"An" (Contén)

PERSOEIRO

Mártir. Os seus restos foron traídos a Galicia en 1830 por Xosé A. Ribadeneira, alto dignatario eclesiástico nacido en Buciños, desde o cemiterio das catacumbas de san Calisto xunto co vaso do seu sangue e unha lápida marmórea que levaba inscritos o nome do novo santo e o seu crismón. É protector dos mozos que se incorporan a quintas e dos soldados. Represéntase como a un mozo novo xacente. A súa festividade celébrase o 9 de setembro.

PERSOEIRO

Médico suízo. Describiu as acumulacións dos folículos linfáticos da mucosa intestinal, que son coñecidas como placas ou nódulos de Peyer.

PERSOEIRO

Arquitecto e pintor. Exiliouse a México en 1941, onde obtivo o título de arquitecto e foi profesor de deseño na Universidad de México. Proxectou o Palacio de Deportes dos xogos olímpicos de 1968 e o Centro de Exposicións da UNAM. A partir de 1978 dedicouse á pintura, cun estilo de formas indefinidas xeradas por unha aplicación coidadosa e suave da cor.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Santiso. De estilo románico (s XII), ten unha soa nave de forma rectangular dividida por un arco de medio punto. No seu interior destaca a ábsida, construída en data posterior á nave. A porta principal está formada por un par de columnas acobadeladas sobre as que se apoia unha dobre arquivolta. No tímpano destaca unha cruz en forma de aspa inscrita nun cadrado. A fachada remata nunha espadana de dous vans. Na fachada meridional a cruz do tímpano está rodeada por unha moldura de pequenos arcos en forma de coroa. Consérvanse os canzorros románicos que sosteñen o beiril do tellado.

PERSOEIRO

Matemático alemán. Foi profesor en Helmstedt e en Halle. Estudou e desenvolveu a teoría das ecuacións diferenciais en derivadas parciais. Publicou Disquisitiones analyticae (1797).

FILOSOFOS

Filósofo alemán. Amigo de Edmund Husserl, coñécese pola súa Logik (1921), considerada a máis completa exposición da lóxica fenomenolóxica.

PERSOEIRO

Compositor e director de orquestra. Oposto a todo vangardismo, foi un continuador da obra de Wagner e Strauss. Destaca a súa produción escénica, como Palestrina (1917), pero tamén a música orquestral, as obras corais, de música de cámara e máis de 90 lieder.

PERSOEIRO

Pintor alemán. Foi discípulo de Heinrich Tischbein (1801-1805) e cofundador da escola nazarena (1809). Da súa produción destaca o díptico Sulamith e María (1811).

PERSOEIRO

Político vietnamita. Nacionalista, entrou no Partido Comunista e colaborou na creación do Vietminh (1941). Coa independencia de Vietnam, foi ministro de Asuntos Exteriores (1954-1961) e primeiro ministro da República Democrática de Vietnam (1955-1976), e despois primeiro ministro de Vietnam unificado (1981-1986).

PERSOEIRO

Compositor francés. Proveniente dunha coñecida e prestixiosa familia dedicada á música, compuxo, ademais de música relixiosa, óperas cómicas como Blaise le savetier (1759) e Sancho Pança dans son ile (1762).

PERSOEIRO

Compositor e cantante estadounidense. En 1965 fundou o cuarteto vogal The Mamas and the Papas, con que obtivo un enorme éxito, especialmente coas cancións “Monday, monday” (Premio Emmy), e “California Dreamin”. Tras a disolución do grupo en 1968, editou en solitario os discos John Phillips (1969) e John the Wolfking of L.A. (1970).

PERSOEIRO

Físico estadounidense. Investigador do National Institute of Standards and Technology de Maryland, descubriu (1988) que os átomos alcanzaban unha temperatura seis veces menor que a que fora calculada teoricamente. Recibiu o Premio Nobel de Física (1997), compartido con S. Chu e C. Cohen-Tannoudji, polo desenvolvemento do arrefriamento e captura de átomos por láser.

PERSOEIRO

Político e xurista. Comezou a destacar na política en 1854 como integrante do Partido Democrático. Afirmou que só na república federal o “contrato libre” ou o pacto permitían substituír a autoridade como base das relacións sociais. O seu programa reformista preconizaba a reconstrución administrativa das rexións históricas como estados autónomos e o acantoamento da Igrexa e do exército. Exiliado en París (1866-1868), rompeu cos xefes dereitistas do Partido Democrático e volveu a España cando foi elixido deputado a Cortes (1869-1873). A partir de 1870 o seu papel foi hexemónico na dirección do Partido Republicano Democrático Federal (PRDF). Despois dos fracasos electorais de 1871 e 1872, non puido conseguir a formación dun centro maioritario. Nomeado ministro de Gobernación (1873) da Primeira República Española, o seu prestixio acadou o punto máis alto en abril, cando abortou o intento do golpe de estado dos radicais. Con todo, como presidente do Consello de Ministros (11 de xuño-18 de xullo...