"ALE" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 2433.

  • PERSOEIRO

    Pintor. Coñecido como Francisco Roviale, en 1527 traballou en Nápoles no taller de Polidoro de Caravaggio. Ao redor de 1545 colaborou con Vasari, na Sala da Chancelaría e pintou a Conversión de san Paulo da igrexa do Santo Espirito de Roma.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Actor. Coñecido como Pepe Rubianes, iniciouse co grupo Dagoll Dagom en Barcelona nos espectáculos No hablaré en clase (1977) e Antaviana (1978), e con Teatre Lliure en Operación Ubú (1981). A partir de 1981 comezou a traballar en solitario creando espectáculos como Pay-Pay (1983), Sin palabras (1987), Ssscum! (1992) e Rubianes, solamente (1987). Tamén realizou diversos traballos de interpretación nos filmes Barrios altos (1987) e El crimen del cine Oriente (1997). Recibiu o Premio Especial de la Crítica (1998).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político ruso. Vicepresidente da Federación Rusa e aliado de Boris N. Jelcin ata 1993, presentouse ás eleccións lexislativas de 1995 como xefe da formación Derjava, e nas presidenciais de 1996 apoiou o comunista Guennadi Ziuganov. Foi elixido gobernador de Kursk (1996).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor. Formado con J. A. Escalante e J. Carreño de Miranda, o seu tratamento da luz reflicte a influencia da escola veneciana. Destacan Cristo en la noche da la Pasión (1673) e Carlos II recibiendo la bendición eucarística (1683).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Eclesiástico anglicano. Bispo de Saint Albans (1970-1980), foi arcebispo de Canterbury e primado da Igrexa Anglicana (1980-1991). Interesado polo ecumenismo, mantivo contactos cos católicos e cos ortodoxos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor. Despois do movemento revolucionario de 1848, exiliouse en París, onde escribiu o poema Le chant de la Roumanie (1851). En 1908 os seus artigos foron compilados en Écrits que, traducidos ao romanés, influíron no renacemento da lingua romanesa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • RIOS

    Río situado en Turinxia, Alemaña, afluente pola esquerda do Elba (427 km). Nace en Fichtelgebirge, e deu nome á glaciación de Saale.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Historiadora da arte. Doutora en Historia da Arte, especializouse no estudo da prataría. Escribiu La platería en Monforte de Lemos (1987), La colección de platería de Fernández de la Mora y Mon en el Museo de Pontevedra (1995), Arte de la platería en la Mariña Lucense, siglos XVI, XVII y XVIII (1999), con Y. Kawamura, La platería en la diócesis de Tui (2001), Los plateros gallegos y el Santo Oficio de la Inquisición (2002) e La platería en la Tierra de Lemos (2003).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta e diplomático francés. Coñecido como Saint-John Perse, serviu en diferentes postos políticos (1914-1940), ata que decidiu exiliarse en EE UU (1940-1957). A súa obra poética recibiu a admiración de moitos autores pola súa precisión e pureza, nun marco de certa dificultade. É autor de Eloges (1911), Anabase (1924), Exil (1942), Pluies (1944), Neiges (1944), Vents (1946), Amers (1957) e Chronique (1960). Recibiu o Premio Nobel de Literatura (1960).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CIDADES

    Cidade de Inglaterra, situada no condado metropolitano de Manchester (57.824 h [1981]). É un centro residencial ao SO de Manchester, separada polo río Mersey.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CIDADES

    Cidade da prefectura urbana de Rabat-Salé, Marrocos, situada na costa atlántica e na beira N do Bou Regreg, que constitúe un arrabalde de Rabat (289.391 h [1982]). Posúe manufacturas de alfombras, marroquinaría e cerámica. Capital dun pequeno reino (s XI), foi conquistada polos almohades (1132), aínda que axiña (1150) perdeu importancia, a raíz da construción de Rabat. Coa chegada dos mouriscos expulsados de Andalucía (s XVII), foi unha base de corsarios, e desde 1627 ata 1641, xunto con Rabat, constituíu unha república independente.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUNTA

    Punta da ribeira dereita da ría de Arousa, situada na parroquia do Caramiñal (A Pobra do Caramiñal).

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Recipiente onde se garda ou co que se serve o sal.

    2. salgadoiro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CIDADES

    Cidade de Deccan, India, no estado de Tamil Nadū (578.291 h [1991]). Situada nas proximidades de xacementos de ferro e manganeso e non lonxe da presa de Mettur, desenvolveuse como centro industrial.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CIDADES

    Cidade do estado de Massachusetts, EE UU, situada na área metropolitana de Boston (40.407 h [2000]). Foi fundada en 1626 e foi un porto moi activo que perdeu importancia en beneficio de Nova York. En 1692 foi escenario dunha persecución de bruxas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CAPITAIS

    Capital do estado de Oregon, EE UU (136.924 h [2000]). Situada na ribeira do Willamette, no centro do val homónimo, ten industria papeleira, téxtil e alimentaria.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • LIÑAXES

    Liñaxe de orixe galega que trae por armas, en campo de prata, unha montaña de sinople, en que hai unha cova da que sae un oso de sable; bordo de azul, cargado de oito aspas de ouro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PENÍNSULAS

    Península situada no SL de Italia que constitúe o extremo meridional de Puglia, e que se estende entre o golfo de Tarento e os mares Adriático e Xónico (5.800 km2). Comprende a provincia de Lecce e parte das de Tarento e Brindisi. A actividade agrícola, de cultivos de oliveiras, vides e cítricos é a riqueza principal.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente a Salerno ou aos seus habitantes.

    2. Natural ou habitante de Salerno.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CAPITAIS

    Capital da provincia homónima, Campania, Italia (144.078 h [2001]). Está situada preto do pequeno río Irno, no centro do arco que forma a costa do golfo de Salerno. Colonia romana (Salernum) fundada no ager picentinus (197 a C), pasou ao dominio de Odoacro (s V) e foi conquistada polos bizantinos de Belisario (540?). Integrada no ducado longobardo de Benevento (646), converteuse en capital do principado de Salerno (847-1077) e do ducado normando de Pulla-Calabria (1077-1127). Enfeudada sucesivamente polos Colonna, Orsini e Sanseverino, pasou a formar parte do Reino de Nápoles (1550) e, finalmente, de Italia (1860). A escola de Salerno (ss IX-XIX) foi a escola médica máis antiga de Europa, fundada probablemente por frades de Montecassino (s IX), onde destacaron os mestres Guarimpot (s X) ou Constantino o Africano (ss XII-XIII). A obra colectiva máis destacada é Flos sanitatis ou Flos medicinae Salerni, cheo de aforismos médicos. Do seu patrimonio cultural destaca...

    VER O DETALLE DO TERMO