"GR" (Contén)

Descrición dos tecidos orgánicos.

Representación gráfica, formada por rectángulos, das frecuencias dunha variable. O ancho do rectángulo representa intervalos divididos en zonas de valores observados, e a altura o número de observacións por intervalo.

Relativo ou pertencente á historiografía.

Representación gráfica dunha serie de observacións, ordenadas e expresadas en función do tempo, relativas a unha variable física, económica, meteorolóxica, etc, que permite poñer de manifesto a tendencia, a periodicidade e, en xeral, a variabilidade da magnitude considerada.

Grupo de teatro creado en Ourense en 1970 por actores que proviñan do Grupo de Teatro Valle Inclán, con dirección de Xosé Manuel Blanco Gil. Dos seus espectáculos destacan Tempo de chorar (1974) e SOS do estrelecer (1975), traballos de creación colectiva a partir de textos de Celso Emilio Ferreiro e Rosalía de Castro, Antígona (1976), a partir do texto de Bertolt Brecht, e A pancarta (1978), sobre un texto de José Díaz.

Curva, no estudo do movemento dun punto, determinada polos extremos dos vectores correspondentes á velocidade instantánea cando se traslada, ordenadamente, a unha mesma orixe.

Instrumento que rexistra a distancia percorrida por un vehículo ou viandante.

Reacción na que os hidróxidos de amonio cuaternarios, nos que un dos substituíntes do nitróxeno ten polo menos un átomo de hidróxeno na posición β, se descompoñen, ao quentalos, e dan unha olefina e unha amina terciaria.

Periódico editado en Lugo a partir do 31 de xullo de 1921. Cesou a súa edición o 18 de abril de 1922. Subtitulada “Órgano de la FCA de Lugo, dirigida y redactada por esta entidad”, incluía información sindical, directivas e cuestións relacionadas coas actividades agropecuarias. Editábase e saía conxuntamente co periódico La Voz de la Verdad. Foi substituída polo boletín Lugo Agrario.

Obter un holograma dun obxecto.

Técnica que permite o rexistro e a restitución de hologramas.

Relativo ou pertencente á holografía.

Aplícase ao testamento ou outro documento de puño e letra do testador ou autor.

Negativo fotográfico transparente impresionado a consecuencia da interferencia de dous feixes de luz coherentes e que, iluminado e observado axeitadamente, reproduce unha imaxe en relevo do obxecto fotografado. O principio óptico do holograma foi descuberto por D. Gabor en 1947, pero non foi posto en práctica ata o desenvolvemento dunha fonte eficiente de luz coherente, o láser, que foi aplicado neste eido por E. N. Leith, J. Upatnieks e C. W. Stroke en 1963. A luz emitida por un láser divídese en dous feixes mediante un espello semitransparente. O feixe de referencia ilumina o negativo fotográfico, mentres que o feixe obxecto ilumina o obxecto a fotografar; a luz que este difracta ilumina tamén o negativo fotográfico. A interferencia destes dous feixes sobre o negativo fotográfico produce a impresión dunha trama de franxas interferenciais. Así obtense o rexistro do holograma. Mediante a iluminación do holograma por un feixe láser, un observador que mira a través do holograma...

Aplícase a unha proxección plana dunha superficie curva que conserva as relacións mútuas das súas partes, especialmente en tamaño e forma.

Aplícase á unidade en que se produce homografía. Por exemplo, présa [‘ε] ‘rapidez’ e presa [‘e] ‘cantidade’; óso [‘ "Stone Sans PhoneticIPA" >ɔ ] ‘parte do esqueleto’ e oso [‘o] ‘animal’.