"ALE" (Contén)

GALICIA

Actriz. Intérprete do xénero dramático no Teatro María II de Lisboa, participou nas obras Muller que deita as cartas, Abnegação e Vida de un rapaz pobre.

GALICIA

Poeta e mestre. Publicou Frangullas (1910), Lira gallega (1911), Fume de pallas (1912), Frores murchas (1914), A musa da terra (1915) e o poemario bilingüe Latexos. Cantigas da Terra (1925). Deixou inédito un volume titulado Contando cuentos.

GALICIA

Relixioso xesuíta, historiador e novelista. Coñecido como Adro Xavier, especializouse en biografías de personaxes españois, dos que destacan Aproximación a la historia de España en veinte grandes biografías e a Colección Tu y yo. Ademais publicou, entre outras obras, Amor de héroe (1937), Rojo y español (1939), Ocaso del Imperio (1940), Carlos María Rey-Stolle Pedrosa marino y aviador (1941), Almas hundidas (1950), Francisco Suárez en la España de su época (1950), Emigrantes y sus cosas (1963), Bonifacio VIII (1971), Fui soldado en cuatro guerras (1976), El Papa de Peñíscola: un siglo de Europa (1975) e Doctor Irurita: del consenso al crimen, 1876-1936 (1990).

PERSOEIRO

Político francés. Conselleiro de estado (1875) e deputado republicano (1878-1885 e 1887-1809), foi xefe do Parti Républicain Modéré. Ministro de Asuntos Exteriores (1890-1893), ocupou outros ministerios e foi xefe de goberno varias veces (1892-1893, 1895, 1914 e 1917).

GALICIA

Historiador e crítico da arte. Emigrado a México en 1940, foi profesor na Universidad Central de México e crítico no Conservatorio Nacional. Escribiu Filosofía del Arte en España e Iberoamérica en el siglo XVI (1945), Orientación pedagógica en materia de Arte (1945), La música aborigen mexicana desde el ángulo sociológico e Documentos sobre la expulsión de los jesuítas y ocupación de sus temporalidades en Nueva España (1772-1783) (1949).

PERSOEIRO

Político. Presidiu o Consello de Comisarios do Pobo á morte de V. I. Lenin (1924), e foi destituído en 1930 pola súa oposición á colectivización. Procesado por desviacionista, foi executado.

PERSOEIRO

Compositor ruso. Estudou música e asistiu á Escola de Mariña, onde coñeceu a obra de destacados compositores. Influído por M. A. Balakirev, en 1861 pasou a formar parte do Grupo dos Cinco. Posteriormente foi catedrático de Composición do conservatorio de Peterburgo (1871). Actuou por Europa como director de orquestra e estreou en Rusia óperas como A noite de maio (1880), Sadko (1898) e O galo de ouro (1909). Das súas obras orquestrais destacan Capricho español (1887), Scherezade (1888), A gran pascua rusa (1888) e tres sinfonías. Orquestrou óperas de Mussorgsky e Borodin, e publicou diversas obras didácticas.

PERSOEIRO

Filósofo. Doutor en Filosofía e profesor na Universidade de Santiago de Compostela, especializouse na figura de J. G. Fichte. Colaborou en diversas publicacións e foi autor, entre outras obras, de Análisis del “yo” en la filosofía de Fichte (1982), Proceso de personificación según la dialéctica de Fichte (1984), Fichte: Filósofo de la intersubjectividad (1988) ou Psicodinamismo evolutivo de la personalidad: contribución a uha antropología filosófica (1991). Membro do Instituto Mundial de Altos Estudos Fenomenolóxicos, obtivo o Premio de Investigación da Deputación de Pontevedra.

GALICIA

Mestre e escritor. Colaborador de diversas publicacións, como Faro de Vigo e El Progreso, no Almanaque Agrícola ZZ publicou os estudos “A zanfona” e “O oficio de canteiro”. É autor da triloxía sobre o mundo rural Un fachico de contos (1980), Contos para engaiolar (1984) e Contos da baiuca (1995), en que presenta personaxes e costumes populares. Ademais escribiu As bolboretas brancas (1989), premiado no IV Concurso Barco de Vapor, e O cabalo ceibe (2004), onde a través dos animais reivindica un mundo máis nobre e ecolóxico. Tamén no eido da literatura infantil tirou do prelo As botas de Zapeto (1992). Do seu interese pola etnografía e a recuperación das tradicións e da lingua popular xurdiu A cultura tradicional do pan (2002), en que introduce un apartado con refráns, cantigas e contos do folclore popular galego. Director de diversos traballos escolares premiados polo Museo de Pontevedra, recibiu o...

