"An" (Contén)

PERSOEIRO

Humanista. Catedrático de Teoloxía Moral (1524) e reitor da Universidad de Salamanca (1529), destacan as súas obras morais (Diálogo de la dignidad del hombre) e científicas (Tratado sobre la piedra imán).

PERSOEIRO

Militar. Durante a guerra de Granada contra os árabes destacou na defensa de Alhama (1482), no asalto ao castelo de Salar (1486), no sitio de Baza (1489) e na toma de Salobreña que estaba cercada por Mu ḥ ammad XI de Granada (1490).

GALICIA

Xornalista. Traballou como redactor no Diario de Lérida, como redactor xefe en El Correo Gallego e xefe de sección de El Progreso para logo pasar á CRTVG, onde foi xefe de Informativos da Televisión de Galicia e, desde xullo de 2002, director da Radio Galega. Presidiu a Asociación da Prensa de Lugo e a Federación de Asociacións de Prensa de Galicia. Publicou Historia de la Casa-Fortaleza de Camba (1999).

GALICIA

Humorista e debuxante. Coñecido como Forxán, formouse na Escuela Superior de Bellas Artes de Madrid. Colaborador dos periódicos Diario de Noticias de Lisboa, Faro de Vigo, A Nosa Terra, La Región e La Voz de Galicia, e das revistas Can sen dono, Finisterre, Sapoconcho e Xo!, ilustrou os libros En broma e en serio: cascallos cotiáns e líricas breves (1998) e Faragullas e líricas do solpor (1999), de Alberto Pascual. Foi galardoado coa Curuxa de Honra do Museo do Humor de Fene (1997).

GALICIA

Historiador. Doutor en Historia (1975), centrou a súa investigación nos temas gandeiros. Da súa produción destacan La Lanzada a principios del s XVIII. Población y economía (1975), Un Modelo de sociedad rural de antiguo régimen en la Galicia costera: la península del Salnés: (Jurisdición de La Lanzada) (1979) e Un Modelo social leonés en crecimiento: la Vega Baja del Esla entre 1700 y 1850 (1998). Membro da Societé de Demographie Historique.

PERSOEIRO

Político e sindicalista. Emigrante na Arxentina, traballou como obreiro e pintor. En 1912 afiliouse ao Partido Socialista e foi deputado no Congreso Nacional (1924, 1931, 1934 e 1942). Promoveu importantes reformas sociais como unha lei de previsión social para gráficos e xornalistas. A súa andaina como sindicalista comezou en 1916 cando fundou a Unión de Obreros y Empleados Municipales de Bos Aires (UOEM), da que foi secretario xeral a partir de 1919. En 1922 participou na creación da Unión Sindical Argentina (USA) e en 1926 promoveu a creación dunha Central Sindical. Desde 1935 participou nas tarefas directivas da Confederación General del Trabajo. A súa idea de formar unha central obreira latinoamericana culminou na creación da Confederación de Trabajadores de América Latina (CETAL), en 1938, e da que foi vicepresidente ata 1945. Durante os gobernos de J. D. Perón desenvolveu a súa actividade na clandestinidade. Participou na Organización Regional Interamericana del Trabajo (ORIT). Dirixiu...

GALICIA

Escritor. Licenciouse en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, ao tempo que colaboraba en El Pensamiento Gallego, e de regreso a Madrid, en El Correo, España Nueva, Heraldo de Madrid e La Mañana. Destacou como crítico taurino en Madrid baixo o pseudónimo de Don Pío e como autor da novela de costumes La casa de la Troya (1915, ilustrada por Castelao na súa primeira edición e premiada pola Real Academia de la Lengua Española). Tamén escribiu El torero artista: Rafael Gómez (Gallito) (1911) e Currito de la Cruz (1921).

GALICIA

Pintor. Cultivou a paisaxe de estilo impresionista. Empregou pinceladas diferenciadas e soltas cunha paleta rica en verdes, carmíns e grises, que parecían fundirse entre elas, xunto con matices de cor. Nas súas obras dominou a frondosidade da vexetación e deixou entrever a escena principal do cadro. Destacan El valle (1949?), Paisaje de la Ría (1960?), El Barquero (1962?) e Feria de Otoño (1975?).

PERSOEIRO

Relixioso. Foi presbítero (1911), capelán-administrador no santuario de Nosa Señora da Escravitude e capelán do colexio-convento da Ensinanza de Santiago de Compostela. Da súa produción destacan La Biblioteca de manuscritos del Colegio Mayor de San Bartolomé de Salamanca (1920), La predicación de Santiago en España (1942) e El Calendario: su origen, evolución y reforma: introdución a la cronología litúrgico-diplomática (1956).

GALICIA

Xornalista. Coñecido como Quelen, foi director de prensa, publicacións e protocolo da Autoridade Portuaria da Coruña, traballou en El Ideal Gallego e foi xefe do Gabinete de Prensa do Concello da Coruña e do da Consellería de Relacións Parlamentarias, ademais de presidente da Asociación da Prensa da Coruña. Colaborador da revista Orientación Económica y Financiera, publicou Sada en Venezuela (1981) e participou en De profesión, periodista (2002), en homenaxe a Diego Bernal. Recibiu a Medalla ao Mérito Turístico, a Medalla de Ouro de Sada e a Medalla de Bronce de Galicia (2004).

