"Ede" (Contén)

PERSOEIRO

Arqueólogo e antropólogo arxentino. Doutourouse en 1909 na facultade de Filosofía e Letras da Universidad de Bos Aires coa tese La cerámica funeraria de los yacimientos prehistóricos de La Isla (Quebrada de Humahuaca). Xunto con Juan Bautista Ambrosetti descubriu una cultura antiga en Tilcara. Foi membro da Sociedad de Americanistas de París.

PERSOEIRO

Matemático alemán. Discípulo de Gauss, exerceu como profesor no politécnico de Zúric (1858) e na Technische Hochschule de Brunswick. Foi un dos abandeirados de dúas das correntes básicas que deron orixe á matemática moderna: a formalista e a loxicista. Construíu unha teoría xeral dos ideais. Definiu os números irracionais por medio do concepto de “corte” dentro do conxunto dos racionais, teoría que chegou a ser clásica. Unha gran parte dos seus traballos desenvolvéronse nunha época moi posterior, así o demostra a influencia da súa obra na matemática posterior. É o autor de A Stetigkeit und irrationale Zahlen (1872), Über die Theorie der ganzen algebraischen Zahlen (1879) e Was sind und was sollen die Zahlen? (1888).

PERSOEIRO

Compositor inglés. Estudiou no Conservatorio de Leipzig e posteriormente instalouse en París. Foi autor de óperas, música orquestral, pezas corais e música de cámara. Da súa produción destacan as pezas A Village Romeo and Juliet (Un Romeo e Xulieta de aldea, 1901), Appalachia (1903), Koanga (1904), In a Summer Garden (Nun xardín de verán, 1908) e Summer Night on the River (Noite de verán sobre o río, 1911).

PERSOEIRO

Poeta e dramaturgo. En 1882 participou na fundación da Ligue des patriotes e foi o seu presidente. A súa obra reflicte as súas ideas nacionalistas. Publicou, entre outras obras: Les chants du soldat (Os cantos do soldado, 1872), Nouveaux chants du soldat (Novos cantos do soldado, 1875) e L’Hetman (1877).

1. Poñer brando algo.

2. Causar tenrura en alguén.

1. Desenlear o que está enguedellado.

2. Clarificar un asunto complicado.

3. Deixar de estar enleada algunha cousa, especialmente cordas ou fíos.

4. Librarse dunha persoa ou dunha situación comprometida.

1. de desguedellar ou desguedellarse.

2. Que ten os cabelos despeiteados e presenta un aspecto pouco coidado.

1. Esparexer os cabelos a alguén.

2. Deixar de ter peiteado o cabelo.

1. Non realizar unha orde ou mandato.

2. Non someterse ás normas ou aos mandatos de alguén ou de algo.

GALICIA

Político e escritor. Fillo dun oficial do corpo administativo da Armada, fixo os seus primeiros estudios no colexio da Natividade de Viveiro e despois estudiou filosofía no seminario de Santa Catarina de Mondoñedo. Comezou os estudios de dereito na Universidade de Santiago de Compostela e rematounos na Universidad de Alcalá de Henares en 1833. Protexido por figuras relevantes da política e da cultura, entre eles o galego Manuel Fernández Varela, comisario xeral de Cruzada, o xeneral Latre, capitán xeneral interino de Galicia, os escritores Quintana, Donoso Cortés, Espronceda, Larra, Pacheco e Estébanez Calderón, comezou unha carreira literaria e política que o levou a acadar gran sona nos medios románticos e a desempeñar diferentes cargos. Foi secretario do goberno político de Santander (1836), xefe político (gobernador civil) de Segovia (1838) e de Cáceres, onde tamén ocupou a intendencia (1839), e maxistrado na Audiencia de Valladolid. Tralo pronunciamento de 1840, viaxou a València para...

1. Relativo ou pertencente aos diomedeidos.

2. Ave da familia dos diomedeidos.

3. Familia de aves á que pertencen os albatros.

PERSOEIRO

Gramático latino. Escribiu o tratado Ars grammatica (380? a C) que se divide en tres partes: a primeira trata de elementos da linguaxe; a segunda de cuestións gramaticais (acento, sílaba, letras, puntuación) e da expresión; e a terceira de cuestións métricas.

PERSOEIRO

Médico e mártir. Foi decapitado durante a persecución de Diocleciano no ano 304. A súa festividade celébrase o 16 de agosto.

GALICIA

Político e avogado. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Como membro do Partido Popular foi concelleiro (1983-1987), presidente do Comité Local (1989-1995) e alcalde (1987-1990) de Tui. Deputado do Parlamento galego entre 1990 e 1996, en 1993 tomou posesión como conselleiro de Xustiza, Interior e Relacións Laborais. Abandonou este cargo en 1996, ao ser designado delegado do Goberno en Galicia. Entre 1995 e 1996 foi presidente da Sociedade Galega de Medioambiente Natural (Sogama). Desde maio do 2000 foi conselleiro sen carteira para Relacións Institucionais, cargo que sumou desde xaneiro de 2001 ao de conselleiro de Agricultura, Gandería e Política Agroalimentaria.