"An" (Contén)

PERSOEIRO

Mártir. Foi martirizado en Roma xunto co seu irmán Feliciano. Segundo a lenda os leóns e os osos que mandaron para a súa tortura, deitáronse aos seus pés. Morreron degolados e deixaron os seus corpos abandonados aos cans e ás aves, que tampouco os picaron. A súa festividade celébrase o 9 de xuño.

PERSOEIRO

Biólogo alemán. Foi profesor de botánica nas universidades de Jena e Berlín. Descubriu a fertilización das plantas e estudou os fungos e a alternancia de xeracións dos musgos e das talófitas.

PERSOEIRO

Gramático latino. Viviu en Bizancio e ensinou lingua latina durante o reinado do emperador Anastasio, ao que lle dedicou un Panexírico. Escribiu a máis importante das gramáticas latinas da antigüidade, a Institutio de arte grammatica. Na idade media adquiriu unha gran fama, e a súa gramática figura en moitas bibliotecas da época, entre elas a do mosteiro de Ripoll.

PERSOEIRO

Dama romana. Indentificouse cunha discípula de san Paulo e muller de Aquila e cunha nobre matrona romana que se dedicaba ao socorro dos mártires, recollendo e sepultando os seus corpos e que, a instancias do papa san Marcelo, doou un cemiterio onde foron soterrados, as catacumbas de santa Priscila, na via Salaria. A súa festividade celébrase o 16 de xaneiro.

1. Relativo ou pertencente ao priscilianismo.

2. Seguidor do priscilianismo.

PERSOEIRO

Heresiarca. Descoñécese o seu lugar de nacemento, probablemente en Lusitania ou en Gallaecia. Escribiu numerosas obras das que coñecemos o prólogo aos Canones in Pauli apostoli epistolas e os 90 Canones, tamén se lle atribúe, aínda que con dúbidas, os 11 Tractatus de Würzburg. Descoñecese cal foi a sua formación, que algúns conceden á muller nobre Ágape e ao retórico Elpidio. A súa doutrina baseouse no gnosticismo, o maniqueísmo, o arianismo, as prácticas máxicas e as crenzas astrolóxicas. Defendeu o ascetismo, o celibato, a renuncia aos bens mundanos, a abstención da carne e do alcohol, o afastamento da igrexa durante a Cuaresma e o Nadal, o estudo das Escrituras, incluíndo os textos apócrifos, a defensa da igualdade de sexos e estamentos sociais entre os crentes, o don de profecía sen mediación xerárquica e a existencia de graos entre os crentes segundo o coñecemento. Entre os seus seguidores contou con xente culta e de certo nivel económico, mulleres e algúns bispos como Instancio...

1. Cada un dos dez períodos do ano, de máis de trinta días, durante o que exercían o seu cargo os prítanos e os membros de cada unha das seccións da bulé ou consello ateniense, tras a reforma de Clístenes (s VI a C).

2. Cantidade monetaria que había que pagar nas causas civís.

1. Relativo ou pertencente aos prítanos.

2. Cada un dos cincuenta cidadáns que na antiga Atenas desempeñaban o cargo de conselleiro da bulé durante unha décima parte do ano. Adoitaban residir permanentemente no pritaneo e estaban presididos por un deles, elixido diariamente, que tiña as funcións de xefe de estado, presidía o consello e a asemblea, e era depositario do selo do estado e das chaves do templo onde se gardaba o tesouro.

PERSOEIRO

Director de orquestra, pianista e compositor. Coñecido como André Previn, interesouse pola música impresionista francesa e destacou como autor de obras do romanticismo tardío. Foi discípulo de P. Monteux en dirección e de J. Acron e M. Castelnuovo-Tedesco en composición. Director da Houston Symphony Orchestra (1967-1969), da London Symphony Orchestra (1968-1979) e da Orquestra Filharmónica de Oslo (desde 2002), é autor de Symphony for String (1965), Overture to a Comedy (1966) e Peaches (1978).

PERSOEIRO

Pintor checo. Membro do grupo Osma, desenvolveu o estilo expresionista desde 1907 e o cubista desde 1910 e conservou sempre o colorido fauve. Influído por El Greco, caracterizouse pola desmaterialización do volume e o simbolismo interno.

1. Relativo ou pertencente aos proculeianos.

2. Membro da escola de xurisprudencia romana fundada en tempos de Augusto por Marco Antistio Labeo. De talante progresista, representaban o ius civile, (dereito aplicado aos cidadáns romanos) fronte aos sabinianos, conservadores, que representaban o ius gentium (normas das relacións cos estranxeiros ou entre estes e os cidadáns).

PERSOEIRO

Político e xurista italiano. Durante o goberno de G. Andreotti foi ministro de Industria (1978). Dirixiu o Istituto per la Ricostruzione Industriale (1982-1994). Membro da Alleanza Nazionale, en 1995 presentouse como xefe da coalición de esquerdas L’Ulivo, que gañou as eleccións xerais de abril de 1996 e foi nomeado presidente de goberno (1996-1998). Presidiu a Comisión Europea entre 1999 e 2004. Escribiu Sistema economico e sviluppo industriale in Italia (1973), L’Italia che vogliamo (1995) e Un’idea dell’Europa (1999).

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Sober. Sobre a primitiva traza románica (s XII), ergueuse unha nova construción de planta e ábsida rectangular. No seu interior destacan os arcos que arrancan de columnas de fustes cortos, cilíndricos e monolíticos. Na capela maior consérvanse pinturas murais do s XVI, que representan a Adoración dos Magos e a dos pastores, a fuxida a Exipto ou a Visitación. Só conserva restos románicos na ábsida.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Proente (A Merca). Foi construída en dúas etapas distintas: a capela maior, cuberta con bóveda de estrela, data dos ss XVI-XVII, e a nave, con cuberta de madeira, é do s XVIII; no seu interior destaca un retablo barroco.