"CIA" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor. Orixinario da Tarraconense, foi un dos últimos clásicos da poesía latina. Escribiu quince libros baixo o nome de Epigrammata, en que denunciou a retórica do seu tempo, a ampulosidade dos poemas mitolóxicos e infundiulle á poesía naturalidade, sobriedade e realismo. Con todo, non se pode considerar como unha voz de denuncia social; o epigrama é sinónimo da nota mordaz en verso que amosa o aculeus ou aguillón na súa parte final.

1. Relativo ou pertencente a Marte ou aos seus supostos habitantes.

2. Suposto habitante de Marte.

3. Suposto habitante de calquera outro planeta que non sexa a Terra.

PERSOEIRO

Emperador de Oriente (450-457). Foi senador e á morte de Teodosio II, irmán da súa esposa Pulqueria, acadou a dignidade imperial. Loitou contra os hunos e convocou o Concilio de Calcedonia (451).

PERSOEIRO

Xurista. A súa obra, que revela unha cultura literaria e filosófica extraordinaria, comprende os sete libros das Institutiones, os tratados De appellationibus, De publicis iudiciis e De delatoribus.

PUBLICACIÓNS

Publicación de carácter humorístico que se editou en Lugo a partir de 1913. Apareceu baixo o subtítulo “Periódico circunstancial. Defensor acérrimo de sus propios intereses”.

PERSOEIRO

Raíña de Navarra, filla de Enrique II de Francia e de Catarina de Medici. Casou en 1572 con Enrique III de Navarra (Enrique IV ; de Francia), pero o Papa Clemente VII anulou o matrimonio por ter numerosos amantes. Conservou o título de raíña ata a súa morte.

PERSOEIRO

Escritora francesa. Todas as súas obras conservadas están escritas en versos pareados de oito sílabas. Traduciu do latín unha serie de fábulas esópicas (Ysopet, 1170?) e unha narración sobre o purgatorio de san Patricio (Espurgatoire Saint Patrice, 1190?). A súa obra máis destacada e persoal son doce lais (1167?), narracións en verso de carácter amoroso e fantástico, que contiñan unhas anécdotas coas que se compuxeron cancións líricas, coñecidas na lírica inglesa, bretoa e francesa.

PERSOEIRO

Raíña de Escocia (1542-1567), filla póstuma de Xaime V de Escocia e de María de Guise. Casou en 1558 con Francisco II de Francia e trala morte do seu marido volveu a Escocia (1561), e en 1565 casou co seu curmán Enrique Stuart, con quen tivo un fillo, o futuro Xaime VI de Escocia. Tralo asasinato en 1567 do seu home, foi considerada culpable xunto co seu novo marido Bothwell. A indignación provocada por este feito obrigouna a abdicar. En 1568 refuxiouse na Corte de Inglaterra ata que, en 1587, acusada de conspirar contra Isabel I de Inglaterra, foi executada.

PERSOEIRO

Bailarina. Coñecida como Alicia Markova, fixo o seu debut cos Ballets Rusos de Diaghilev en 1924. Creou e dirixiu a compañía Markova-Dolin (1935-1938) e o London’s Festival Ballet (1949-1952), e as súas mellores interpretacións foron Pétrouchka e La boutique fantasque.

PERSOEIRO

Bailarina. Coñecida como Alicia Alonso, en 1938 debutou en Broadway en diversos musicais, como Great Lady e Star in your eyes. En 1940 incorporouse ao Ballet Theatre of New York, co que lanzou a súa carreira e traballou con importantes personalidades da danza como Mijail Fokine, Leónide Massine ou Bronislava Nijinska. En 1948 fundou en La Habana o Ballet Alicia Alonso, que en 1959 tomou o nome de Ballet Nacional de Cuba, do que foi a directora e prima ballerina assoluta. Recibiu a Encomienda de la Orden de Isabel la Católica (1993), a medalla de ouro do Círculo de Bellas Artes de Madrid (1998), a Medalla Pablo Picasso da UNESCO (1999) e o Premio Benois da Danza (2000). En 2002 foi nomeada embaixadora da República de Cuba.

GALICIA

Óptico e político, irmán de Sebastián Martínez-Risco Macías e curmán de Vicente Risco. Foi deputado por Ourense nas Cortes por Acción Republicana (1931) e por Izquierda Republicana (1936). Exiliouse en Francia, onde continuou co seu labor científico e docente. Escribiu Estudios generales sobre aberración esférica de orden superior (1927).