"AP" (Contén)

1. Defensa da submisión á autoridade do papa.

2. Termo pexorativo dado polos non católicos á posición católica que sostén a supremacía do papa e, por extensión, a toda a Igrexa Católica romana.

1. Que defende a supremacía do papa.

2. Aplícase ao nome pexorativo que os non católicos dan normalmente aos católicos romanos.

1. papada.

2. 1 moega.

4. 2 queixo.

5. meixela.

6. 1. Parte carnosa e mol que hai nalgunhas partes do corpo como no lóbulo das orellas, na punta dos dedos ou nas pernas.

   2. papo da perna

      barriga da perna.

1. xoaniña.

2. bolboreta.

1. Que ou quen goza comendo ou come demasiado.

2. papán.

3. Ser mitolóxico co que se asusta os nenos.

4. Nome que recibe calquera verme ou insecto de aspecto noxento.

1. Ave da orde dos paseriformes, que se caracteriza por ter unha mancha vermella no peito.

2. Ave duns 14 cm, que ten o peteiro, a gorxa, as fazulas, o peito e a fronte rubia, as partes superiores gris ou marrón oliva e as inferiores brancas. O seu canto caracterízase por unha serie de chíos curtos e agudos, con intervalos máis longos no inverno. Entre os reclamos inclúese un tic persistente, as máis das veces rápido e repetido. Aliméntase de diversos tipos de invertebrados e dalgún froito tipo baga. A súa presenza é común en fragas, xardíns e cultivos. É fortemente territorial e habita en toda Europa, excepto Islandia, ao N de Escandinavia e as Illes Balears. En Galicia é moi común.

3. cardeal común.

1. 1. Planta herbácea anual, pilosa, de ata 70 cm de altura, que presenta talos ergueitos, follas pinnatífidas, con folíolos dentados, flores de cor vermella viva, ás veces con manchas negras na base, e froito en cápsula. Florece entre xuño e agosto. En Galicia é moi frecuente, fundamentalmente en campos de cultivo. Tamén recibe este nome a especie Papaver dubium, que se diferenza da primeira porque o froito é máis pequeno e non presenta propiedades medicinais.

   2. Flor desta planta.

2. Planta herbácea perenne, de ata 65 cm de altura, que presenta talos ergueitos, follas pecioladas e pinnadas, flores solitarias de cor amarela e froito en cápsula. Florece entre xuño e xullo. En Galicia atópase en zonas montañosas do interior.

3. herba da tiña.

4. Planta herbácea anual de 20 a 40 cm de altura, de follas tripinnatisectas e flores moradas. Medra sobre todo en campos de cultivo.

PERSOEIRO

Matemático grego. É autor dunha Colección matemática en oito volumes. Enunciou, ademais, algúns teoremas xeométricos propios.

1. Relativo ou pertencente ao pobo papúa.

2. Individuo do pobo papúa.

3. Pobo que habita en Nova Guinea, na parte occidental de Nova Bretaña e nas illas próximas. Basean a súa subsistencia na agricultura, malia que nalgunhas zonas practican cultivos máis intensivos. O taro, o iñame, o plátano e o arrurruz son os produtos básicos. O porco é o único animal doméstico comestible e ten unha grande importancia ritual. Complementan estas actividades coa caza e a pesca. Adoitan vivir en aldeas e a organización social baséase na patriliñaxe. As súas crenzas relixiosas son de tipo animista e moi a miúdo xiran arredor da noción de mana. Ata a chegada dos europeos practicaban frecuentemente o canibalismo.

4. Grupo de linguas que se falan en Nova Guinea e nas illas adxacentes. Está composto por máis de 60 familias, que inclúen unhas 750 linguas, das que unha ducia están illadas. En liñas xerais, pódese dicir que na zona do Pacífico onde se sitúan as linguas papúas hai dous tipos de familias lingüísticas: a austronésica e a papúa. A primeira esténdese pola costa e as illas adxacentes, mentres que a papúa o fai nas rexións montañosas interiores.

ENTRADA LARGA

Estado de Melanesia, que abrangue a parte oriental da illa de Nova Guinea e unhas 600 illas máis pequenas, entre as que destaca o arquipélago de Bismarck e as illas de Buka e Bougainville, que forman parte das illas Salomón (462.840 km2; 5.321.000 h [estim 2001]). A súa capital é Port Moresby.
Xeografía
Todas as terras son montañosas, con numerosos volcáns activos. A máxima altitude está en Nova Guinea, no monte Wilhelm, con 4.509 m. O clima é cálido e húmido todo o ano e os ríos son curtos e caudalosos. É un país eminentemente subdesenvolvido, pois máis das tres cuartas partes da poboación vive da agricultura de subsistencia. Os cultivos principais son os tubérculos e as raíces, as bananas e as froitas tropicais, e os cultivos de exportación, como o coco, o café, o cacao, o caucho, o aceite de palma e a cana de azucre. A gandaría é de curral e ten vacas leiteiras. O bosque ocupa o 84,4% do territorio. A pesca é un recurso importante, pero...

GOLFOS

Golfo do mar do Coral, na costa suroriental de Nova Guinea, onde desemboca o río Fly.

TERRITORIOS

Territorio da illa de Nova Guinea, antiga colonia australiana, incorporada ao novo estado de Papua Nova Guinea.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Frades baixo a advocación de santa María.