"Bor" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor. Foi discípulo de Tiziano en Venecia, aínda que o abandonou cedo por desavinzas co seu mestre. Nun estilo influído por Giorgione, realizou escenas mitolóxicas e pastorís que lle deron notable popularidade no seu tempo. Traballou para os Fugger en Augsburgo e para o Rei de Polonia. Da súa produción salienta Dafnis e Cloe e A presentación do anel de San Marcos ao Dux.

PERSOEIRO

Mezzosoprano. Estudiou, baixo o mecenado de Alessandro e Benedetto Marcello, con Michelangelo Gasparini. Debutou en Venecia en 1716 con Ariodante, de Carlo Francesco Pollarolo. En 1723 interpretou Griselda de Pietro Torri en Múnic. Mantivo unha rivalidade con Francesca Cuzzoni. Casou co compositor Johann Adolf Hasse e instaláronse en Dresden, onde ela representou as súas óperas. Deixou os escenarios en 1751.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Sanxenxo baixo a advocación de san Pedro.

1. Liñaxe natural de Sarria. As súas armas levan, en campo de sinople, un bordo entre leiras.

2. Extremo onde remata un obxecto.

3. Costado dun barco, dende a auga ata a borda.

4. 1. Liña que delimita o contorno dos útiles líticos sobre soporte natural ou dos produtos da talla retocados (lámina ou lasca).

   2. bordo abatido

      Bordo dunha industria lítica de sílex modificado por retoque abrupto, de tal xeito que o seu gume queda cegado. Pode atoparse en lascas (coitelos de dorso), láminas (gravettes) ou laminiñas (laminiñas de dorso).

5. 1. Liña pechada que delimita unha figura, signo ou imaxe na súa representación gráfica nun ordenador. Habitualmente, as súas características poden ser modificadas, por exemplo ampliando ou diminuíndo o seu grosor, cambiándolle de cor ou facéndoo discontinuo.

   2. bordo suave

      Nunha imaxe gráfica, un límite entre dúas zonas que é difuso e algo borroso.

6. 1. ...

1. Extremo onde remata un obxecto.

2. Costado dun barco, dende a auga ata a borda.

3. 1. Liña que delimita o contorno dos útiles líticos sobre soporte natural ou dos produtos da talla retocados (lámina ou lasca).

   2. bordo abatido

      Bordo dunha industria lítica de sílex modificado por retoque abrupto, de tal xeito que o seu gume queda cegado. Pode atoparse en lascas (coitelos de dorso), láminas (gravettes) ou laminiñas (laminiñas de dorso).

4. 1. Liña pechada que delimita unha figura, signo ou imaxe na súa representación gráfica nun ordenador. Habitualmente, as súas características poden ser modificadas, por exemplo ampliando ou diminuíndo o seu grosor, cambiándolle de cor ou facéndoo discontinuo.

   2. bordo suave

      Nunha imaxe gráfica, un límite entre dúas zonas que é difuso e algo borroso.

5. 1. Peza fundamental que bordea o campo do escudo, tendo de anchura a sexta parte do mesmo.

   2. ...

1. Cada unha das divindades aladas nacidas de Bóreas, concretamente Cálais e Zetas. Como seu pai, eran deuses dos ventos, e a súa característica principal era a velocidade. Segundo uns autores tiñan ás nos talóns, e segundo outros no lombo. Tomaron parte na expedición dos argonautas loitando contra as harpías, que perseguían o Rei Fineo. Parece que morreron a mans de Heracles.

2. Relativo ou pertencente aos boréades ou ás boréades.

1. Do norte, relativo ou pertencente ao setentrión.

2. Aplícase a todo o que se atopa no norte da esfera terrestre ou próximo ao Polo Norte, á rexión ártica.

3. Para algúns fitoxeógrafos, territorio da taiga.

PERSOEIRO

Escritor romántico. Atacou as institucións vixentes con Champavert (1833) e Madame Putiphar (1839).

PERSOEIRO

Matemático, epistemólogo e político francés. Profesor na Universidade da Sorbonne e na École Normale Supérieure de París a partir de 1903, director do Institut Henri Poincaré (1927) e membro da Académie des Sciences dende 1921. Formulou a base da moderna teoría da integración. Fundador dunha Collection de monographies sur la théorie des fonctions (Colección de monografías sobre a teoría das funcións, 1898), deu fundamento á integral de Lebesgue ao conseguir estender a noción de medida nos conxuntos, e obtivo a existencia de funcións monóxenas non analíticas. O Traité du calcul des probabilités et de ses applications (Tratado do cálculo de probabilidades e as súas aplicacións, 1925) introduciu novas nocións no cálculo de probabilidades e defendeu o empirismo matemático. Foi deputado socialista por Avairon (1924) e ministro de Mariña en dous gabinetes.