e Descripción de las principales sustancias tóxicas del reino mineral y medios analíticos para descubrirlas en los casos químicos legales. Foi cabaleiro da Orden de Carlos III.

PERSOEIRO

Relixioso e escritor. Emigrou a Cuba, onde foi un dos organizadores da Asociación Iniciadora y Protectora de la Real Academia Gallega. Foi académico numerario da Real Academia Galega desde 1946. Escribiu numerosos traballos sobre personalidades galegas en diversas publicacións, entre os que destacan “Escritores ascéticos y místicos de Galicia” (1936).

GALICIA

Médico. Estudou medicina na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse en 1908 en Madrid. Catedrático de Anatomía da Universidad de Sevilla (1916), acadou a mesma cátedra en Santiago de Compostela, onde foi reitor en 1930 e onde fundou o Instituto de Estudios Portugueses, a Residencia de Estudiantes e o Instituto de Estudios Regionales. O seu pensamento relacionábase co da Insitución Libre de Enseñanza. Foi concelleiro en Santiago de Compostela a comezos da década de 1920 polos liberais e despois pasou ao republicanismo de esquerdas. Foi deputado nas Cortes pola Federación Republicana Gallega (1931) e polo Partido Republicano (1933). Foi membro da Sociedade das Ciências Medicas de Lisboa, do Instituto de Coimbra, da Societé Anatomique de París e da Real Academia de Medicina y Cirugía de La Coruña. Publicou artigos en revistas nacionais e estranxeiras, como Galicia Médica ou Archives d’Anatomie d’Histologie et d’Embriologie.

PERSOEIRO

Xornalista. Licenciado en Ciencias da Información e Socioloxía, foi director de Radio Cadena Española en Ourense e redactor xefe de Atlántico Diario. Foi xefe de Informativos e xefe de Programación na CRTVG e subdirector de RNE en Galicia. Recibiu o primeiro Premio de reportaxe radiofónica (1992) no Carballiño.

PERSOEIRO

Político, avogado e economista, conde de Campomanes. Foi ministro do Consello de Facenda e fiscal do Consello de Castela (1762). Xunto con Floridablanca promoveu o reformismo ilustrado nos últimos anos do reinado de Carlos III. Colaborou co conde de Aranda na expulsión dos xesuítas (1766-1767). Foi o máximo representante do regalismo de Carlos III, que defendeu en Tratado de la regalía de amortización (1765). Ademais, propugnou unha reforma agraria, reflectida en Memoriales ajustados de 1771 e 1784, promoveu a creación das sociedades económicas de amigos do país e definiu os obxectivos destas en Discurso sobre el fomento de la industria popular (1774) e en Discurso sobre la educación popular de los artesanos y su fomento (1775). En 1783 foi nomeado conselleiro de Castela e en 1789 presidiu as cortes que aboliron a lei sálica. Desde 1792 desempeñou o cargo de conselleiro de Estado.

PERSOEIRO

Actor. Coñecido como Paco Campos, estudou música no Conservatorio da Coruña e na Escola de Música de Santiago de Compostela, ademais de teatro na Escuela Superior de Arte Dramático de Madrid. Director de dobraxe de Vídeo Galicia e Intereuropa, como actor de teatro colaborou en diversas montaxes teatrais, como Ernest, de O. Wilde, e O auténtico Oeste, de Sam Shepard; e nas series de televisión Pratos combinados, Mareas vivas e Galicia Express e Nada es para siempre. Participou nos filmes Dáme Lume (1993), de Héctor Carré, Ilegal (2002), de Ignacio Vilar, e Heroína (2005), de Gustavo Herrero.

GALICIA

Euxenista, nai de Carme Rodríguez Carballeira. De familia acomodada, coidou o seu sobriño X. Rodríguez Arriola, de quen fixo un neno prodixio na música. En 1907 decidiu fundar un falansterio como unha colonia de selección humana para a mellora da especie con individuos anteriormente seleccionados. Abandonou o proxecto para tentar ter un fillo despois de elixir o home apropiado que cumprise cos requisitos necesarios. Co nacemento da súa filla comezou unha férrea educación racionalista para convertela nun ser excepcional que redimiría o mundo. Despois de conseguir convertela nunha nena prodixio e, debido ás súas discrepancias, asasinouna mentres durmía.

