"An" (Contén)

1. Que ou o que se xunta a unha cousa de maneira que aquela dependa desta e que lle sirva de complemento.

2. Construción menor ou parte accesoria a un edificio principal, a miúdo formando un corpo único con este.

3. Calidade das partes adxuntas a algún órgano ou a algunha formación anatómica.

4. Conxunto anatómico formado polos ligamentos uterinos, as trompas uterinas e os ovarios.

5. Referido á arquitectura castrexa, espacio delimitado por pequenos muros que se artellan cos da construción principal (xeralmente doméstica), e que poden presentar morfoloxía moi variada.

6. Formación embrionaria que limita e illa parcialmente o embrión da parte extraembrionaria. Nos vertebrados amniotas os tres anexos embrionarios principais son o saco vitelino, o amnio e o alantoides, aínda que tamén se considera a serosa.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Cartelle baixo a advocación de santa Baia.

1. Que pode vivir no medio terrestre e no acuático.

2. Vertebrado da clase dos anfibios.

3. Clase de vertebrados, anamniotas e ectotermos, caracterizados por ser tetrápodos de pel espida, húmida (o que lles permite ter respiración cutánea) e glandular. A necesidade de manter constantemente húmida a pel leva os anfibios a vivir en zonas máis ou menos húmidas e a ser maioritariamente nocturnos. A reprodución realízase na auga na maioría das especies, mediante unha fecundación xeralmente externa. Os ovos desenvólvense normalmente na auga. Na maioría das especies existe, trala a eclosión do ovo, unha fase de desenvolvemento larvario acuático, ao final do que ten lugar a metamorfose, da que xorde o individuo de vida terrestre. Durante a metamorfose cambian gradualmente de organización: as larvas acuáticas, anatómica e fisioloxicamente moi parecidas aos peixes, adquiren extremidades, perden as branquias (na maioría dos casos) e adquiren tamén pulmóns. Os anfibios presentan distintos sistemas de defensa: poden ter na pel glándulas produtoras de veleno -e entón adoitan presentar coloracións...

4. 1. Que ten unha dobre natureza, forma de ser ou actuar.

   2. Dise das tropas que son trasportadas en vehículos anfibios desde o barco de transporte e que, unha vez desembarcadas, están preparadas para combater con plena eficacia.

   3. operación anfibia

      Operación militar conxunta na que participan forzas navais e terrestres dirixida contra zonas costeiras, portos ou illas dominadas polo inimigo.

   4. vehículo anfibio

      ehículo capacitado para moverse por terra e por auga. A maior parte dos vehículos anfibios están deseñados cunha finalidade bélica e empréganse para os desembarcos, dende barcos de transporte, e tamén para atravesar ríos e zonas pantanosas. Poden ser do tipo aeroescorregante ou de deseño máis parecido aos vehículos terrestres. É o caso do avión anfibio e do helicóptero anfibio.

1. Relativo ou pertencente aos anfíbolos.

2. Incerto ou irregular, de pronóstico dubidoso.

3. Que pode ser proxectado cara a adiante e cara a atrás, como o dedo exterior da curuxa.

1. Termo que remite ao uso ambiguo dun enunciado como consecuencia da multiplicidade semántica dunha palabra, nos casos de polisemia e homonimia, ou do emprego erróneo dunha construción sintáctica. Por exemplo: Comprei unha bota na tenda (onde bota pode referirse ao calzado ou pode ser o recipiente de coiro para o viño).

2. Enunciado susceptible de ser interpretado de dúas ou máis formas.