PUNTA

Punta da costa atlántica situada na parroquia do Hío, entre os cabos Pequeno e Home (Cangas).

PERSOEIRO

Pintor e médico. A súa evolución artística divídese en tres etapas: a primeira autodidacta; a segunda, académica, coa asistencia a talleres de pintura con A. Castro Couso e F. Artal en Vigo; e a terceira, a universitaria, na que se licenciou en Belas Artes de Pontevedra nas especialidades de pintura (1995) e escultura (1998). Realizou diversas exposicións individuais e participou en mostras colectivas. Recibiu, entre outros galardóns, a Bolsa de Pintura do Concello de Valdeorras (1993) e o Primeiro Premio do Concurso Centeanario do Colexio Médico (1998).

CIDADES

Cidade de Inglaterra, situada no condado metropolitano de Manchester (205.357 h [2001]). É un centro de industrias téxtiles, de produción de caucho, pel e amianto.

PERSOEIRO

Escultor e fotógrafo ruso. Participou no movemento non obxectivo dos construtivistas con K. Malevič e V. Tatlin. Creou unha serie de construcións para organizar ritmicamente o espazo a base de formas dinámicas. En 1921 incorporouse ao produtivismo (1921), onde experimentou coa fotografía subxectiva, os escorzos e as fotomontaxes (1923). Abandonou a fotografía en 1942.

PERSOEIRO

Escritor portugués. Coñecido como João Verde, mantivo certa relación con Curros Enríquez, Filomena Dato e García Ferreiro. Colaborador de Vida Gallega e A Terra Minhota, onde escribiu textos en galego, fundou e dirixiu Aurora do Lima e O Regional. Na súa obra amosou as vivencias e os seus sentimentos cara á paisaxe miñota. É autor de Musa Minhota (1897), N’Aldeia (1890) e Ares da Raia (1902), en que emprega a lingua galega para compoñer algunhas coplas populares.

PERSOEIRO

Dramaturgo. Coñecido como Alejandro Casona, foi o máximo representante dun teatro poético e de evasión, antihistórico e fantástico. Escribiu La sirena varada (1934, Premio Lope de Vega) e Nuestra Natacha (1935). En México estreou Prohibido suicidarse en primavera (1937) e en Arxentina La dama del alba (1944), considerada unha das súas obras máis destacadas; La barca sin pescador (1945) e Los árboles mueren de pie (1949).

GALICIA

Médico. Estudou medicina na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse en 1908 en Madrid. Catedrático de Anatomía da Universidad de Sevilla (1916), acadou a mesma cátedra en Santiago de Compostela, onde foi reitor en 1930 e onde fundou o Instituto de Estudios Portugueses, a Residencia de Estudiantes e o Instituto de Estudios Regionales. O seu pensamento relacionábase co da Insitución Libre de Enseñanza. Foi concelleiro en Santiago de Compostela a comezos da década de 1920 polos liberais e despois pasou ao republicanismo de esquerdas. Foi deputado nas Cortes pola Federación Republicana Gallega (1931) e polo Partido Republicano (1933). Foi membro da Sociedade das Ciências Medicas de Lisboa, do Instituto de Coimbra, da Societé Anatomique de París e da Real Academia de Medicina y Cirugía de La Coruña. Publicou artigos en revistas nacionais e estranxeiras, como Galicia Médica ou Archives d’Anatomie d’Histologie et d’Embriologie.

PERSOEIRO

Historiador. Arquiveiro e cronista oficial de Santiago de Compostela, realizou estudos sobre historiografía medieval galega. Foi presidente da sección de historia do Instituto de Estudios Galegos Padre Sarmiento e profesor numerario de historia medieval da Universidade de Santiago de Compostela. Académico correspondente da Real Academia de la Historia desde 1995, escribiu Ferias y mercados en el s XVI, La ciudad de Santiago en 1542, La Inquisición en Galicia durante los siglos XVI e XVII (1964), Santiago de Compostela (1977), con B. Varela Jácome; e Las fortalezas de la mitra compostelana y sus castillos (1984).