"To" (Contén)

Blastoderme propio dos ovos telolecíticos ou meroblásticos de peixes, réptiles, aves e cefalópodos, caracterizados por presentar un tipo de segmentación parcial discoidal que afecta tan só ao polo animal, mentres que a parte inferior ou vexetativa queda sen segmentar.

Rama da Botánica que estudia os brotes ou rebentos.

Neoplasia de células inmaduras e indiferenciadas que derivan do blastema.

Denominación común que reciben os mamíferos fósiles do xénero Blastomeryx.

Cada unha das células formadas durante a división do ovo fertilizado nos primeiros estadios de desenvolvemento embrionario. Denomínase tamén célula filla.

Xénero de mamíferos fósiles da familia dos tragúlidos, de ata 75 cm de lonxitude e aparencia semellante a un corzo, con longos cabeiros superiores que sobresaen moito da boca do animal. Propios de principios do Mioceno ata finais do Plioceno, os xacementos máis importantes están en Norteamérica.

Alteración do produto da xestación producida durante as primeiras semanas do embarazo, cando o embrión está en fase de blástula.

Xénero de insectos himenópteros da familia dos agaónidos. A especie máis destacada é B. psenes, que vive nos siconos da figueira (ou figos). O ciclo biolóxico desta especie comeza cando a femia, cargada de pole, entra no figo a través do ostíolo distal e poliniza as flores femininas ao tempo que pon os ovos no seu ovario; logo de morrer a femia, desenvólvense as cecidias ováricas das que xorden primeiro os machos ápteros; estes buscan cecidias onde haxa unha femia para fecundala e despois abandonan o figo a través de pequenas perforacións que fan eles mesmos; posteriormente emerxen as femias, aladas, que saen do figo polo ostíolo cargadas de pole e dispostas a entrar noutro figo para reiniciar o ciclo.

Orificio transitorio formado na superficie ventral dos embrións durante a gastrulación, que comunica o arquénteron co exterior. Este orificio dá orixe ao ano nos animais celomados deuteróstomos. Nos protóstomos, permanece formando a boca ou ben cerra ao finalizar a gastrulación, volvéndoa a abrir máis tarde no mesmo lugar ou moi preto.

blastulación.

Nos urocordados, cada un dos individuos sexuados e coloniais que nacen asexualmente (por xemación) a partir do oozoide.

Escisión cirúrxica total ou parcial dunha pálpebra.

Escisión cirúrxica dunha parte do músculo orbicular das pálpebras en casos de presión anómala da pálpebra sobre a córnea.

mastigosoma.

Ptose palpebral ou caída da pálpebra superior. Pode ser unilateral ou bilateral e, se é acentuada, pode afectar a visión ao quedar cuberta a pupila. A blefaroptose é posible por mor de trastornos conxénitos ou de trastornos adquiridos.

Instrumento destinado a manter separadas as dúas pálpebras durante as intervencións cirúrxicas nos ollos.