PERSOEIRO

Pintor e escultor. Formouse na Academia di Belle Arti di San Luca (Roma, 1971-1974) e en 1986 instalouse na Coruña. Cultiva a pintura ao óleo e o debuxo, nun estilo realista. Recibiu, entre outros galardóns, o primeiro premio da Famiglia Artistica Internazionale (1972) e o premio de pintura Isaac Díaz Pardo (1989)

GALICIA

Xornalista e escritor. Emigrou a América e estableceuse en Arxentina en 1893. Colaborador en diversos xornais e revistas, como El Eco de Galicia e Almanaque Gallego, da súa produción destacan A la vejez, viruelas (1890) e La Revolución Malezalera (1909).

PERSOEIRO

Arquitecto. Asociado con Jerónimo Junquera desde 1973, buscaron solucións ao problema da vivenda colectiva. Realizaron bloques de vivendas como os da rúa Rafael Finat (Madrid, 1973-1984) e a ordenación da illa de La Cartuja. O seu estilo caracterizouse pola permeabilidade evolutiva das súas construcións e a adecuación destas ao ambiente en que se localizan. Membro do Patronato da Fundación García Lorca, dos seus numerosos proxectos destaca a rehabilitación e a reforma da Biblioteca Nacional (1986-1992).

GALICIA

Ceramista. Traballou na pintura e na música pero centrouse na cerámica co modelado de barro. A súa obra caracterizouse pola temática popular e a sinxeleza. Traballou con Maximino o Bolica e con Lelo de Beloi, co que aprendeu a técnica da cocción e a empregar os óxidos. Da súa produción destaca Nadal (1982).

PERSOEIRO

Impresor. Comezou traballando nos obradoiros da Viúva e fillos de Riego. A partir de 1807 fíxose cargo dese mesmo obradoiro e comezou a editar a Gazeta de La Coruña (1808), un dos primeiros xornais da cidade, contrario ás   tropas napoleónicas. En 1811 editou un folleto de Jovellanos dirixido aos españois.

PERSOEIRO

Político venezolano. Desde 1938 militou no Partido Democrático Nacional (PDN), que deu orixe a Acción Democrática en 1941. Foi presidente da República de Venezuela (1974-1979 e 1989-1993), nacionalizou a industria do petróleo e restableceu as relacións diplomáticas con Cuba. En 1996 foi procesado por un delito de malversacións e corrupción.

PERSOEIRO

Escritor mexicano. Coñecido como Juan Rulfo, integrouse no grupo de escritores que crearon un universo propio, Comala, para convertelo en escenario onde se desenvolven as súas historias. Na súa obra reflicte as dificultades da súa infancia, especialmente as loitas relixiosas da ‘guerra de los cristeros’ e o falecemento dos seus pais, pero tamén se manifesta o seu carácter sensible e romántico. Apaixonado da literatura clásica, está considerado como un dos representantes do realismo máxico. Os seus personaxes, que se moven en escenarios rurais de México, representan e reflicten o tipismo do lugar, cos seus grandes problemas, o atraso, a miseria, o caciquismo, onde a presenza da morte, a violencia, a degradación e a sexualidade son unha constante. Todas estas preocupacións reflectiunas tamén no seu arquivo fotográfico, composto por máis de 6.000 negativos. Da súa obra destacan a colección de pequenos relatos El llano en llamas (1953), centrada na vida dos labregos...

PERSOEIRO

Pintora. Coñecida como Baley, formouse no taller de Alberto Castro Couso e Ana Matilde Martínez Pasarín. A súa obra, expresionista e con matices de neofiguración, contou cun dominio da luz que enriqueceu a variedade cromática dos seus lenzos. Está considerada a herdeira da tradición dos bodegóns do s XVII.

PERSOEIRO

Fotógrafo e deseñador gráfico. Coñecido como América Sánchez, instalouse en Barcelona en 1965, onde ten deseñado a imaxe de diversas empresas e institucións, como os logos de Barcelona’92, o Teatre Nacional de Catalunya ou os sinais identificativos do Fórum de las Culturas de Barcelona (2004). Autor do mural Barcelona Gráfica (2001), a súa creación artística está preferentemente constituída por fotomontaxes de carácter irónico. Recibiu o Premio Nacional de Diseño de España (1992).

GALICIA

Poeta. Coñecido como Manuel Antonio, foi o máximo representante do movemento vangardista en Galicia, xa que soubo conxugar o espírito das diferentes correntes vangardistas europeas e hispanoamericanas co pensamento da sociedade galega da época. Aos catro anos, por mor da tuberculose e da morte de seu pai, trasladouse a Padrón, á casa da súa avoa e dun dos seus tíos, sochantre na colexiata de Iria Flavia, onde recibiu unha formación fundamentalmente católica, que deu paso a unha incipiente xermanofilia e o interese polo carlismo. Malia que a intención da familia era que continuase a súa formación católica, aos trece anos decidiu marchar a Santiago de Compostela, onde principiou os seus estudos de bacharel. Foi aquí onde comezou o seu compromiso co galeguismo e o republicanismo, particularmente tras o seu ingreso no Centro Republicano de Santiago. Por eses anos mantivo correspondencia co seu curmán Roxelio, quen máis o animou a escribir, e con outros políticos e intelectuais galeguistas...