"andi" (Contén)

GALICIA

Impresor e xornalista. Comezou a súa andaina profesional no periódico La República Federal (1868). Propietario e director do Diario de Pontevedra (1887-1910), foi tamén concelleiro liberal en Pontevedra. Dono dunha destacada imprenta pontevedresa, nos seus obradoiros editou diversas publicacións periódicas, como La República (1872-1874), La Luz (1874-1886) e a revista Extracto de Literatura (1893).

PERSOEIRO

Compositor e organista italiano. Escribiu entre outras pezas, 140 baladas e unha ducia de madrigais.

PERSOEIRO

Humanista italiano. Conselleiro da facción güelfa e escribán na Signoria, foi un neoplatónico convencido. Escribiu, entre outras obras, Disputations camaldulenses (1480?), poemas en latín, opúsculos e diálogos.

MONTES

Monte situado na parroquia de Xermeade (Muíños). O seu cumio acada os 800 m de altitude.

GALICIA

Xornalista e escritora. Foi profesora de Comunicación audiovisual na facultade de Ciencias de Información de Barcelona, decana da facultade de Ciencias da Información da Universidade de Santiago de Compostela e catedrática de Comunicación audiovisual e Publicidade da mesma universidade Exiliada en Portugal (1974-1976), exerceu como lectora de lingua galega na facultade de Letras de Porto. Foi redactora de El Ideal Gallego (1977-1980) e de El Noticiero Universal e dirixiu o semanal A Nosa Terra (1977-1980). Impulsou a creación das revistas Escrita, da AELG, Festa da palabra silenciada e A Trabe de Ouro. É autora dos libros de poesía Parolar cun eu, cun intre, cun inseuto (1970) e O corvo érguese cedo (1973), das obras de narrativa Mamá-fe (1983), Trasalba ou Violeta e o militar morto (1985), Porta blindada (1989), Línguas mortas, serial radiofónico (1989) e Historias como Barcelona...

PERSOEIRO

Actor cinematográfico. Coñecido como Christopher Lee, Terence Fisher converteuno en protagonista das novas versións de Frankenstein (1957) e Drácula (1958). Dentro do cine fantástico interpretou outros personaxes clásicos como The Mummy, Sherlock Holmes ou Rasputin. Da súa filmografía destacan The face of Fu Manchu (1965), Caravans (1978), Mask of Murder (1985), Ivanhoe (1997), Star Wars: Episode II- Attack of the Clones (2002) e The Lord of the Rings (triloxía, 2001-2003).

PERSOEIRO

Político e mestre. Exerceu na escola normal de Cuenca (1919). Afiliado ao PSOE, foi un dos animadores e fundadores da FETE e deputado socialista en 1931, 1933 e 1936. Director xeral de ensino primario (1931-1933), presidiu un ambicioso programa de construción escolar e foi un impulsor da renovación pedagóxica e defensor da escola pública e democrática de España. Despois da derrota republicana instalouse en Francia (1939) e presidiu o goberno da república no exilio, entre xaneiro e xullo de 1947. Como secretario xeral do PSOE (1951-1974) realizou un intenso labor de reorganización do socialismo no exilio e participou na reunión da oposición democrática española en Múnic (1962). En 1972 o partido escindiuse e Llopis constituíu o PSOE (Histórico), mentres Felipe González accedeu á secretaría xeral do PSOE, á fronte dos renovadores. Volveu a España en 1976 e presentouse sen éxito ás eleccións de 1977 como senador por Alacant. Das súas obras destacan El desarme moral (1931), La...

GALICIA

Xeógrafo. Entre as súas obras destacan Estrutura y morfología agraria en la Terra Cha (1979), Estrutura agraria y economía rural en la Galicia interior: la Terra Chá y el centro de la meseta lucense (1990), e, en colaboración, La Ganadería bovina en Galicia a finales del siglo XX: distribución espacial y condicionantes geográficos (2002).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Ferrol baixo a advocación de santa Uxía.

GALICIA

Bispo auxiliar de Toledo (1652), bispo de Almería (1662-1672) e Astorga (1672-1674). Cóengo e provisor de Mondoñedo, foi gobernador eclesiástico de Santiago de Compostela e prior de Santo Agostiño de Caaveiro, e exerceu como chanceler das universidades de Santiago de Compostela e Salamanca.

REXIÓNS

Rexión de Guinea (15.456 km2; 136.317 h [1983]). A capital é Mandiana.

PERSOEIRO

Antropólogo. Científico titular do CSIC, dirixiu o Instituto de Estudios Sociales Avanzados (IESA) en Barcelona (1996-1999). Realizou un importante labor de investigación sobre temas antropolóxicos de Galicia. Ademais, publicou diversos capítulos en obras colectivas e numerosos artigos en revistas como Grial, Boletín Auriense e El Museo de Pontevedra. Das súas obras destacan Loureses, antropoloxía dunha parroquia galega (1984), Las serpientes contra Santiago (1989), Que enterren o meu corazón en Loureses (1992), El valle de Josafat, un fresco de la España actual (1993), O ciclo da vida (1998), en colaboración con Fina M. Antón, En cueros vivos. Pensamiento de C. J. C. sobre el hombre (2002) e O burro (2002). Forma parte da Societé des Étudiés Euroasiatiques, da Societé de Mythologie Française e da EASA (European Association of Social Anthropologists). É membro fundador de EURETHNO (Organización de...

1. 1. Cada unha das pezas duras, formadas de óso, quitina ou substancias parecidas, que teñen algúns animais no costado ou ao redor da boca e que serve xeralmente para a obtención, trituración e a deglución do alimento ou para a defensa. Os artrópodos teñen unhas mandíbulas quitinosas, duras e serradas, que poden modificar en formas moi variadas, segundo a alimentación. Algúns invertebrados non artrópodos, como certos tipos de vermes, poden presentar tamén mandíbulas quitinosas. Os vertebrados máis primitivos non teñen ningún tipo de mandíbula; esta comeza a desenvolverse e a adquirir a súa natureza ósea a partir dos peixes óseos cartilaxinosos.

   2. Maxilar inferior no home.

2. Cada unha das dúas pezas da machucadora que, revestidas dunha aliaxe de elevada dureza, efectúan a compresión do sólido que se vai desintegrar.

1. Que ten mandíbulas.

2. 1. Relativo ou pertencente aos mandibulados.

   2. Individuo do grupo dos mandibulados.

   3. Grupo de artrópodos con antenas e apéndices mastigadores, que engloba os crustáceos, insectos e miriápodos.

1. 1. Peza de vestir feminina, máis pequena ca o mantelo e feita de la ou liño, que se pon sobre a saia. A súa feitura é máis longa ca o mandil do traxe de gala, que é de dimensións máis reducidas e está confeccionado con tecidos máis luxosos, como o pano e o veludo, aos que se lles poden engadir adornos de acibeche e pasamanería.

   2. Peza de roupa, aberta pola parte posterior, que, atada á cintura e ás veces ao pescozo, se emprega en determinados labores para evitar que se lixe a parte dianteira do corpo.

   3. Peza de roupa semellante a unha capa curta que se usa como protección contra as inclemencias do tempo.

2. Pano semellante a unha baeta que se emprega para limpar o cabalo.

3. Emblema dos masóns que representaba o uniforme empregado polos obreiros.

4. Rede de pesca que está composta de mallas moi estreitas.