"CIO" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en Santiago de Compostela o 2 de maio de 1858. Subtitulouse “Periódico semanal de intereses materiales, publicado bajo la dirección de la Sociedad Económica de Santiago”. Cesou o 3 de outubro do mesmo ano (nº14). Imprimiuse nos obradoiros tipográficos de Xacobe Souto. Incluíu información para a mellora da agricultura, as artes e a industria; outra relativa á Exposición; novas de interese económico e administrativo; artigos e informes da Sociedad Económica, e disposicións das autoridades locais.

1. Acción de exsudar.

2. Substancia que se exsuda.

3. Defecto superficial que se pode localizar nas pezas de fundición e que se presenta en forma de pequenas gotas cun contido máis alto ca o resto da aliaxe de compoñente de punto de solidificación máis baixo.

4. Concentración en pequenos filóns dun mineral procedente das rochas encaixantes.

1. Acción de extinguir ou extinguirse.

2. Fenómeno polo que, nun microscopio petrográfico, a luz que atravesa un mineral non chega ao ocular.

3. Desaparición dalgunhas lonxitudes de onda causadas pola absorción, interferencia ou polarización, nunha radiación composta.

4. Desaparición total dalgunha especie de ser vivo por causas naturais ou humanas.

5. Redución do brillo dos astros causada basicamente polo po interestelar e que, polo tanto, é máxima cando se observa en dirección ao centro da Galaxia. Resulta inversamente proporcional á lonxitude de onda e, en consecuencia, a luz vermella é menos absorbida ca a azul, feito que motiva o arrubiamento interestelar.

6. Proceso de desaparición dunha lingua, resultado dun caso extremo de contacto lingüístico, que ten lugar cando unha lingua desaparece completamente por presión doutra. Para que un idioma se extinga, acostuma producirse previamente un proceso de declive, no que se van reducindo progresivamente os falantes e os usos desa lingua, ata desapareceren completamente. Téñense proposto e utilizado diferentes claves para recoñecer e interpretar estes procesos, pero os medios utilizados varían sensiblemente dunhas comunidades e dunhas situacións a outras. Linguas como o córnico, o dálmata, o exipcio, o hitita ou o sumerio sufriron procesos de extinción lingüística. Unha das principais e máis antigas referencias do campo de estudio creado arredor deste tema constitúea a desaparición da lingua latina. Autores como Joseph Vendryes, con traballos publicados na década de 1930, inscríbense nesta liña, aínda que o campo de estudo se estableceu como tal a comezos da década de 1970. Existen varios tipos de extinción...

7. 1. Cesamento dos efectos dun acto ou dunha relación xurídica, ou da posibilidade de que se produzan se aínda non comezaran a facelo.

   2. extinción da relación laboral

      Cesamento definitivo dos efectos dunha relación laboral.

   3. extinción da responsabilidade penal

      Cesamento dos efectos da pena pola intervención de diferentes circunstancias posteriores á comisión do delito. As causas da extinción poden ser naturais, como a defunción do condenado, ou xurídicas, como o perdón ou a renuncia da parte ofendida (en determinados casos), a prescrición, o indulto ou a amnistía.

   4. ...

1. 1. Acción de extraer.

   2. Operación cirúrxica consistente en retirar ou separar un corpo estraño, unha substancia patolóxica, un órgano enfermo ou lesionado ou unha parte deste.

   3. Cálculo da raíz dun número.

   4. Acción de traer á superficie os minerais obtidos nunha mina.

2. Orixe ou procedencia.

3. Emisión de electróns producida polo impacto dun electrón primario incidente.

4. Proceso de transferencia de materia entre dúas fases inmiscibles baseada na diferencia de solubilidade das substancias, que permite a separación das mesturas sólidas, líquidas ou disoltas mediante un tratamento cun disolvente. Consta de dúas etapas: en primeiro lugar poñer en contacto o disolvente co material que se quere extraer, e despois separar por decantación ou sedimentación as dúas fases resultantes. A extracción sinxela consiste en poñer en contacto todo o material con todo o disolvente. Moito máis eficaz é a extracción múltiple, que consiste en tratar sucesivamente os materiais cun certo número de fraccións de disolvente. Para separar substancias de solubilidade pouco diferentes emprégase a extracción múltiple a contracorrente.