PERSOEIRO

Política e feminista, filla de Aurora Rodríguez Carballeira. Coñecida como Hildegard (‘Xardín de sabedoría’) pola súa nai, quen a educou baixo unha estrita disciplina e a converteu nunha nena prodixio, foi vicepresidenta das Juventudes Socialistas madrileñas e vogal do comité nacional (1932). De tendencia republicana, ingresou no Partido Republicano Federal (1932) e foi secretaria da Liga para la Reforma Sexual. Defendeu a igualdade de mulleres e homes en La rebeldía sexual de la juventud (1931), Malthusismo y Neomalthusismo e El control de la natalidad (1932) e loitou polos dereitos da muller, a súa liberación sexual e reprodutiva e a transformación social, loita que reflectiu en Tres amores históricos (1929) e Historia del movimiento sexual en España (1932). Publicou tamén Se equivocó Marx? (1932). Debido ás súas discrepancias, foi asasinada pola súa nai mentres durmía.

GALICIA

Relixioso. Ingresou no Seminario da Provincia Franciscana de Santiago, en Castroverde de Campos, posteriormente estudou no Seminario de Herbón e despois en Ponteareas. Tomou o hábito en 1970. Desempeñou cargos de responsabilidade na orde en Galicia ata que en 1997 foi nomeado definidor xeral da orde e secretario xeral para a Formación e os Estudos, desde onde dirixiu as universidades da orde. En 1998 foi nomeado visitador apostólico do mosteiro de San Pascual de Bailón (Vilarreal) pola Congregación para a Vida Consagrada. En xuño de 2003 foi elixido ministro xeral dos franciscanos no capítulo xeral celebrado en Asís.

GALICIA

Farmacéutico. Estudou na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse en Madrid. Foi reitor da Universidade Central en Madrid e foi un dos máis importantes científicos galegos. Foi membro numerario da Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas y Naturales, da que foi presidente, da Real Academia Nacional de Medicina, da Real Academia Española e correspondente da Real Academia Galega. Publicou La evolución en la química (1895), Tratado de química biológica (1903), Tratado de química orgánica teórico y práctico, aplicado especialmente a las ciencias médicas (1917) e Cuestiones bioquímicas y farmaceúticas (1924-1925).

GALICIA

Relixioso mercedario. Realizou estudos sacerdotais nos seminarios de Sarria, Verín e Poio, diplomouse en estudos sindicais e en técnicas de investigación aplicadas á educación, licenciouse en Ciencias Políticas e doutorouse en Ciencias Sociais. Catedrático de Socioloxía e Economía da Educación da Universidad Pontificia de Salamanca, onde foi subdirector do Instituto de Estudios Europeos y Derechos Humanos, pertenceu ao consello editorial das revistas Estudios e Educadores. Fundou a colección Revista Estudios e colaborou no Dicionario de la Historia Eclesiástica de España. Publicou Mella y su pensamiento social (1972), Vázquez de Mella: sobre su vida y obra (1973), El pensamiento sociopolítico de Vázquez de Mella (1974), Cartas inéditas de Concepción Arenal (1984), Doctrina sindical Pontificia (1986) e Siguiendo a San Pedro Nolasco (2001).

GALICIA

Arqueólogo. Especializouse en megalitismo e arqueoloxía atlántica, tema da súa tese de doutoramento Los monumentos megalíticos de falsa cúpula en la Fachada Atlántica Europea (1986). Membro da Unión Internacional de Ciencias Prehistóricas e Protohistóricas e do Instituto Padre Sarmiento de Estudos Galegos, publicou O megalitismo na Galiza. A súa problemática e o estado actual da investigación (1979) e O megalitismo. A primeira arquitectura monumental de Galicia (1990). Recibiu o Premio Otero Pedrayo na sección de Arqueoloxía do Instituto Padre Sarmiento de Estudos Galegos.