"To" (Contén)

PERSOEIRO

Meteorólogo sueco. Foi o sistematizador do método noruegués de análise meteorolóxica. Introduciu o concepto de masa de aire, explicou a frontoxénese cinemática e estudiou o mecanismo das precipitacións atmosféricas.

PERSOEIRO

Científico sueco, discípulo de Linneo, coñecido polos seus traballos sobre Química, malia que os seus estudios iniciais foron no campo das Matemáticas e da Historia Natural. Investigou sobre a afinidade dos elementos. Foi autor de numerosos traballos sobre Mineraloxía, Xeoloxía e Astronomía.

PERSOEIRO

Escritor flamengo, coñecido tamén co pseudónimo de Tony. Destacan as súas obras Twee Rhijnlandsche novellen (Dúas narracións renanas, 1870) e Ernest Staas, advocaat (Ernest Staas, avogado, 1874).

PERSOEIRO

Escultor. Estudiou na Escola de Artes e Oficios de Ourense onde foi alumno de Manuel Núñez Faílde e Antonio Gómez Campos; aprendeu tamén con Prego de Oliver. No curso 1956-1957 substituíu a Faílde Gago como profesor de modelado e baleirado. Integrado no colectivo de artistas plásticos Solaina das Artes, formado por profesores da Escola de Artes de Verín, a súa escultura continúa a tradición dos seus mestres nunha liña popular, de humanismo e de tenrura figurativa.

PERSOEIRO

Compositor francés. Na súa xuventude comezou os estudios de Medicina, pero pronto deixou a universidade polo conservatorio. En 1830 gañou o Premio de Roma e escribiu a cantata Sardanapale, composición inacabada e non publicada, e Symphonie fantastique: épisode de la vie d’un artiste (Sinfonía fantástica: episodio da vida dun artista). Logo dunha estadía en Italia, colaborou como crítico musical en Le Journal des Débats. Entre a súa produción destacan ademais a sinfonía dramática Roméo et Juliette (Romeo e Xulieta, 1839); as oberturas Le Roi Léar (O Rei Lear, 1831) e Le carnaval romain (O carnaval romano, 1844), e a ópera Les Troyens (Os Troianos, 1856-1859). Considerado como o único músico propiamente romántico de Francia e como o creador da instrumentación moderna, influíu decisivamente na música do s XIX en compositores como Richard Strauss, Smetana ou Lisz, e sobre xeracións posteriores, especialmente sobre os músicos...

PERSOEIRO

Pintor. Formado en Flandres, aprendeu as novidades estilísticas e da técnica do óleo da escola flamenga. Traballou en Zaragoza, onde orixinou unha activa escola aragonesa a partir do ano 1474. En Daroca pintou os retablos de San Domingos de Silos (1474) e de Santa Engracia; en Barcelona asinou para a catedral a pintura sobre madeira Pietat (1490), unha das primeiras obras españolas realizadas en óleo. Da súa produción artística destacan: La resurrección, La entrada en el paraíso e La virgen con el niño y un donador.

PERSOEIRO

Eclesiástico. Arcediago de Morvedre na Catedral de València, en 1820 foi nomeado deputado nas cortes; loitou contra os absolutistas e especialmente contra a Inquisición. En 1823 emigrou a Londres. Publicou escritos de carácter político-relixioso, como por exemplo Juicio histórico, canónico y político de las naciones sobre los bienes eclesiásticos (1812), que lle valeu un proceso da Inquisición, aínda que despois foi absolto.

PERSOEIRO

Político, conde de Bernstorff. Como ministro de Asuntos Estranxeiros (1803-1810), representou a Dinamarca no congreso de Viena. Partidario da Santa Alianza, pasou ao servizo de Prusia (1818-1831), á que representou no Congreso de Aquisgrán e na constitución do Zollverein.

PERSOEIRO

Pintor e arquitecto, coñecido polo nome de Pietro da Cortona. Estudiou pintura en Florencia e estableceuse en Roma en 1613. Destacou como pintor de frescos con obras como a Allegoria da Divina Providencia (1633-1639) do palacio Barberini de Roma ou as bóvedas do palacio Galería Pamphili (1651-1654). Como arquitecto cultivou unha linguaxe clásica e inseriu as fachadas no urbanismo da cidade: fachada de Santa Maria della Pace (1656-1657) ou loggia de Santa Maria en Via Lata (1658-1662). Dirixiu a reconstrución da igrexa de San Lucas e Santa Martina (1635-1650), en Roma.

PERSOEIRO

Escritor. Foi director literario da Gaceta Piamontesa. É autor de obras de diversa inspiración romántica. Destaca a súa comedia en dialecto piemontés Le miserie d’monsù Travet (1863). Outras obras súas son: Galatea, ricordi storici (Galatea, recordos históricos, 1880) e Il cane del cieco (O can do cego, 1887).

PERSOEIRO

Marquesa de Toscana. Era filla de Lotario II de Lorena. Casada con Adalberto II, marqués de Toscana. Berenguel I, Rei de Italia e Emperador de Occidente, apresouna, pero houbo de ceibala ao sublevarse a Toscana en apoio dela.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Carballo baixo a advocación de santa María.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Vilaboa baixo a advocación de santa Comba.

PERSOEIRO

Escritor italiano. Foi profesor de Historia e Xeografía na Academia de Mariña de Nápoles. É autor de Della filosofia della storia (Sobre a filosofía da historia, 1787) e de compilacións de poesía. A súa achega principal foi a introdución en Italia dos prerrománticos alemáns.